Ensaluto

Blogoj

UK

Frue okazigos Universal Esperanta kongreso (103) en Seulo de suda Korejo verŝajne pli ol dumiloj geesperantistoj en kvaranguloj de la mondo kaj plenumos diversajn programetojn kaj diskutos pri la diversajn temojn ,mi tre deziris ĉeesti sed pro la longa distanco kaj vidpunkto de ekonomie ne kapablis ĉeesti sed esperante partopreni en venonta kongreso kiu plenumos en Lisbono.

bildo de akbar_verda.stelo@yahoo.com

Sapvezikoj de Ronda (Verkita de Liu Cixin) (3/9)

Tri

Tempo flugis plu. Ronda nun vizitadis la elementan lernejon. Ŝi ankoraŭ amis sapvezikojn.

 

Je la tago de Qingming2, kiam ŝi kaj paĉjo venis al la tombo de panjo, ŝi ankoraŭ kunportis la boteleton por blovi vezikojn. Kiam paĉjo metis freŝajn florojn antaŭ la simplan tomboŝtonon, Ronda elblovis ĉenon da vezikoj. Tuj antaŭ ol paĉjo ekkoleris, lin pacigis frazo de la filino, ke liaj okuloj malsekiĝis.

 

“Panjo vidos tiujn!” Ronda diris, montrante la sapvezikojn ŝvebantajn trans la tomboŝtono.

 

“Ho infano, fariĝu homo kiel panjo, kiu havas sentojn de respondeco kaj misio, kiu havas grandan celon en vivo!” Paĉjo diris al Ronda, brakumante ŝin.

 

“Mi ja havas grandan celon!” Ronda kriis.

 

“Diru al paĉjo?”

 

“El—” Ronda fingromontris sapvezikojn flugintajn malproksimen, “blovi— grand— egajn— vezikojn!”

 

Paĉjo ridis ironie kun kapskuo, kaj kondukis la filinon foren. Ĉi tie ne estis for de la loko, kie la aviadilo kraŝis antaŭ kelkaj jaroj. La semoj plantitaj tiujare de glacibomboj falantaj el la ĉielo ja ĉiuj postvivis, kaj fariĝis arbidoj, sed la lasta venkinto restis la senlima sekeco, ĉar la arbaro el aero-arbarigo tute formortis dum la sekva senpluva jaro, kaj la dezerto daŭre antaŭeniris nehaltigeble. Returnante sin, paĉjo vidis, ke la subiranta Suno etendigas la ombron de la tomboŝtono tre longe, sapvezikoj elbrovitaj de Ronda jam tute malaperis, kiel la idealo de tomboloĝanto, kiel la bela revo disvolvi la okcidentan regionon.

 

 

bildo de gb2312

Sapvezikoj de Ronda (Verkita de Liu Cixin) (2/9)

Du

Tempo flugis. Ronda nun estis en la plejaĝa klaso de infanĝardeno. Ŝi ankoraŭ amis sapvezikojn.

 

Sabaton ŝi iris ludi kun la paĉjo, dum ŝi portis boteleton por blovi vezikojn en ŝia poŝeto. Paĉjo promesis, ke panjo kunportos ŝin en aviadilo por fari vezikojn. Tio ne estis fanfaronado, ili vere iris al simpla flughaveno proksima al la urbo, kie parkis la aviadilo, kiun panjo uzis por esplorado de aero-arbarigo. Ronda elreviĝis de la aviadilo, kiu estis kaduka du-flugila agro-aviadilo, supozeble fabrikita de la malaperinta socialisma unio. Rondo sentis, ke ĝi estis farita el kadukaj tabuloj, kiel kaduka ligna kabano en fabeloj loĝita de ĉasisto en arbaro, ke ŝi ne kredis, ke tia aĵo povos flugi. Sed eĉ en tia aĉa avialilo panjo ne lasis al Ronda sidi.

 

“Hodiaŭ estas la naskiĝtago de la infano, vi tamen kromlaboras anstataŭ hejmeniri. Lasu al Ronda sidi en la aviadilo, por ke tio donu al ŝi surprizon!” diris paĉjo.

 

“Kian surprizon. Ŝi tiom pezas, ke kiom malpli da arbsemoj mi kunportos?” dirante tion, panjo pene movis pezan plastan sakegon en la kajuton.

 

bildo de gb2312

Sapvezikoj de Ronda (Verkita de Liu Cixin) (1/9)

Unu

Multaj homoj, tute sen kialo, estas denaske ensorĉitaj de aĵo, ke li aŭ ŝi naskiĝis kvazaŭ por rendevui kun ĝi. Ĝuste tiel, Ronda1 estis ensorĉita de sapvezikoj.

 

Ekde sia naskiĝo, Ronda restis senenergia, eĉ ploris kvazaŭ por plenumi taskon. Evidente ĉi tiu mondo multe elrevigis ŝin.

 

Ĝis la unuan fojon ŝi vidis sapvezikojn.

 

Ronda aĝis nur kvin monatojn kiam ŝi vidis sapvezikojn la unuan fojon, tiam ŝi tuj svingis siajn membrojn en la sino de sia panjo, ŝiaj okuletoj tiom ekbrilis, eĉ pli ol la Suno kaj steloj, kvazaŭ ŝi nur tiam vere vidis ĉi tiun mondon la unuan fojon.

 

Tiam estis tagmezo en la nordokcidenta regiono, sen pluvo jam dum monatoj. Ekster la fenestro, sablopolvo ŝvebis tra la urbo sub la forta Suno. En ĉi tiu eksterordinare seka mondo, la belegaj feinoj de akvo ŝvebantaj en aero ja estas plejbelaĵoj. Vidinte ke la filineto povas agnoski tian belecon, la paĉjo, kiu elblovis la sapvezikojn por ŝi, tre ĝojis, same kun la panjo, kiu tenis ŝin en la sino. La panjo de Ronda ĉesigis sian nask-ferion, kiu restis ankoraŭ unu monaton, kaj estis revenonta por labori en la laboratorio morgaŭ.

 


1

La ĉina nomo [juan-juan] signifas ion rondan.

 

bildo de gb2312
bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (86)

Kiam la veturilo lasis min antaŭ la Operejo, tiun konstruaĵon mi fakte rigardis kvazaŭ mirante, ke ĝi daŭre staras tie!

 

Sed iom fatalisma kiel ĉiu Orientano, mi eniris preta je ĉio!

 

Min ne surprizis la forrabo de Kristina Daae dum la prizono-akto, kaj kiu kompreneble mirigis ĉiujn,

Tute certe Erik malaperigis ŝin, kiel la reĝo de la prestidigitistoj, kio li fakte estas.

 

Mi ja opiniis, ke proksimiĝas la fino por Kristina kaj eble ĉiuj. Tiel ke unu momenton mi demandis min, ĉu ne konsili al ĉiuj homoj, kiuj restadis en la teatro, ke ili forkuru?

Sed refoje min haltis tiu ideo pri denunco, ĉar mi certis, ke oni rigardus min kiel frenezulon.

 

Krome mi sciis, ke celante elirigi la spektantojn, se mi ekzemple ekkrius: "Brulo!", mi povus okazigi katastrofon – pro sufokiĝoj dum la forkuro, piedpremadoj, sovaĝaj interpuŝiĝoj – eĉ pli gravan ol la katastrofo mem.

 

Tamen mi decidis tuj mem agi.

 

Fakte tiu momento ŝajnis al mi oportuna.

Tiam mi havis multe da ŝancoj, ke eble Erik pensis nur pri sia kaptitino. Necesis profiti de tio por eniri en lian domon per la tria subetaĝo.

 

Por tiu plano, mi pensis iri kune kun tiu kompatinda senespera vicgrafo.

Je mia unua vorto, li tuj akceptis kun fido, kiu profunde kortuŝis min.

 

Mi petis de la servisto, ke li alportu miajn pistolojn.

Darius revenis kun la skatolo en la tualetejon de Kristina.

Mi donis unu pistolon al la vicgrafo kaj konsilis, ke li estu preta pafi same kiel mi ĉar, bone pripensite, Erik eble atendus nin malantaŭ la muro.

 

Ni devis pasi laŭ la vojo de la komunumistoj kaj tra la klappordo.

Ekvidante miajn pistolojn la eta vicgrafo demandis, ĉu ni batalos en duelo?

Certe! kaj mi diris : kia duelo! sed kompreneble mankis al mi la tempo por iu ajn klarigo.

 

La simbolo de la famo(38)

kaj atribuis pigrecon kaj langvoron al mi riproĉante min,kaj diris ke vi estas aginta malfrue,ankoraŭ la leteroj ne estas konfirmitaj kaj ne atingitaj al la favorĉeesto de la altranguloj,el la flanko de la altranguloj rekomendojn kaj cirkulerojn emanigis kaj por kelkaj leteroj atribuis urĝecon,mia diskuto ne havis utilon,neniun prokraston li akceptis permesiĝi pri iuj aferoj,kaj devigis tiuulon forlasi la aferon de la fraŭlineto kaj okupiĝi al la leteroj kaj dosieroj,kiam la ekscelenco estro alvokis tiuulon,unue ĉi tiu restigis min tie por plenumi funkcion kies fariĝo estis necesa kaj frue plenumenda,li ne iris ĝis ne plantis min tie,mi vidis ke la kolego estas malkonsenta kaj kolera pro tio,kaj kun diversaj pretekstoj min mavhumore forigas,kelkfoje ke mi estis forigita,senprokraste mi iris trovi tiuulon kaj tiun el la proksimeco de la estropordo ,eĉ alude el la interno de la ĉambro tiris eksteren kaj kiel akcidenta morto sendis al ilia flanko kaj afero,nur unuafoje mi diris al li ke la kolego estas sendinta min por fari alian aferon,post tio li vidinte ke mi estas forigita,komprenis,iom post iom mi rimarkis ke la bela fraŭlino distingas jam ke mi estas ĝenanto,kaj ŝi rigardas al mi humilige kaj abomene,mi volis trovi oportunon kaj ŝanĝi la planon de la batalo kaj prepari alian programon por enigi min al ŝia inklinebleco,poste eligi ŝin el la ungegoj de la rivaloj,atingis tago en kiu tiuulo ne estis,li estis mesaĝinta ke estas malsana kaj ne venos,certe li baraktis kontraŭ la mortiganta anĝelo,la bela fraŭlino kaj la kolego,aŭdinte ĉi tiun mesaĝon ridetis unu al la alia,kaj la kolego donis leteron al mia mano ke tion mi en diversaj oficejoj konfirmigu per la dependantaj respondeculoj kaj registru kaj arkivu,fari tiun aferon daŭrus dum horo,mi sentis ke la koloro de mia vizaĝo forflugis kaj mia gorĝo sekiĝis,poste mi varmegiĝis kaj mia vizaĝkoloro aliĝis al rozeco,kun helpo de ĉi tiu stato mi ŝajnigis ke mi ne estas kompreninta,mi restis mirkonsternita e

bildo de davud shams hakimi

Sabla(37)

kiel mi povas rekompenci tiujn per kies malkovroj mia vivo povus estiĝi plifacila se la freneza majstro de Esperanto ne interferus al mia vivo kaj ne trudus perfortojn de la persekutataj religiuloj?laŭ la kamarilo,mizeruloj ne rajtas okupiĝi al la sciencaj aferoj,la profeto-dio en sia tielnomata religia libro estas ordoninta ke forlasu la sciencon ĉar tio devojigas vin el la afero de la  evidenta  reĝo,tiu alia aserto ke la religio devas konformi al la scienco havas aliajn uzeblecojn,inkluzive malrekte dementas teorion de Darvino,akceptante lian trudatan religinoman politikan partion,oni devas fronti kontraŭe al tiu  teorio,la psikologo de la psikologoj estante ĉefkolego de tiuj perfortantoj rekomendis pri mi ke la vireto ne havu seksrajton antaŭ versadi specialajn poemojn kaj laŭdadi la reĝon de la reĝoj kaj la religion,reakciuloj kaj kamariloj negis ankaŭ rajton de mia lingvoscio por versigi poemojn laŭdigante siajn trudojn kaj oponante al Esperanto…,mi kaŝe paroladis kun mi mem Esperante kaj kaŝe masturbis por bari la vojon de kancero kaj diabeto kies kaŭzo estis manko de la seksebleco,sed pro la manko de ajna rilato kun ajna virino,kaj pro prohibicio de eĉ ajna rigardo al ajna virino,en fronto de intensa kontrolo mi rare kapablis masturbi,la freneza majstro de Esperanto eĉ per komputero kontrolis mian menson kaj minacis,ordonis,trudis aferojn kun pretekstoj,kaj la principa kaj precipa intenco de tiu frenezulo estis devigi min ke mi ne defendu min en fronto de la persekutataj religiuloj,kaj la jenan perforton trudis uzante ordonojn de iliaj oponantoj,rezulte la historio de mia Esperanto miksiĝis al la historio de miaj masturboj kiuj pliofte eblis esti en mia sonĝo,kvankam la AnglaRusa armeo fiaskis batalante kontraŭ mia seksrajto,tamen la ĉefkolego de la sama fiaskita armeo,la Esperantisto de niaj Esperantistoj ankoraŭ volas versigi religiajn poemojn per mia uzdifektita menso,per neebleco,per malkapablo,per neplenumebla afero,ki

bildo de davud shams hakimi

TREZORO EN ARGILAJ VAZOJ

Estimataj,
TREZORO EN ARGILAJ VAZOJ
"Sed ni havas ĉi tiun trezoron en argilaj vazoj, por ke la treega grandeco de la potenco estu de Dio, kaj ne de ni mem" (2 Korintanoj 4:7).
Ĉar ĝi estis problemema eklezio, Paulo skribis siajn du konatajn epistolojn al la korintana eklezio por korekti kelkajn el la anomalioj kiuj ekzistis en la eklezio. Unu el tiaj anomalioj estis la erara opinio pri la evangelia mesaĝo kaj la mesaĝistoj de la evangelio. Ĉi tiu opinio estas ke la evangelio, kiu estas la Nova Interligo, estas malsupera al la Malnova Interligo donita al Moseo, kaj tial, la mesaĝistoj de la evangelio, au la servistoj de la Nova Interligo, estas malsuperaj al Moseo kaj la instruistoj de la Leĝo. Tamen, je ĉi tiu epistolo al la Korintanoj, Paulo klarigis la superecon de la evangelio al la Leĝo. Li konsideris la evangelian mesaĝon kiel trezoron konservitan en argilaj vazoj. Tia bildo estis kutima al la Korintanoj.
La evangelia mesaĝo ja estas trezoro kiu superas ian ajn homan scion au filozofion. Dio konservis au konfidis la evangelian mesaĝon en "argilaj vazoj," la apostoloj, nuntempe la predikantoj de la evangelio. Sendube, argilaj vazoj estas rompiĝemaj. Kiel homoj, la predikantoj de la evangelio estas malfortaj kiel argilaj vazoj sed la evangelia mesaĝo estas konfidita al ili. Ĝi ne estas konfidita al la anĝeloj au iuj ajn superaj homoj. Dio faris ĉi tion por montri ke disvastigo de evangelia mesaĝo ne estas per homa forto, scio, au eĉ sperto, sed per Sia supera potenco. Tial, ni ne devas malestimi nin ke ni ne povas prediki la evangelion, au fidi al nia kapablo au saĝo por fari ĝin, sed fidi tute al Dio.

bildo de Adebayo Afolaranmi
bildo de Ljeonjiid

..JELTONARO => JELTONARE: ˇIʟLⱶɔƆcƧʟ [jɛltonarɛ]..

..Ljeonjyid-e (L'eon'їd-e) Dasheevskjij-a (Daŝēvsk'ij-a): MULTLyINGVA JELTONARO => BLOMOV(A) JELTONAR(E).

bildo de Ljeonjiid

..EMVOK PEM Ĉ'Y ESPERANT+PAROLANT KLER PERSONY..

..Ljeonjyid-e (L'eon'їd-e) Dasheevskjij-a (Daŝēvsk'ij-a):

 

..EMVOKE PEJM PRUDENTAY ESPERANTyISTEY JyI ( <= ESTI) INTERNACIE PENSATAY MENEY ,AGNOSKANTAY TUTMONDAN JELTONAREN ,yI PRAKTyIKO JUZI DhEN POR BENE PES LA MENARE..
 

Abonrilata enhavo


povigita de