Ensaluto

Blogoj

La simbolo de la famo(48)

certe tiujn skribaĵojn ke en tiuj jaroj mi skribis en la magazino(la espero de Irano)vi estas leginta kaj vi vidis ke restis nefinita,sed tion komplete mi faris libro,mi ne havas aferon pri tiaj diraĵoj,mi legis vian libron,senkomplimente estis tre bona kaj interesa,kaj mi miras ke kiel vi povis publikigi tion,certe mi vidis ke vi ne havis stampon de la nacia librejo,ĉar oni baras la vojon al la publikiĝo de ĉi tiaj libroj,en tiuj jaroj ke mi skribis:Mi kondamnas,ne necesis permeso de la nacia librejo ke mi povis publikigi la libron,sed nun la nacia librejo ne lasas ke la verkistoj eĉ spiru,ne eblas kritiki eĉ iom malplie,mi mem en la pasita jaro estis skribinta libron kun la nomo de Adiaŭ kun la suno,ke mi ne povis presigi ĉar la publikiganto diris ke la nacia librejo konfiskos la libron,en la jena stato kaj situacio legi vian libron estis interesa por mi,speciale la sceno de la tombejo kaj la administracio,la proceso de la estreco,kara amiko!se estus ebla,certe mi prezentus la jenan libron en la magazino La espero de Irano,sed bedaŭrinde ne eblas,ĉar oni konfiskos vian libron,sed mi esperas ke vi same iru antaŭen,en la fino de via libro vi estis skribinta:ĉi tiuj artistoj ke kun la piedo de ruzo kaj artifiko galopas en la vojo de la famo,ĉu ne scias ke ili trompas siajn memojn kaj la aliajn?kelkaj mallogitaj kaj retroiritaj personoj kun miloj da reportitaj kaj neplenumitaj inklinoj,la arton estas tirintaj al la ŝlimo,la samaj vortoj estas kiujn vi estas skribinta en via libro,kara amiko!dekdu jarojn antaŭe, en la libro:Mi kondamnas,mi montris la efektivajn mienojn de la artistoj,mi kompromitis la artistumeskojn,sed ĉu havis rezulton?ĉu vi pensas ke mi per skribi mian aventuron kaj kompromiti tiujn nombrojn povis purigi kaj senmakuligi la artan socion?ankoraŭ la situacio estas same,sed mispecaj homoj jam ne eltenas,vi sciu ĉi tiun ke la artistumeskaj mem scias ke ili trompas siajn memojn kaj la popolon,en la jena mia dekjara silento,kiom poetoj kaj ver

bildo de davud shams hakimi

Sabla(47)

ajnan argumenton oni prohibis al mi,pro la decido de la persekutataj kaj ordono de la persekutantaj religiuloj,…ĉi...ĉi...a...ĉiame kapklinita mia patrino!mi…b… bezonas legadi… Esperantaaaaaajn librooooojn eĉ kapklinite pro laceco…,oni trudis ĉiaman ploron al ŝia vizaĝo,oni per kvazaŭsablo ĝenadis ŝiajn okulojn,oni blindigis kaj mutigis ŝin,ke se mi prezentu mian Esperanton al iu,tiu eĉ palpante siajn okulojn aŭ lipojn,aŭ nur okulumante silentigu min,ajna sablokoncerna kaj femurdependa afero eblas tiri mian atenton kaj esploremon ke mi  sciu kielojn kaj kialojn,el la alia flanko la freneza majstro embuskas por atribui al mi kulpon kaj pekon,ŝajne por servadi al persekutantaj kaj efektive al persekutataj religiuloj,mi ne havas religian Esperanton,el la sama tempo ke mi volis kuraci la okulojn de mia patrino,ĝis tiam ke mi havos funebron pro ŝiaj fermitaj okuloj,mi devas barakti,ĉinokte mi volas reve traduki ĉiujn erotikajn tekstojn al mia mema Esperanto,la Anglaj frenezuloj,tiuj arogantoj ne fieru ke ĉiuj nepre bezonas ilian malfacilan lingvon,kial mi devis timi kaj ne legi la sablanomatan romanon,aŭ legunte  devus angori,kaj abomeni tion?kial provizora edziĝo estas prohibita?reage  mi bezone devas  helpi al miaj revoj legante tian romanon,la infano kun sia mano kiu estis teruma kaj sablerhava,purigis sian vizaĝon,kaj estis ebla ke iom sablon ŝi disŝutu al sia okulo...Lizi en stato ke frapetis al ŝia karnuda  femuro diris,ties nomo estas sabla,ĉar mi trovis ŝin el sursablo kaj nomis ŝin sabla,kio devas dependi al la okuloj de mia patrino ke mi ne legu tian romanon aŭ leginte timu,rezulte skribu romanojn laŭdante superstiĉojn?Mari la bela servistino estis jam senkonscia kaj ŝia ĉemizo estis suprenita ĝis la lumbo,kaj ŝiaj belaj blankaj femuroj estis jam elmontritaj,kvazaŭ doktoro Hariĝ ankaŭ tion kion vidis sensacie ŝatis el sia vidpunkto,unue li metis sian manon al la supraj partoj de ŝia femuro

bildo de davud shams hakimi

“AUSKULTU LIN”

Estimataj,

“AUSKULTU LIN”

“Kaj Petro responde diris al Jesuo: Sinjoro, estas bone por ni esti ĉi tie. Se vi volas, mi faros ĉi tie tri laubojn: unu por vi, kaj unu por Moseo, kaj unu por Elija. Dum li ankorau parolis, jen luma nubo superombris ilin; kaj jen voĉo el la nubo, dirante: Ĉi tiu estas Mia Filo, la amata, en kiu Mi havas plezuron; auskultu lin” (Mateo 17:4-5).

Multaj homoj nuntempe ĝuas esti je la ĉeesto de Dio (en preĝejoj, montoj de preĝo, kampoj, religiaj kunvenoj kaj seminarioj, kaj similaj) servante Lin kaj plej aparte preĝante (kaj eble fastante) al Li pro io. Tamen, multe da ĉi tiuj homoj ne estas pretaj auskulti au obei Jesuon Kriston je la ĉeesto de Dio kaj je siaj ĉiutagaj agadoj.

Ĉi tio estis la eraro pri kiu Dio korektis Petron kaj la aliajn du diŝciplojn kiam Jesuo Kristo estis transfigurita je ilia ĉeesto sur iu monto. Ili estis tiel subigitaj per la travivo ke Petro sugestis ke ili restu tie. Tamen, Dio recertigis Sian deklaron ke Jesuo estas Sia amata Filo en kiu Li havas plezuron, kaj ke ili auskultu Lin. Por auskulti Jesuon temas pri tuta obeo al Liaj ordonoj kaj voloj por onia vivo je oniaj ĉiutagaj agadoj. Ne mirinde, Li kondukis la diŝciplojn al tie kie ili povis reale auskulti Lin.

bildo de Adebayo Afolaranmi
bildo de Ljeonjiid

TOTMOND JELTONAR

..TOTMOND JELTONAR..

 

 

..afiŝita pet(s) ( <= de) Ljeonjiid pjje ( = p'je <= en) ESPERANTO.COM pjje 13a ( = jjLVa [jejLeVa] ( <= en la dek+tria qeje ( <= tago) pes ( <= de) GAmonth(e) ( <= OKAmonato = Auhgusto = Au^gusto = Aûgusto)..

..Ljeonjyid-e (L'eon'їd-e) Dasheevskjij-a (Daŝēvsk'ij-a):

 

..TOTMONDA ( = totalmonda = tot(al)monda <= tutmonda) JELTONARE ( = reordigita alfabete) ,konsistenga ( = konsistanga = konsistanta) el ( => pjjeljs = pjjes) grafeko ( <= grafike) aregenalay ( <= originalaj) jeltoney ( <= literoj).

 

La simbolo de la famo(47)

kielestiĝo de lia sento kaj percepto kiommezure fontas el veroj aŭ pesimismo?mi ne asertas opinion pri ĉi tiu afero.Ni sciis ke la esploro ne estas kompleta kaj ĉiuflanka,apertigi la komplekson estas el la pordeto de la vidpunkto de la ĉampiono mem,kaj pro tio ke en la finaj stadioj liaj senrimedecoj kaj enuegoj estas pliitaj,malfermi la komplekson el lia vidpunkto jam ne estis ebla,kaj la kapablo de la imago ankaŭ pri tio estis stagna,do la rakonto ŝajnas esti nefinita,mi ĉi tiun nefinitecon scias kiel finon por aserti la aventuron,sed kielestiĝo de la aventuro dependas al la jena afero ke kio fluas kaj procesas en niaj presaĵoj,ĉu por novefloritaj talentoj ekzistas tereno de kresko kaj produkto?mi ne kvalifikas la situaciojn kaj statojn de la medio de la  presaĵo,la ĉampionon de la rakonto ankaŭ ne scias kiel sciantan kaj erudician,kaj ne konfirmas lian diraĵon,sed ĉiukaze en la komenco de la laboro li estis havinta entuziasmon kaj sensacion,li estis junulo serĉanta kaj vojiranta ke por taksi valorojn de siaj versaĵoj ne estis havinta normon kaj pesilon,kun la leganto kune ni atentas al liaj versumoj kaj statoj,kaj ankaŭ ni vidas ke en la medio de gazetaro kaj aliaj presaĵoj por taksi la valoron de la cerbaj elmontroj ĉu ekzistas normo kaj mezurilo?ĉu la pura kaj principa arto havas aĉetanton aŭ por montri la artajn produktaĵojn oni devas koluzii aŭ esti adepteto kaj disĉiplo,kaj debutanto al iu,devigite imiti lin,eĉ por plie konformi al li oni devas kutimiĝi al narkoto?kaj ĉu ĉiuj poetoj kaj poeteskuloj sekvas la filozofion de la arto por arto,aŭ grupo nur por kontentigi siajn voluptajn postulojn kaj kompensi spiritajn mankojn,ne nur mem galopas en la vojo de la arto,sed ankaŭ baras la vojon al la aliaj,kaj la ĉampiono de la rakonto al kiu grupo apartenas?La jena rakonto,la simbolo de la famo,ke ŝajnas esti nefinita,en la cerbo de la leganto por esplori kaj studi kaj trovi respondojn de ĉi tiuj demandoj,preparas favoran terenon,la intenco el la

bildo de davud shams hakimi

Sabla(46)

mi bezonis nepre ejakuli per provizora edziĝo,kaj pro multegaj kialoj ne eblis edziĝi ĉiame,antaŭ ĉio mi devis protekti kaj nutri miajn parencojn,tamen la freneza psikologo oponis kaj volis edzigi ĉiame,certe ĉiame,ĉar la ĉiama edzino eblis lerni Esperanton kaj paroladi Esperante kun mi,la provizora edzino eble ne havis tian kaj tiom oportunon,post multaj prokrastoj,iuj interferis al la perforto kaj trudo de la freneza majstro,kaj la papaghavanta najbaro delokiĝis,sen bati min,kaj alia najbaro loĝis en ties lokon kiu havis ok filinojn,edziniĝpretajn,la programo de la adeptoj de la profeto-dio estis edzigi min ĉiame,certe ĉiame,kun iu el tiuj fraŭlinoj,kaj edzinigi iun el ŝili kun iu el mia bo bo,post bo bo diroj,fora kvazaŭ familiano kiu kutimis perforti kaj trudi sian opiniaĉon,kaj same opiniaĉon de aliaj laŭ situacioj,oni interferis ankaŭ al la vivo de tiu elektito ke nepre kaj reale kaj efektive,plie pruveble familianigi lin kun mi,ke li perfortu kun preteksto de familieco kaj parenca proksima kunvivado,pasis kelkaj dekjaroj,mi maljuniĝis,tiu elektito maljuniĝis,tiuj filinoj edziniĝis,ŝiliaj filinoj edziniĝis kun aliaj,tamen la freneza psikologo ne komprenis,ne kapablis kompreni,ne pensis por kompreni,ke antaŭ ĉio mi ne plie familianiĝas kun tiu elektito eĉ se aliaj multegaj problemoj solviĝu,ĝeni mian patrinon egalis al ĝeni min por humiligi laŭ la decido de la persekutataj religiuloj,kaj prefere la ĝenoj multofte devis esti kun pretekstoj,ke mia ebla reago kaj eventuala venĝemo ne frontu al la decidantoj,mi devis barakti kaj oponi kontraŭ pretekstoj,kaj humiligite rifuĝi al la pretendoj kaj favoreblecoj de la persekutataj religiuloj obeante ilin,laŭ la sankta libro,la Eternulo diras al sia popolo:Pro viaj krimoj estas forpuŝita via patrino.

bildo de davud shams hakimi

SINJORO, INSTRUU NIN PREGXI!

Estimata,

SINJORO, INSTRUU NIN PREĜI!

"Kaj li preĝis en iu loko; kaj kiam li ĉesis preĝi, unu el liaj disĉiploj diris al li: Sinjoro, instruu nin preĝi, kiel ankau Johano instruis siajn disĉiplojn" (Luko 11:1).

Nia Sinjoro Jesuo Kristo dum surtere sciis la gravecon de preĝo, kaj Li ne ludis pri ĝi. Le komencis Sian surteran servon per preĝo kaj finis ĝin per preĝo. Unu el tiaj ekzemploj de Lia preĝa vivo estas la versiklo citita supre.

Kiam Li finis Sian preĝon, unu el Liaj disĉiploj venis al Li kaj petis Lin instrui ilin (t.e la disĉiplojn) kiel preĝi. Ĉi tio signifas ke ili jam vidis Lin preĝanta, kaj eble ili jam partoprenis je Lia tempo de preĝo, sed ili ne sciis kiel preĝi. La Sankta Biblio ne malkokvris la identecon de ĉi tiu aparta disĉiplo. Tamen, unu el ili petis, kaj tio kondukis al la instruo de tio kion ni scias hodiau kiel "La Preĝo de la Sinjoro."

Oni ne povas tro emfazi la preĝan vivon de kristano. Estas tauge por ni mediti antaue tion kion ni petos, kion ni estas petontaj de Dio, kaj aranĝi niajn pensojn, por ke ni ne venu senpense en Lian ĉeeston.

Kiel kristanoj, ni estas en batalo kontrau la diablo kaj liaj subuloj. La Sankta Biblio klare diras ke nia lukto ne estas kontrau karno kaj sango, kontrau la satanaj potencoj (Efesanoj 6:12), kaj ke kvankam ni vivas en la mondo, ni ne batalas kiel la mondo faras (2 Korintanoj 10:3-4). Ni povas uzi la efikon de preĝo kontrau ĉi tiuj satanaj potencoj. Sed, kiel ni povas uzi ĉi tiun potencon efike?

bildo de Adebayo Afolaranmi
bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (88)

Aŭdante tion, sinjoro de Chagny kaj mi ne povis reteni koleregokrion.

Nia triopa saviĝo dependis de la movlibero de la junulino.

 

Ho! Ŝin liberigi! Alveni al ŝi! ...

 

"Sed kie do vi troviĝas? " plu demandis Kristina... "Estas nur du pordoj en mia ĉambro : la Ludoviko-Filipo ĉambro, pri kiu mi jam parolis al vi, Raŭlo!...unu pordo tra kiu Erik en- kaj eliras, kaj alia, kiun li neniam malfermis antaŭ mi. Tiun li malpermesis, ke mi iam trairu, ĉar li diras, ke ĝi estas la plej danĝera el la pordoj... la pordo de l' torturoj!..."

 

"Kristina, ni troviĝas malantaŭ tiu lasta pordo!..."

 

"Ĉu vi estas en la torturĉambro?"

 

"Jes, sed ties pordon ni ne vidas."

 

"Ha! Nur ke mi povus min treni ĝis tie!... Mi frapus kontraŭ la pordon tiel vi scius kie ĝi estas!"

 

"Ĉu pordo kun seruro?" mi demandis.

 

"Jes, kun seruro."

 

Mi pripensis.

Aliaflanke ĝi malfermiĝas per ŝlosilo kiel ĉiu ajn pordo, sed niaflanke ĝi malfermiĝas per la risorto kaj kontraŭmaso... sed estos malfacile trovi tion.

 

"Fraŭlino, vi nepre malfermu tiun pordon!" mi diris.

 

"Sed kiel?..." respondis la ploranta voĉo de la kompatindulino...

 

Ni aŭdis korpon kvazaŭ ĉifiĝantan, kiu tute certe provis liberiĝi de siaj ligiloj...

 

"Nur per ruzo ni povos elturniĝi", mi diris. "Necesas havi la ŝlosilon de tiu pordo..."

 

"Mi scias, kie ĝi estas", respondis Kristina, kiu ŝajnis elĉerpita pro siaj ĵusaj streboj. "Sed mi estas firme ligita!... Kia fiulo!..."

 

Aŭdiĝis plorĝemo...

 

La simbolo de la famo(46)

sed vi! prava!

bildo de davud shams hakimi

Sabla(45)

mi zorgis kaj baris la vojon de ajna preteksto,tamen la nomo de la patrino de mia patro estis papago kiu estis mortita antaŭ mia naskiĝo,do reakciuloj volis ofendi min venĝante papagnomatan romanon kiu post paso de  kelkdekjaraj tempoj el la morto de mia avino,estis verkita per iu pri nuntempaj aferoj de nia socio,oni eblis ofendi min,kaj tiuj kiuj volis versigi religiajn poemojn utiligis ĉiujn pretekstojn por ofendi kaj kripligi kaj humiligi,tiel ke humilita mizerulo iam ne sciu ke la humiligantoj uzas pretekstojn,kaj la humilita mizerulo volante venĝi,oponu al aliaj suspektindaj kaj supozataj kialoj,mi ankoraŭ ne estis leginta papagnomatan romanon,sed legunte scius ke iu papagnomata virino en tiu romano havis liberan seksmanieron,ŝia nuko vundiĝis kaj ŝi mortis,kaj antaŭ la morto ĝojis ke iu mutulo,kompatis al ŝi kaj parolis,mi devus humiliĝi pro tio ke la nomo de mia avino ankaŭ estis papago,kompense mi devis poeme laŭdadi la virton,mi devis kompati al mia patrino kaj paroli,pri kio?

bildo de davud shams hakimi
Abonrilata enhavo


povigita de