Ensaluto

Blogoj

La simbolo de la famo(49)

la sama malsano estas jam atakita al mia lumbo kaj al la parto de la liva piedo,mi ĉiutage kaj ĉiunokte toleras doloron,malgraŭ tio ke mia doktoro-kuracisto estas prohibinta por mi skribon,sed mi skribas,ĉar se mi ne skribu freneziĝos,skribemo estas miksita al la sango de iuj,oni ne povas eligi la sangon el la korpo,sed en via libro vi atakis al la novstila poemo,kial?la novstila poemo havas vastan arenon,ne rigardu al vanitaĵoj kaj absurdaĵoj de iuj,legu la poemojn de Nima,Ŝamlu,Frug,vidu kiom ties areno estas vasta,ĉiam ne eblas paroli pri la floro kaj najtingalo,se ni volu ke kiel en la pasitaj tempoj versi gazalojn kaj odojn,ni devas pri malfideleco de la partnero paroli,niaj socianoj havas milmilajn aliajn dolorojn,mi antaŭnelonge estas publikiginta libron kiu enhavas novstilajn poemojn kun la nomo:Post la silento,je la pasita semajno la eldonejo Gutenbergo publikigis tion,kaj pro tio ke kun sia mema kapitalo tion publikigis,ne donis al mi pli ol dek volumojn,kaj se ne,mi sendus por vi unu volumon,en tiu libro mi havas poemon kun la nomo:Pardonu al mi,ke en la Magazino Ferdosi en la pasita monato presiĝis,mi pensas ke ĝis iom tio estu nudiganto de la novstila poemo,mi babiladis plie,kara amiko!

bildo de davud shams hakimi

Sabla(48)

Riĉardo diris:Mi inklinas haltigi tion nun,Mari diris:Do haltigu!...ĉi tie en la vojo ne estas multaj trafikoj,se iu troviĝu,ni frue atentos,li haltigis la aŭtomobilon,kaj senprokraste la lipoj de Mari tiel kisis lin ke denove Riĉardo enflamiĝis,Riĉardo estis ekscitita antaŭe vidante kaj palpante ŝiajn femurojn,ĉu mi ankoraŭ estis leginta kaj ŝatinta tiun romanon?Ne,kial oni ĝenadis la okulojn de mia patrino per sablo? por esplori kielojn kaj kialojn,ajna femurafero eblus tiri mian atenton,kaj mi eblus studi nelasante ian aŭ alian femuraferon,samtempe la freneza majstro de Esperanto volis prepari scenojn kaj atribui al mi femuraferon,akuzi kaj kondamni kaj forigi el la Esperanta afero pro la decido de la persekutataj kaj ordono de la persekutantaj religiuloj,religian Esperanton tute mi ne havas,en Ruslando ankaŭ seksaj liberecoj ekzistis,laŭ la romano Viktimoj kiun venĝis niaj reakciuloj,kaj venĝante tiun romanon atakis al la okuloj de mia patrino,kies filo mi,devis,devis,devis edukiĝi kaj havante konatan talenton skribadi romanaĉojn laŭdante religiajn superstiĉojn,Katja en tiu romano amis Johanon,proksimiĝis al li,do ne havis ieltielan kondiĉon,ke unue versu religiajn poemojn ke mi poste edziniĝu kun vi ĉiame,la bruon de ŝiaj paŝoj englutis la mola sablo,Katja karese metis la manojn sur la ŝultrojn de Johano,antaŭ tio Johano egalpaŝe mezuris la sablan vojeton kondukantan al transmonta vilaĝo,li iris al sia vojo kun siaj pensoj kaj staris pro sia mema afero en la ruĝa revolucio,ne volante nepre versi religiajn poemojn,efektive jes,Katja tiam volis trompi Johanon,tamen ne por versigi religiajn poemojn,ĉu oni  dolore ruĝigante okulojn de mia patrino per sablo,povis estigi kaŭzon ke mi abomenu tiun romanon se mi legus tion?

bildo de davud shams hakimi

NE EKZISTAS MALBENO, SED...

Estimataj,

NE EKZISTAS MALBENO, SED...

"Li ne vidis pekon ĉe Jakob, Kaj Li ne rimarkis malpiecon ĉe Izrael; La Eternulo, lia Dio, estas kun li, Kaj reĝa aklamado estas ĉe li. Dio, kiu elkondukis ilin el Egiptujo, Estas por ili kiel la forto de bubalo. Ĉar ne ekzistas sorĉado en Jakob, Nek augurado en Izrael"  (Nombroj 23:21-23).

"Kaj Izrael loĝis en Ŝitim, kaj la popolo komencis malĉastadi kun la filinoj de Moab. Kaj ili invitadis la popolon al la oferoj de siaj dioj, kaj la popolo manĝadis kaj kliniĝadis antau iliaj dioj. Kaj Izrael aliĝis al Baal-Peor; kaj ekflamis la kolero de la Eternulo kontrau Izrael" (Nombroj 25:1-3).

bildo de Adebayo Afolaranmi
bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (89)

24a ĈAPITRO

 

La torturoj komencas. (Sekva parto de la rakonto de l’ Perso)

 

 

La voĉo kolerege rediris :

« Kion vi faris de mia eta sako ? »

 

Kristina Daae tremis certe ne pli ol ni.

 

« Ĉu por preni mian sakon, vi petis ke mi liberigu vin ? … Nu ?... »

 

Aŭdiĝis la rapidegaj paŝoj de Kristina, kiu revenis en la Ludoviko-Filipo-ĉambron, kvazaŭ por serĉi ŝirmejon antaŭ nia muro.

 

« Kial vi forkuras ? » demandis la kolerega voĉo, kiu venis post ŝi.

« Bonvolu redoni mian sakon ! Ĉu vi ja ne scias, ke ĝi estas la sako pri la vivo kaj la morto ? »

 

« Aŭskultu, Erik », suspiris la juna virino, «nun kiam estas certe, ke ni devas kunvivi … ĉu tio gravas al vi ? … Ĉio via de nun estas mia !... »

 

Ĉio dirita kun tiom da tremo, ke tio kompatigas…

 

Sian tutan energion la malfeliĉulino devis uzi por venki sian teruron… Sed ne per tiaj infanaj trompoj, diritaj inter klakantaj dentoj, oni povis surprizi la monstron.

 

« Vi ja scias, ke ĝi enhavas nur du ŝlosilojn !... Kion vi volas fari ? » li demandis.

 

Ŝi diris :

« Mi ŝatus viziti tiun de mi nekonatan ĉambron, kiun vi ĉiam kaŝis al mi… »

« Temas pri virina scivolo… », ŝi aldonis per voĉtono, kiun ŝi volis ŝajnigi gajan, sed kiu certe sukcesis nur pligrandigi la malfidon de Erik, tiom false ĝi sonis.

 

«Ne plaĉas al mi la scivolemaj virinoj ! » Erik respondis, « kaj vi devus esti suspektema depost la legendo pri Blubarbulo… Nu ! Redonu mian sakon !… Redonu tiun sakon !… Lasu do la ŝlosilon !… Vi, scivola ulino »

 

La simbolo de la famo(48)

certe tiujn skribaĵojn ke en tiuj jaroj mi skribis en la magazino(la espero de Irano)vi estas leginta kaj vi vidis ke restis nefinita,sed tion komplete mi faris libro,mi ne havas aferon pri tiaj diraĵoj,mi legis vian libron,senkomplimente estis tre bona kaj interesa,kaj mi miras ke kiel vi povis publikigi tion,certe mi vidis ke vi ne havis stampon de la nacia librejo,ĉar oni baras la vojon al la publikiĝo de ĉi tiaj libroj,en tiuj jaroj ke mi skribis:Mi kondamnas,ne necesis permeso de la nacia librejo ke mi povis publikigi la libron,sed nun la nacia librejo ne lasas ke la verkistoj eĉ spiru,ne eblas kritiki eĉ iom malplie,mi mem en la pasita jaro estis skribinta libron kun la nomo de Adiaŭ kun la suno,ke mi ne povis presigi ĉar la publikiganto diris ke la nacia librejo konfiskos la libron,en la jena stato kaj situacio legi vian libron estis interesa por mi,speciale la sceno de la tombejo kaj la administracio,la proceso de la estreco,kara amiko!se estus ebla,certe mi prezentus la jenan libron en la magazino La espero de Irano,sed bedaŭrinde ne eblas,ĉar oni konfiskos vian libron,sed mi esperas ke vi same iru antaŭen,en la fino de via libro vi estis skribinta:ĉi tiuj artistoj ke kun la piedo de ruzo kaj artifiko galopas en la vojo de la famo,ĉu ne scias ke ili trompas siajn memojn kaj la aliajn?kelkaj mallogitaj kaj retroiritaj personoj kun miloj da reportitaj kaj neplenumitaj inklinoj,la arton estas tirintaj al la ŝlimo,la samaj vortoj estas kiujn vi estas skribinta en via libro,kara amiko!dekdu jarojn antaŭe, en la libro:Mi kondamnas,mi montris la efektivajn mienojn de la artistoj,mi kompromitis la artistumeskojn,sed ĉu havis rezulton?ĉu vi pensas ke mi per skribi mian aventuron kaj kompromiti tiujn nombrojn povis purigi kaj senmakuligi la artan socion?ankoraŭ la situacio estas same,sed mispecaj homoj jam ne eltenas,vi sciu ĉi tiun ke la artistumeskaj mem scias ke ili trompas siajn memojn kaj la popolon,en la jena mia dekjara silento,kiom poetoj kaj ver

bildo de davud shams hakimi

Sabla(47)

ajnan argumenton oni prohibis al mi,pro la decido de la persekutataj kaj ordono de la persekutantaj religiuloj,…ĉi...ĉi...a...ĉiame kapklinita mia patrino!mi…b… bezonas legadi… Esperantaaaaaajn librooooojn eĉ kapklinite pro laceco…,oni trudis ĉiaman ploron al ŝia vizaĝo,oni per kvazaŭsablo ĝenadis ŝiajn okulojn,oni blindigis kaj mutigis ŝin,ke se mi prezentu mian Esperanton al iu,tiu eĉ palpante siajn okulojn aŭ lipojn,aŭ nur okulumante silentigu min,ajna sablokoncerna kaj femurdependa afero eblas tiri mian atenton kaj esploremon ke mi  sciu kielojn kaj kialojn,el la alia flanko la freneza majstro embuskas por atribui al mi kulpon kaj pekon,ŝajne por servadi al persekutantaj kaj efektive al persekutataj religiuloj,mi ne havas religian Esperanton,el la sama tempo ke mi volis kuraci la okulojn de mia patrino,ĝis tiam ke mi havos funebron pro ŝiaj fermitaj okuloj,mi devas barakti,ĉinokte mi volas reve traduki ĉiujn erotikajn tekstojn al mia mema Esperanto,la Anglaj frenezuloj,tiuj arogantoj ne fieru ke ĉiuj nepre bezonas ilian malfacilan lingvon,kial mi devis timi kaj ne legi la sablanomatan romanon,aŭ legunte  devus angori,kaj abomeni tion?kial provizora edziĝo estas prohibita?reage  mi bezone devas  helpi al miaj revoj legante tian romanon,la infano kun sia mano kiu estis teruma kaj sablerhava,purigis sian vizaĝon,kaj estis ebla ke iom sablon ŝi disŝutu al sia okulo...Lizi en stato ke frapetis al ŝia karnuda  femuro diris,ties nomo estas sabla,ĉar mi trovis ŝin el sursablo kaj nomis ŝin sabla,kio devas dependi al la okuloj de mia patrino ke mi ne legu tian romanon aŭ leginte timu,rezulte skribu romanojn laŭdante superstiĉojn?Mari la bela servistino estis jam senkonscia kaj ŝia ĉemizo estis suprenita ĝis la lumbo,kaj ŝiaj belaj blankaj femuroj estis jam elmontritaj,kvazaŭ doktoro Hariĝ ankaŭ tion kion vidis sensacie ŝatis el sia vidpunkto,unue li metis sian manon al la supraj partoj de ŝia femuro

bildo de davud shams hakimi

“AUSKULTU LIN”

Estimataj,

“AUSKULTU LIN”

“Kaj Petro responde diris al Jesuo: Sinjoro, estas bone por ni esti ĉi tie. Se vi volas, mi faros ĉi tie tri laubojn: unu por vi, kaj unu por Moseo, kaj unu por Elija. Dum li ankorau parolis, jen luma nubo superombris ilin; kaj jen voĉo el la nubo, dirante: Ĉi tiu estas Mia Filo, la amata, en kiu Mi havas plezuron; auskultu lin” (Mateo 17:4-5).

Multaj homoj nuntempe ĝuas esti je la ĉeesto de Dio (en preĝejoj, montoj de preĝo, kampoj, religiaj kunvenoj kaj seminarioj, kaj similaj) servante Lin kaj plej aparte preĝante (kaj eble fastante) al Li pro io. Tamen, multe da ĉi tiuj homoj ne estas pretaj auskulti au obei Jesuon Kriston je la ĉeesto de Dio kaj je siaj ĉiutagaj agadoj.

Ĉi tio estis la eraro pri kiu Dio korektis Petron kaj la aliajn du diŝciplojn kiam Jesuo Kristo estis transfigurita je ilia ĉeesto sur iu monto. Ili estis tiel subigitaj per la travivo ke Petro sugestis ke ili restu tie. Tamen, Dio recertigis Sian deklaron ke Jesuo estas Sia amata Filo en kiu Li havas plezuron, kaj ke ili auskultu Lin. Por auskulti Jesuon temas pri tuta obeo al Liaj ordonoj kaj voloj por onia vivo je oniaj ĉiutagaj agadoj. Ne mirinde, Li kondukis la diŝciplojn al tie kie ili povis reale auskulti Lin.

bildo de Adebayo Afolaranmi
bildo de Ljeonjiid

TOTMOND JELTONAR

..TOTMOND JELTONAR..

 

 

..afiŝita pet(s) ( <= de) Ljeonjiid pjje ( = p'je <= en) ESPERANTO.COM pjje 13a ( = jjLVa [jejLeVa] ( <= en la dek+tria qeje ( <= tago) pes ( <= de) GAmonth(e) ( <= OKAmonato = Auhgusto = Au^gusto = Aûgusto)..

..Ljeonjyid-e (L'eon'їd-e) Dasheevskjij-a (Daŝēvsk'ij-a):

 

..TOTMONDA ( = totalmonda = tot(al)monda <= tutmonda) JELTONARE ( = reordigita alfabete) ,konsistenga ( = konsistanga = konsistanta) el ( => pjjeljs = pjjes) grafeko ( <= grafike) aregenalay ( <= originalaj) jeltoney ( <= literoj).

 

La simbolo de la famo(47)

kielestiĝo de lia sento kaj percepto kiommezure fontas el veroj aŭ pesimismo?mi ne asertas opinion pri ĉi tiu afero.Ni sciis ke la esploro ne estas kompleta kaj ĉiuflanka,apertigi la komplekson estas el la pordeto de la vidpunkto de la ĉampiono mem,kaj pro tio ke en la finaj stadioj liaj senrimedecoj kaj enuegoj estas pliitaj,malfermi la komplekson el lia vidpunkto jam ne estis ebla,kaj la kapablo de la imago ankaŭ pri tio estis stagna,do la rakonto ŝajnas esti nefinita,mi ĉi tiun nefinitecon scias kiel finon por aserti la aventuron,sed kielestiĝo de la aventuro dependas al la jena afero ke kio fluas kaj procesas en niaj presaĵoj,ĉu por novefloritaj talentoj ekzistas tereno de kresko kaj produkto?mi ne kvalifikas la situaciojn kaj statojn de la medio de la  presaĵo,la ĉampionon de la rakonto ankaŭ ne scias kiel sciantan kaj erudician,kaj ne konfirmas lian diraĵon,sed ĉiukaze en la komenco de la laboro li estis havinta entuziasmon kaj sensacion,li estis junulo serĉanta kaj vojiranta ke por taksi valorojn de siaj versaĵoj ne estis havinta normon kaj pesilon,kun la leganto kune ni atentas al liaj versumoj kaj statoj,kaj ankaŭ ni vidas ke en la medio de gazetaro kaj aliaj presaĵoj por taksi la valoron de la cerbaj elmontroj ĉu ekzistas normo kaj mezurilo?ĉu la pura kaj principa arto havas aĉetanton aŭ por montri la artajn produktaĵojn oni devas koluzii aŭ esti adepteto kaj disĉiplo,kaj debutanto al iu,devigite imiti lin,eĉ por plie konformi al li oni devas kutimiĝi al narkoto?kaj ĉu ĉiuj poetoj kaj poeteskuloj sekvas la filozofion de la arto por arto,aŭ grupo nur por kontentigi siajn voluptajn postulojn kaj kompensi spiritajn mankojn,ne nur mem galopas en la vojo de la arto,sed ankaŭ baras la vojon al la aliaj,kaj la ĉampiono de la rakonto al kiu grupo apartenas?La jena rakonto,la simbolo de la famo,ke ŝajnas esti nefinita,en la cerbo de la leganto por esplori kaj studi kaj trovi respondojn de ĉi tiuj demandoj,preparas favoran terenon,la intenco el la

bildo de davud shams hakimi

Sabla(46)

mi bezonis nepre ejakuli per provizora edziĝo,kaj pro multegaj kialoj ne eblis edziĝi ĉiame,antaŭ ĉio mi devis protekti kaj nutri miajn parencojn,tamen la freneza psikologo oponis kaj volis edzigi ĉiame,certe ĉiame,ĉar la ĉiama edzino eblis lerni Esperanton kaj paroladi Esperante kun mi,la provizora edzino eble ne havis tian kaj tiom oportunon,post multaj prokrastoj,iuj interferis al la perforto kaj trudo de la freneza majstro,kaj la papaghavanta najbaro delokiĝis,sen bati min,kaj alia najbaro loĝis en ties lokon kiu havis ok filinojn,edziniĝpretajn,la programo de la adeptoj de la profeto-dio estis edzigi min ĉiame,certe ĉiame,kun iu el tiuj fraŭlinoj,kaj edzinigi iun el ŝili kun iu el mia bo bo,post bo bo diroj,fora kvazaŭ familiano kiu kutimis perforti kaj trudi sian opiniaĉon,kaj same opiniaĉon de aliaj laŭ situacioj,oni interferis ankaŭ al la vivo de tiu elektito ke nepre kaj reale kaj efektive,plie pruveble familianigi lin kun mi,ke li perfortu kun preteksto de familieco kaj parenca proksima kunvivado,pasis kelkaj dekjaroj,mi maljuniĝis,tiu elektito maljuniĝis,tiuj filinoj edziniĝis,ŝiliaj filinoj edziniĝis kun aliaj,tamen la freneza psikologo ne komprenis,ne kapablis kompreni,ne pensis por kompreni,ke antaŭ ĉio mi ne plie familianiĝas kun tiu elektito eĉ se aliaj multegaj problemoj solviĝu,ĝeni mian patrinon egalis al ĝeni min por humiligi laŭ la decido de la persekutataj religiuloj,kaj prefere la ĝenoj multofte devis esti kun pretekstoj,ke mia ebla reago kaj eventuala venĝemo ne frontu al la decidantoj,mi devis barakti kaj oponi kontraŭ pretekstoj,kaj humiligite rifuĝi al la pretendoj kaj favoreblecoj de la persekutataj religiuloj obeante ilin,laŭ la sankta libro,la Eternulo diras al sia popolo:Pro viaj krimoj estas forpuŝita via patrino.

bildo de davud shams hakimi
Abonrilata enhavo


povigita de