Ensaluto

Blogo de Adebayo Afolaranmi

LA SANGO DE MARTIROJ

Estimataj,
LA SANGO DE MARTIROJ
"Vere, vere, mi diras al vi: Se la tritika grenero ne falas en la teron kaj ne mortas, ĝi restas sola; sed se ĝi mortas, ĝi donas multe da frukto" (Johano 12:24).
Antau nelonge kiam mi volis dormi, mi kontrolis la WhatsApp-on por vidi ĉu estas iu urĝa mesaĝo por esti priastentataj (tiu estas por mi ĉiutaga praktiko). Mi trovis videoklipon en WhatsApp grupo kun subtitolo "Preĝu por Sirio". Mi ne povis elteni rigardi la videoklipon je la fino kiam ĝi montriĝis ke ĝi estis unu el tiuj incidentoj kie iuj kristanoj estis senkapigitaj unu post la alia de siaj persekutantoj. La hororo vidi sangon ĉesiĝi el la koloj de la senkapigitaj homoj ĉe la oblikvo de la glavo ne povis min daurigi por rigardi la videoklipon. Fakte, mi kulpigis min mem por rigardi tian hororaĵon kiam mi volis dormi tiunokte. Estis, kvazau mi neniam audis au eĉ rigardis tiajn terurajn videoklipojn de kristanoj kiuj estis buĉitaj kiel bestoj antaue. Mi daure scivolas kial homo estas kruele mortigi aliajn homojn pro batalado por unu dio kiu ne povas defendi sin. Tiam mi memoris la parafrazon de deklaro farita de frua eklezia patro nomita Tertuliano en 197 pK: "La sango de la martiroj estas la semo de la eklezio." Kiom vera estas tiu deklaro?
Jesuo Kristo proverbe deklaris ke la tritika grenero devas fali en la teron kaj morti antau ol ĝi povos produkti plian grajnon (vidu: Johano 12:24). Li pruvis tion mortante sur la kruco, por ke la homaro havu eternan vivon. Ekde la morto de la unua konata kristana martiro, Stefano en la Agoj 7, ĝis la nuntempaj kristanaj martiroj, la sango de tiuj martiroj, je plej multaj okazoj, vere fariĝas la semo de la disvastiĝo de kristanismo. Ĉi tio estas pruvita de la historio. Tamen, mi daure scivolas: ĉu homoj devus esti mortigitaj antau ol ekzistas disvastiĝo en kristana kredo?

bildo de Adebayo Afolaranmi

RESUREKTIS KRIST' JESUO

Estimataj,
RESUREKTIS KRIST' JESUO
"Kaj la anĝelo responde diris al la virinoj: Ne timu; ĉar mi scias, ke vi serĉas Jesuon, la krucumitan. Li ne estas ĉi tie; ĉar li leviĝis, kiel li diris. Venu, vidu la lokon, kie la Sinjoro kuŝis" (Mateo 28:5-6).
Unu el la popularaj himnoj kiujn oni ĉiam kantas dum Paska festo estas la angla himno “CHRIST THE LORD IS RISEN TODAY” ("RESUREKTIS KRIST' JESUO" en la Esperanto) verkita de tiu granda himnoverkisto, Charles Wesley (1708-1788) en 1739 por memorfesti la releviĝon de la Sinjoro Jesuo Kristo, kiam Li leviĝis de la tombo por konkeri la morton kaj ĝian potencon. La originala versio de la himno havis dek unu strofojn, sed ne havis la "Haleluja!" kiu distingis ĝin hodiau. Nekonata komponisto poste aldonis la "Haleluja!" konvene al] ĝia muzika melodio.

bildo de Adebayo Afolaranmi

KIU RICEVAS LA LAUDON?

Estimataj,
KIU RICEVAS LA LAUDON?
"Kaj Jozef respondis al Faraono, dirante: Ĝi ne dependas de mi; Dio respondos bonon al Faraono" (Genezo 41:16).
"Daniel respondis al la reĝo kaj diris: La kaŝitaĵon, pri kiu la reĝo demandas, ne povas malkaŝi al la reĝo la saĝuloj, nek la sorĉistoj, nek la astrologoj, nek la divenistoj; sed en la ĉielo ekzistas Dio, kiu malkaŝas kaŝitaĵon" (Daniel 2:27-28a).
Dio jam donis al ĉiu el ni unu au pliajn kapablojn fari iojn. Lau homa naturo, ni kutime volas esti laudita pro ia bonaĵo kiun ni faris per ĉi tiuj kapabloj. Ni kutime atribuas honoron al ni mem pro tiaj kapabloj. Kelkfoje, ni eĉ provas ricevi la laudon pro la bonaĵoj kiujn aliaj ĉe ni faris. Ĉi tiu homa naturo estas ofta en la vivo de tiu kiu ne tute cedis sian vivon al la Sinjoreco de Jesuo Kristo kaj la gvideco de la Sankta Spirito. Ĝi igas homojn strebi por la laudo kaj aprobo de aliaj homoj, kaj eĉ igas ilin fari ĉian eblaĵon ĉe ili estri por ke homoj vidu ilin kiel iujn kiuj havas specialan kapablon kiun aliaj homoj ne havas. Ĉi tiu jam fariĝis la ruino de kelkaj estroj kiuj ne volas forlasi siajn poziciojn por aliaj homoj.
Jozef kaj Daniel estis homoj kiuj preferis lasi Dion, kaj ne sin, ricevi la laudon pro iliaj Dio donataj kapabloj. Ili ambau havis similajn situaciojn. Faraono, la reĝo de Egpitujo sonĝis du sonĝojn kiuj ĝenis lin. Li trovis la interpreton de ĉi tiuj sonĝoj ĉe la sorĉistoj kaj saĝuloj de Egiptujo, sed neniu el ili povis interpreti la sonĝojn. Oni venigis Jozefon al la ĉeesto de Faraono. Kiam la reĝo penis laudi Jozefon pro lia kapablo, Jozef rapide donis la
laudon al Dio (Genezo 41:1-16). Daniel faris same en Daniel 2:27-28 kaj eĉ rifuzis akiri ian rekompecon por la kapablo en Daniel 5:17. Ĉi tiuj du homoj humiligis sin kaj donis al Dio la laudon pro tio, kion ili faris, kaj Dio altigis ilin al altaj pozicioj en fremdaj landoj.

bildo de Adebayo Afolaranmi

ESTAS ESPERO!

Estimataj,
ESTAS ESPERO!
"Ĉar Mi scias la intencojn, kiujn Mi havas koncerne vin, diras la Eternulo, intencojn al bono kaj ne al malbono, por doni al vi estontecon kaj esperon. Vi vokos al Mi, kaj vi iros, kaj vi preĝos al Mi; kaj Mi auskultos vin" (Jeremia 29:11-12).
Mi jam legis ĉi tiun parton de la Sankta Biblio fojojn sennombre. Mi jam audis homojn citante ĝin mi jam eĉ uzis ĝin predikante au kuraĝigante per ĝi aliajn homojn multfoje. Tamen, kiam mi studis ĝin je ĝia kunteksto antau nelonge, mi havis pli klaran komprenon de ĝia reala signifo.
La kunteksto de la partaĵo estas letero skribita de profeto Jeremia al ekzilitaj Judoj en Babelo. Kvankam la popolo de Judujo pekis kontrau Dio, kaj Dio punis ilin sendante ilin al ekzilo, ankorau, Jeremia konsilis al ili havi kuraĝon kaj loĝi en tiu fremda lando ĉar Dio ne tute forlasis ilin. Li prezentis Dion kiel la joruban proverban patron kiu punas sian infanon per la dekstra mano kaj altiras ĝin al si en amo per la maldestra mano. Kio ajn la konsekvenco de ies peko, Dio ankorau estas kompatema kaj pardonema (Daniel 9:9). Li havas intencojn revenigi nin al Si. Li ne forlasos Siajn proprulojn por eterne!
La partaĵo de la Sakta Biblio estas vorto de espero por homoj kiuj suferas pro siaj nefaroj. Ĝi estas vorto de espero por aliaj ankau kiuj pensas ke Dio jam forgesis ilin. Ĝi estas vorto de espero por ĉiu ido de Dio. Dio havas intencojn por ni - intencojn ne difekti nin, sed prosperigi nin. Intencojn doni al ni esperon. Intencojn doni al ni bonan estontecon. Intencojn ne forlasi nin eĉ kiam ni devojiĝas. Intencojn auskulti nin kiam ni vokas al Li.

bildo de Adebayo Afolaranmi

DIO NE ESTAS SILENTA!

Estimataj,

DIO NE ESTAS SILENTA!

“Ho Dio, ne silentu; Ne estu senparola kaj ne restu trankvila, ho Dio! Ĉar jen Viaj malamikoj ekbruis, Kaj Viaj malamantoj levis la kapon” (Psalm 83:2-3).

Antau malmultaj tagoj, teroristo enpuŝis auton en piedirantojn sur Ponto de Westminster en Londono, Britio, ponardis policiston, kaj provis eniri la parlamentkonstruaĵon antau ol la polico mortigis lin. Krom la policisto kaj la atakanto, iu alia nombro da homoj estis laudire mortintaj dum multaj estis enhospitaligitaj pro la terorisma atako.

Ĉi tio ne estis la unua terorista atako kontrau sensuspektaj senkulpuloj en Londono kaj aliloke en la mondo. La senĉesaj atakoj de Boko Haram terorisma grupo en nordorienta Niĝerio kaj aliaj najbaraj landoj estas ankorau freŝaj en onia memoro. Foje, mi scivolas, kion ĉi tiuj teroristoj devenas de tiuj murdemaj kaj memmortigaj atakoj. Kiel studento de pacaj studoj, mi lernis ke krom kialoj asociitaj kun etno-naciismo, fremdiĝo/diskriminacio, soci-ekonomia statuso, politikaj plendoj kaj hazarda insurgento, religio estas la ĉefa kialo de la terorismo. Plej ofte terorismaj atakoj estis efektivigitaj kun religia kialoj. Estas kvazau tiuj teroristoj ŝajne batalas por sia religio kaj, amuze, por la fondinto kaj la dio de la religio. La fakto ke la ĉiopova Dio estas ŝajne silenta kaj permesas la plej multajn el tiuj teroristaj atakoj por esti sukcesaj faras ke tiuj senkoraj homoj kaj iliaj kunlaborantoj opinias ke ili batalas justa kauzo.

bildo de Adebayo Afolaranmi

...TIAM KIAL VI TROZORGAS?

Estimataj,

...TIAM KIAL VI TROZORGAS?

“Pri nenio trozorgu; sed pri ĉio, per preĝo kaj peto kun dankesprimo, viaj deziroj sciiĝu al Dio. Kaj la paco de Dio, kiu superas ĉian intelekton, gardos viajn korojn kaj pensojn en Kristo Jesuo” (Filipianoj 4:6-7).

Antaunelonge mi ricevis vídeoklipon tra unu el miaj WhatsApp-aj grupoj kiuj estas tre inspira por mi. En la klipo, oni humure prezentis sentempan veron pri trozorgo retorike demandanta kelkajn demandojn. Mi provu transskribi parton de lia prezento: "Ĉu vi havas problemon en la vivo? Ne. Tiam kial vi trozorgas? Ĉu vi havas problemon en la vivo? Jes. Ĉu vi povas fari ion pri ĝi? Jes. Tiam kial vi trozorgas? Ĉu vi havas problemon en la vivo? Jes. Ĉu vi povas fari ion pri ĝi? Ne. Tiam kial vi trozorgas?”

La prezento povas ŝajni humura, sed ĝi estas io pri kio oni devas pripensi. Kial vi trozorgas pro problemo kiu ne ekzistas? Kial vi trozorgas pro problemo pri kiu vi povas fari ion? Ĉefe, kial vi trozorgas pro problemo pri kiu vi ne eblas rekte fari ion? Tiam kial vi trozorgas?

Tiu prezentanto ne kompletigis la sentempan veron pri trozorgo. Oni povas ne trozorgi pri neekzistanta problemo, problemo pri kiu oni povas facile trovi solvon, au plej precipe problemo pri kiu oni ne povas solvi per si mem. Tamen, estas kontrauvenenoj por trozorgo: preĝo kaj fido. Ĉiu kiu povas preĝi al kaj fidi je Dio ne trozorgu, sed havu mensan pacon malgrau la problemo. Estas multaj bibliaj instruoj en subteno de tio. Krom Filipianoj 4:6-7 (citita supre); Psalmo 23:4; 56:3; Sentencoj 3:5-6; 12:25; Mateo 11:28-30; Luko 12:24-34; Johano 14:27; Romanoj 8:38; Koloseanoj 3:15; 2 Tesalonikanoj 3:16; Hebreoj 13:5-6 kaj multaj aliaj Biblio verskiloj, konsideru ĉi tiujn verskilojn cititajn sube:

bildo de Adebayo Afolaranmi

GRACO PLI GRANDA OL NIA PEKO

Estimataj,
GRACO PLI GRANDA OL NIA PEKO
"Kaj la leĝo eniris, por ke la eraro plimultiĝu; sed kie peko plimultiĝis, graco multe pli superabundis, por ke tiel same, kiel la peko reĝis en morto, la graco reĝu per justeco ĝis eterna vivo per Jesuo Kristo, nia Sinjoro" (Romanoj 5:20-21).
Kio estas graco? Simple, graco estas nemeritita favoro donita de Dio al nemeritintaj pekuloj kiuj venas al Li per la fido al la Sinjoro Jesuo Kristo. Tiu graco estas ĉefa koncepto en la kristana kredo, estas multe pli granda ol la pekoj de la pekuloj (vidu: Romanoj 5:20-21). Tio estas la mesaĝo kiun Julia Harriet Johnston (1849-1919) komunikis en sia populara angla himno, GRACE GREATER THAN OUR SIN [esperante: GRACO PLI GRANDA OL NIA PEKO]. Julia estis filino de presbiteriana pastoro. Ŝi estis tre aktiva en dimanĉa lernejo en sia preĝejo kaj ankau en la Presbiteriana Misia Soco de Peorio, Ilinojo, Usono.
Julia Johnston vidis ĉi tiun gracon kiel mirindaĵon de amanta Dio. Malgrau la fakto ke la peko de homo faras lin kulpa antau Dio, kaj ĉi tiu faras homon esti en malespero kaj li provas veni al Dio je liaj terminoj, la graco estas ege pli granda ol ajna peko au kulpo kiun iu povas havi. Ĝi estas la produkto de la sango de Jesuo Kristo verŝita sur la kruco de Kalvario. La sango forlavas ĉiun makulon de peko kaj faras la pekulon blanka kiel neĝo. Julia substrekis ke ĉi tiu graco estas mirinda, senfina kaj nekomparebla, kaj oni donis ĝin al ĉiuj kiuj kredas je Jesuo Kristo.
Klariginte la eniron de peko en la homaron tra Adamo kiu provokis juĝon, kaj la justeco kiu venis tra la obeemo de Jesuo Kristo, Apostolo Paulo sugestis ke la graco de Dio estas multe pli granda ol la peko (vidu: Romanoj 5:12-21) . Sen ĉi tiu graco, neniu povas esti savita. Nur tiuj, kiuj venas tra fido al Dio per Jesuo Kristo povas havi ĝin. Ĝi ne estas per homaj klopodoj (vidu: Efesanoj 2:5-10).

bildo de Adebayo Afolaranmi

IDOLOJ DE LA KORO

Estimataj,

IDOLOJ DE LA KORO

“Ne faru al vi idolon, nek bildon de io, kio estas en la ĉielo supre au sur la tero malsupre au en la akvo sub la tero; ne kliniĝu antau ili kaj ne servu ilin; ĉar Mi, la Eternulo, via Dio, estas Dio severa…” (Eliro 20:4-5).

“Ho filo de homo! Ĉi tiuj homoj levis siajn idolojn en sian koron, kaj allogilon de sia malpieco ili starigis antau sia vizaĝo…” (Jeĥezkel 14:3).

La primitiva Afriko estis plena de idoloj. Ju pli mi ŝatas la afrikan kulturon, des pli mi malamas ĝian ligon kun idolkulto. Dank’ al Dio ke mi estas savita de ĉiuj ĉi tiuj prapatraj idoloj. Je Kristo, mi povas esti vera afrikano sen esti idolservanta. Tamen, kiam mi forigis ciujn ĉi tiujn idolojn videblajn, kio pri la nevideblaj idoloj de la koro? Ĉu mi estas libera de ili?

Dio akuzis la ekzilitajn Izraelidojn pri idolservado de la koro. Kvankam, ili estis senditaj en ekzilon pro ĉi tiu peko, ili daurigis ĝin en la ekzilo. Interese, ĉi tiu popolo ankorau volis audi de Dio, kio signifis ke ili eble ne konstatis ke ili starigis idolojn en siaj koroj kontrau la volo de Dio.

Mi dubas ĉu vi ankorau posedas iun videblan idolon kiun vi adoras. Tamen, kio pri la idoloj en via koro? Kiuj estas tiuj kiuj prenis la lokon de Dio en via koro? Ĉu ĝi estas mono, ofico, tempo, sportoj, plezuro, rekono, pozicio, viaj infanoj, via edz(in)o, aŭ eĉ via vivo? Io ajn kion vi pli ŝatas au amas ol Dion estas idolo de via koro. Forigu ilin nun kaj starigu Dion en Lia ĝusta loko en via koro.

Je la servo de Dio,

Bayo Afolaranmi (Pastoro).

 

bildo de Adebayo Afolaranmi

KION VI DISSENDAS?

Estimataj,
KION VI DISSENDAS?
"Ĉar de vi la vorto de la Sinjoro estas diseĥita ne nur en Makedonujo kaj la Aĥaja lando, sed en ĉiu loko via fido al Dio disvastiĝis, tiel, ke ni ne bezonas diri ion" (1 Tesalonikanoj 1:8).
La akirebleco de la socia amaskomunikilaro (kiel Facebook, WhatsApp Messenger, BlackBerry Messenger, Twitter, LinkedIn, Telegram, Instagram, IMO, Tango, Skype kaj similaj) tra poŝtelefonoj, komputiloj kaj aliaj Interreto-ebligitaj iloj faris ĝin tre facila por multaj homoj iĝi dissendantoj sen ajna ĵurnala trejnado. Ajna informo povas fariĝi rapide disvastigita kaj atingi la randon de la mondo en demando de minutoj tra tiuj sociaj amaskomunikiloj kiel personoj plusendas tian mesaĝon de unu fonto al la alia sen kontroli ĝian verecon. La fakto ke multaj poŝtelefonoj kaj aliaj porteblaj teknologiaj iloj havas enkonstruitajn fotilojn kaj voĉarekordilojn faciligas rekordi audajn mesaĝojn kaj/au vidajn okazojn kaj tuj publikigi tiajn al aliaj personoj. Tio ja estas bona kaj bonvena disvolviĝo. Tamen, kion vi dissendas tra tiuj sociaj amaskomunikiloj?
Apostolo Paulo en sia unua epistolo al la kristanoj en Tesaloniko rekomendis al ili “dissendi” la vorton de Dio al ĉiu loko ĉirkau ili (vidu: 1:8). Tiuj estis homoj, kiuj estis en risko por akcepti la Evangelion (vidu: 1:6). Ili vivis kiam la Evangelia mesaĝo ne estis populara: mesaĝo kiu ŝajnis malsaĝa al la plimulto tiam (vidu: Agoj 17:1-15; 1 Korintanoj 1:18). Malgrau tio, la mesaĝo iĝis rapide disvastigita tra la Tesalonikanoj al aliaj lokoj. La vivoj kaj vortoj de tiuj kristanoj en Tesaloniko iĝis la "socia amaskomunikilaro" tra kiu la vorto de Dio estis "dissendita" al aliaj homoj.

bildo de Adebayo Afolaranmi

MI BEZONAS NENIAN DEBATON

Estimataj,
MI BEZONAS NENIAN DEBATON
“Ĉar mi decidis scii ĉe vi nenion, krom Jesuo Kristo kaj tiu krucumita” (1 Korintanoj 2:2).
Sur kio au kiu vi bazas vian kredon? Jen demando kiun oni devas respondi meditate. Multaj homoj bazas sian kredon sur sia familia kulturo au tradicio. Multaj homoj bazas sian kredon sur iu dogmo au alia. Multaj homoj bazas sian kredon sur iu heroo. Multaj homoj bazas sian kredon sur iu idolo au dio. Multaj homoj bazas sian kredon sur la Plejalta Estulo nomita Dio. Eĉ multaj homoj preferas rilati kun la Plejalta Estulo per aliaj malpliaj dioj au anĝeloj. Interese, multaj homoj dirus ke ili ne kredas je io au ia Estulo.
Por Eliza Edmunds Hewitt (pseudonimo: Lidie H. Edmunds) (1851-1920), ŝi kredis je nenia alia io au persono, sed je “la ĉiama Vivanto” kiu mortis ne nur por ŝi, sed ankau por la tuta homaro. Ĉi tiu “ĉiama Vivanto” estas ne alia persono ol Jesuo Kristo. Ŝi klare diris je unu el siaj himnoj ke ŝi bezonis nenian debaton au peton. Kredo bazita sur ia ajn io au persono estas senutila “ĉar ne estas sub la ĉielo alia nomo, donita inter homoj, per kiu ni devas esti savitaj” (Agoj 4:12) krom la nomo de Jesuo Kristo (vidu: versikloj 10-11). Apostolo Paulo simple diris, “Ĉar mi decidis scii ĉe vi nenion, krom Jesuo Kristo kaj tiu krucumita” (1 Korintanoj 2:2).

bildo de Adebayo Afolaranmi
Abonrilata enhavo


povigita de