Ensaluto

RSS kaj etikedoj

Blogoj

bildo de Dima Ŝevĉenko

Samaj motivoj en la fabeloj de diversaj popoloj aŭ kial plenkreskuloj ŝatas fabelojn

Komence en la universo estis nenio, krom la mallumo, sentempa kaj senfina, estis nur sola eta, ne pli granda ol oranĝo, brilanta globeto. Kaj foje ĝi eksplodis kaj disflugis al miloj da brilantaj eroj. Ili flugis al diversaj flankoj, lumigante la universon, naskante vivon, spacon kaj tempon. Naskante sunojn kaj planedojn. Inter ili estis unu, komence pri nenio rimarkinda malgranda planedo, sed poste, iom malvarmiĝinte de la admiro de la naskiĝo, ĝi iĝis brile helblua. Sur ĝi aperis akvo kaj aperis nuboj, poste aperis etaj vivaj estaĵoj, fiŝoj, lacertoj, kaj finfine la homoj. Tamen eble ankaŭ tio estas nur fabelo. Kaj la vero estis en tio, ke kiam sur la tero, tiel ni nomas nian helbluan planedon, aperis homoj, ili tuj ekvolis fari ion, kio tute ne estis bezonata, almenaŭ al la unua vido. Homoj ellernis paroli, kanti kaj danci, komencis skrabi sur la fortikaj rokoj simplajn bildojn, elspezante por tio multajn fortojn. Kaj foje homo ekvolis rakonti al la alia homo ion tre gravan, sed li ne kapablis trovi bonajn vortojn kaj li rakontis la unuan en la mondo fabelon. Kaj de tiu tempo ĉion la plej gravan, honestan kaj valoran homoj transformis al la fabeloj kaj rakontis ilin unu al la alia. Fabelo estis la unua literatura ĝenro kaj unu el la unuaj manieroj ekkoni la mondon. Ĉiu filozofio kaj religio havas siajn fabelojn. Ne perdante sian aktualecon, fabelo travivus jarcentojn, eraojn kaj kulturojn. Sed multajn jarojn antaŭe, kiam vi ankoraŭ kapablis aŭskulti fabelojn, por vi tute ne estis nepre scii tion.

Daŭrigo en la retejo "Fabelaj mondoj"...

bildo de Akva

Flavaj folioj falas (Kanto + nuda muziko + teksto)

Jen la vaste konata kanzono de la karmemora hungara kanzonisto MÁTÉ Péter laŭ mia traduko (iom libera) kaj prezentita per mia modesta voĉo. Se iu (eble vera kantisto) dezirus prezenti publike la pecon laŭ mia traduko, mi ĝoje aprobas tion, sed kompreneble bonvolu mencii mian nomon, kiel tradukinton, kaj informi min pri la detaloj. (Plej bone, se ĉi sube en komento.)

Antaŭdankon!

 

 

"Karaoke" versio, do muziko sen kantvoĉo por vi

(Se vi bezonas pli altan aŭ malaltan tonalon, mi povas ĝin modifi.)

 

bildo de vejdo

Knabineto kun alumetoj

Knabineto kun alumetoj
—laŭ ĉinesko Zhuzhici (Bambuoj)

lastvespere de l' jaro
mallum' kaj frostbarbaro
atakis knabinon kun
alumetoj en staro

ŝi malriĉa maldika
kun korpo malfortika
laŭstrate piednuda
vagis en vento pika

alumetojn ŝi vendis
sed tuttage etendis
neniu helpan manon
al ŝi, kiu atendis.

bildo de Dima Ŝevĉenko

Ŝipeto Narklo

"Ŝipeto Narklo" estas originale verkita en Esperanto bildfabelo. Aŭtoroj kaj pentristoj estas Dmitrij Ŝevĉenko kaj Anna Striganova.

Notu: teksto de la fabelo ĉe la retejo povas enhavi lingvajn erarojn kaj mistajpojn. Tio estas nur provizora kaj neredaktita versio. Antaŭ eventuala paperforma eldono ili estos korektitaj.

Neniu kaj neniam ekkonos veran solecon, gis ne aperos sola en la nokta maro. Kiam akvo kaj cielo kunigas en unu senfinan, netravideblan mallumon. Sed estas bezonata nur unu fojon ekvidi tion kaj tiam ciu minuto travivita kun iu apude igas por vi valora. Narklo estis simpla malnova sipeto, kiu estis forlasita en la maro, gi povus rompigi je la rokoj, sed aperis miraklo, kaj gi ekvivis, ne sciante, ke en la mondo ekzistas bordoj.

Legi:
http://fabelo.trovu.com/fabelo_narklo

bildo de Dima Ŝevĉenko

Vismar. Originala romano. Recenzo

Recenzo en Scienco kaj Kulturo № 3(83) 2009

Vismar

Vismar. Originala romano.

 

Pasintaj jarcentoj havas multajn renomajn literaturajn heroojn. La nova, 21-a, ĝis nun ne dorlotis nin. Eble mi legas ne tiujn librojn. Sed ja okazis. Inter senĉese kuranta, krianta, pafanta, magianta, blasfemanta kaj kotopo-anta kohorto de novaj literaturaj personoj, fin-fine aperis nehasta, vere alloga, profunda, centprocente apartenanta al nuna jarcento protagonisto. Maljunulo Vismar. Li venis el la pasinta jarcento en modernan vivon. “Antaŭlonge, estinte ankoraŭ knabeto li elkalkulis, kiom da jaroj li havos, kiam finiĝos la dudeka jarcento — kiun li tiam kredis senfina, eterna”. Sed jen, komenciĝis la dudekunua, kaj Vismar mire konstatis, ke li estas jam maljunulo, kaj la Vivon kaj Tempon li jam observas alimaniere, ne kiel en la infanaĝo. “Kaj ankaŭ la Tempo alimaniere traktas lin”. Homa Tempo estas malpli ol cent jaroj. Por plejmultaj el ni la pasinta jarcento estas la tempo de infanaĝo, kaj ni ĉiuj iĝas maljunuloj de la 21-a jarcento. Ni ĉiuj estas iasence vismaroj, ostaĝoj de la Tempo. Ekzistas diversaj ekzemploj de rilatoj inter sanaj, agoplenaj socianoj kaj maljunuloj. Ĉe multaj kaŭkaziaj popoloj la maljunuloj, “estimataj avoj”, havas absolutan aŭtoritaton. Iliaj vortoj estas leĝo por pli junaj samgentanoj. Kaj tio estas komprenebla. Ja ilia vivosperto estas unika. En alia okazo, antaŭnelonga moro de unu el nordaj gentoj devigis lasi siajn maljunulojn sole morti en tundro. Ĉu kruele? Jes. Se ne konsideri, ke iliaj plenfortaj parencoj ofte staris antaŭ malfacila elekto inter malbono kaj malbono: al kiu doni restintan pecon: ĉu al senforta kaj ne kapabla labori maljunulo, aŭ al suĉinfano, eble al graveda virino? Jen kia estas siaspeca ekzemplo de prasocia eŭtanazio. Tiuj ekzemploj estas el la dudeka jarcento. Kiun el du la homaro pretas preni en la jarcenton dudekunuan? Ŝajnas, ke ŝancoj por ambaŭ nun estas egalaj. Aktive konsumanta homaro ofte rilatas al maljunuloj kiel al nebezonataj jam, tedemaj kaj nekompreneblaj estaĵoj.

Aliareto

Mi devas prezenti mia blogo : aliareto.

http://aliareto.blogspot.com

 

Ci tiu sito estas tre bona projekto. Dankon !

bildo de kris

Stelŝipo - Plena bildrakonto

Ekkonu la aventurojn de kosmoŝipo „Bodran” kaj ties vojaĝantoj.
„Ive kaj sia ĝemelfrato naskiĝis sur la stelŝipo. La „Bodran” laŭ la tera tempokalkulo, antaŭ 52 jaroj komencis sian vojon. Kaj la fotona transmisiilo puŝas ĝin antaŭen preskaŭ tiel rapide, kiel flugas la lumo. La celo de la vojaĝo estis iu malproksima sunsistemo. Certaj sciencistoj baze de diversaj indikoj supozis, ke tie vivas inteligentaj vivaĵoj. La hipotezo tamen estis erara kaj la esplorekspedicio neplenumante sian taskon vojaĝas al la hejmo...”
La adreso de la bildrakonto: http://stelsipo.thalmer.fotoalbum.hu/viewlarge/pictureid/10067031
Bonan legadon!
Daan Thalmer

bildo de Thalmer
bildo de VINILKOSMO

METALA KOMPILO

METALA KOMPILO

Demo el Metala Kompilo

 

Relanĉo de la Metala Kompil-projekto

Kio estas la diferenco? Kiu el ili plaĉas al vi?

Tiun ĉi artikolon mi pubkikigis en Ipernity la lundon 20a de Aprilo 2009 je 00:13

Por ke mi ne nur teorie, sed ankaŭ praktike pruvu, kiom pli bele kaj freŝe efikas klara teksto ol zorgema kopiado de vortoj kaj frazkonstruoj de la originalo, mi prezentas teksteron de eldonita traduko "Ĉirkaŭ la mondo dum okdek tagoj" de J. L. Tortel, Kaliningrad 2008, kaj paralele mian version.

La titolon mi tradukus:

En okdek tagoj ĉirkaŭ la mondo

La eldonita versio

Unue antaŭiris pastroj kapkovritaj per mitroj kaj vestitaj per longaj buntaj roboj. Sekvis viroj, virinoj, infanoj ĉantantaj funebran kanton regule interrompatan per tamtamaj kaj cimbalaj batoj. Poste sur ĉaro kun grandaj radoj, kies radioj kaj rondoj prezentis ornamaĵojn de plektitaj serpentoj, kaj tirataj de zebuaj paroj tegitaj de luksaj ĉabrakoj, aperis abominda statuo.

Mia versio

bildo de Akva
bildo de Zhangxuesong

Plej granda e-librujo en ipernity

En mia ipernity-spaco troviĝas ĉirkaŭ 500 elibroj en PDF kaj CHM, ĉiuj estas libere elŝuteblas por ipernity-membroj, se iu volas elibrojn, vizitu la paĝon: http://www.ipernity.com/doc/deodaro/album

Mi ankaŭ petas ke vi rekomendu al mi novajn elibrojn!

Abonrilata enhavo


povigita de