Ensaluto

Blogo de Adebayo Afolaranmi

NUN DION DANKU NI

Estimataj,

NUN DION DANKU NI

“Kaj nun, ho nia Dio, ni dankas Vin, kaj ni gloras Vian majestan nomon” (1 Kronikoj 29:13).

“Danko estu al Dio pro Lia neesprimebla donaco” (2 Korintanoj 9:15).

Tipa joruba baptisto ne povas facile forgesi la himnon, “A F’Ope F’Olorun.” La himno estas unu el la plej popularaj himnoj ĉe la jorubaj baptistoj precipe dum la ceremonio de nomado de nova infaneto. Oni kantas ĝin por danki Dion pro la nove naskita infaneto. Tamen, la himno – originale verkita en la germana de Martin Rinkart (1586–1649) titolita “Nun dank­et al­le Gott” kaj tradukita en la anglan de Catherine Winkworth (1827–1878) antau ol oni tradukis ĝin en joruban [Montagu Christie BUTLER esperantigis ĝin] – estas pli ol himno de la ceremonio de nomado de nova infaneto. Ĝi estas himno kiu atestis pri la boneco de Dio precipe je la tempo de milito. La vortoj de la himno atestas pri ĉi tio.

Strofo Unua estas plena de dankoj al Dio “per mano, voĉo, koro.” La kialo estas ke Dio jam faris bonfavoron benante nin sen fino de nia frua infaneco ĝis nun. Je la Strofo Dua, la verkinto de la himno preĝis ke ĉi tiu abundo-hava Dio apudestu tra niaj vivoj gardante nin per Sia ama forta mano, kaj savante nin el ĉiuj malbonoj en ĉi tiu mondo. Dume, Strofo Tria daurigas laudegi Dion. Ĝi donas profundan ideon pri Dio kiel la unu sola eterna Dio kiu montras Sin kiel la Patron, la Filon, kaj la Sanktan Spiriton. Li estas Tiu kiun la tero kaj la ĉieloj daurigos adori ambau nun kaj eterne. Amen.

bildo de Adebayo Afolaranmi

FORTIKIGXU PER VIRTECO (resendita)

Estimataj,
FORTIKIĜU PER VIRTECO (resendita)
Per [virteco] vi fortikiĝos; estu malproksima de premiteco, ĉar vi ne bezonas timi, kaj de teruro, ĉar ĝi ne alproksimiĝos al vi" (Jesaja 54:14).
Iam, mi estis kondukita uzi Jesaja-n 54:14-17 kiel la preĝojn de mia familio por homoj en mia reta servo. Mi poste dissendis kvar-partan serian predikon bazitan sur ĉi tiuj versikloj je miaj semajnaj predikoj. Mi estas kondukita resendi la unuan parton de la prediko ĉisemajne.
La bazo de la profetaĵo en ĉi tiuj versikloj kiuj estis turnitaj al preĝoj estas virteco. Dio promesis ke Li fortikigos Sian popolon per virteco. Multaj kleruloj pri la Sankta Biblio interpretas ĉi tiun profetaĵon al diversaj aroj da homoj. Kelkaj el ili aplikas ĝin al la Judoj kiuj revenis el la ekzilo. Kelkaj opinias ke ĝi estas aplikata al la judaj kristanoj, dum ili etendas la aplikon al ĉiu kristano de ĉiuj generacioj kaj nacioj. Kelkaj eĉ aplikas ĝin al la estonta Regno kiun Dio establos je la lastaj tagoj kaj la homoj en tiu regno. Kiu ajn la prava interpreto, la grava afero estas ke la homoj kiuj estis (au estos) fortikigitaj estis (au estos) fortikigitaj per virteco. 
Esti virta, esti senkulpa, more honesta, kaj havi pravan rilaton kun Dio. Iu sinonimo de la vorto "virteco" estas justeco: esti justa, senpartia kaj honesta. Tiu volas ke premiteco kaj teruro ne alproksimiĝu al li kiu estas virta. Li devas permesi al Dio reale fortikigi lin en ago de virteco kaj li devas resti en ĝi.
Permesu al Dio fortikigi vin per virteco alproksimiĝante al Li je preĝado kaj meditado de Liaj vortoj. Estu justa al homoj ĉe vi. Havu pravan rilaton kun via Dio. "Virto altigas popolon; sed peko pereigas gentojn" (Sentencoj 14:34).
bildo de Adebayo Afolaranmi

ANTAU OL GXI ANKAU ESTAS LEGALIZITA...

Estimataj,

ANTAU OL ĜI ANKAU ESTAS LEGALIZITA...

"Kaj kun nenia bruto kuŝu, malpuriĝante per ĝi; kaj virino ne stariĝu antau bruto, por kuniĝi: tio estas fiaĵo"(Levidoj 18:23).

Antau ol mi dormas ĉiunokte, mi rutine kontrolas miajn Facebook paĝojn, BlackBerry Messenger kaj WhatsApp Messenger grupojn por vidi ĉu estas iu grava urĝa mesaĝo por atenti. Antau nelonge mi kontrolis unu el miaj WhatsApp grupoj, mi vidis iun videon klipon dissenditan de edziĝinta virino. Mi estis, kaj ankorau estas, miregigita vidinte la enhavon de la klipo: viro havanta sekson kun HUNDO! Mi neniam vidis tian strangan scenon antaue. Mi tuj forigis la sendinton el la grupo kaj pardonpetis al aliaj membroj de la grupo. Tamen, multaj demandoj venis en mian menson. Kiel la sinjorino akiris la videon klipon? Kial ŝi sendis ĝin al ia grupo ne paroli pri kristana grupo kiu estas intencita por inspiraj mesaĝoj? Kiel “solula” patrino (ŝia edzo vivas en alia urbo), ĉu eble ŝi praktikas similajn aferojn? Kiel volus prava-pensanta homo havi sekson kun besto? Ĉu tio estas parto de la libera mondo? Ĉu homoj de privata menso ne legalizos tiun agon iam kiel ĝi iĝas pli populara kaj akceptebla je la socio? Ĉu tio ne estis kiel sodomio je ĝia ĉia speco laugrade iĝis populara kaj estis legalizita en multaj landoj de la mondo? Ĉu al tio la mondo turniĝas? (La sinjorino poste telefonis min pardonpeti asertante ke ŝi ne intencis dissendi la videon klipon en la grupo, sed prefere volis sendi ĝin reen al la persono kiu komence sendis ĝin al ŝi por averti la personon. Tamen, la detruo jam estis farita: pli ol 200 homoj en la grupo jam vidis la malbonajn videon klipon.)

bildo de Adebayo Afolaranmi

ESTAS DOLCXE FIDI AL JESUO!

Estimataj,
ESTAS DOLĈE FIDI AL JESUO!
"Mia Dio, mia Dio, kial vi forlasis min, Kaj estas malproksima de mia savo, de miaj plendaj paroloj? Mia Dio, mi vokas en la tago, kaj Vi ne respondas; En la nokto, kaj mi ne trovas trankvilon. Sed Vi estas sankta, Ho Vi, kiu loĝas inter la glorado de Izrael. Vin fidis niaj patroj; Ili fidis, kaj Vi ilin helpis. Al Vi ili kriadis kaj estis savataj; Vin ili fidis, kaj ili ne devis honti" (Psalmo 22:1-5).
La historio de Louisa M. R. Stead (1850-1917) tuŝis mian koron je la tago en kiu mi legis ĝin. Ŝi ripozis kun sia edzo kaj ilia kvar-jara-aĝa filino ĉe marbordo kiam ili audis la krion de senespera knabo. La knabo estis dronanta, la edzo de Louisa provis savi lin. Dum la procedo, tamen, la knabo tiris S-ron Stead sub la akvon, kaj ambau dronis dum Louisa kaj ŝia filino rigardis. Louisa Stead estis lasita kun nenia rimedo de helpo krom la Eternulo. Ŝi kaj ŝia filino spertis teruran malriĉon. Unu matenon, kiam ŝi havis nek monon nek manĝon por la tago, ŝi malfermis la antauan pordon kaj trovis ke iu lasis la manĝon kaj la monon sur la pordoŝtupo.

bildo de Adebayo Afolaranmi

KIAM SXAJNAS KE ESTAS NENIA ESPERO

Estimataj,
KIAM ŜAJNAS KE ESTAS NENIA ESPERO
"Dum li ankorau parolis, oni venis el la domo de la sinagogestro, dirante: Via filino mortis; kial vi ankorau ĝenas la instruiston? Sed Jesuo, ne atentante la parolon diritan, diris al la sinagogestro: Ne timu, nur kredu" (Mark 5:35-36).
La filino de iu sinagogestro estis mortinta. La viro venis al Jesuo Kristo kaj petis ke Li venu kaj resanigu ŝin. Jesuo respondis tuj al la ĉagrenita alvoko kaj sekvis la viron hejmen. Tamen, estis interrompo survoje: alia virino akiris resanigon de Jesuo Kristo per nura tuŝo de Lia mantelo. Dum Jesuo ŝajne montris la miraklon al homoj kiuj sekvis Lin, kelkaj viroj venis el la domo de la sinagogestro kaj diris al li la malbonan novaĵon: lia filino jam mortis, kaj estis nenia bezono de ĝeno de Jesuo por veni kaj resanigi ŝin. Lau tiuj viroj, estis nenia espero por la filino kaj ŝia patro. Tamen, Jesuo kuraĝigis la sinagogestron, kaj iris kun li al lia domo por fari la neatenditaĵon: relevigante la filinon el la mortintoj!

Kelkfoje, multaj homoj trovis sin je similaj situacioj. Ili eble jam preĝis al Dio por precipa afero. Ŝajnis ke Li jam estis respondanta iliajn preĝojn, kaj ve, la neatendito okazis. Ŝajnis ke ne plu estis espero. Efektive, tiaj homoj eble jam perdis esperon je la situacio. Tia situacio eble kondukis tiajn homojn esti koleraj kun Dio au eĉ nei Lian ekzistecon. Kial Li permesus la situacion igi senespera? Kial Li ne povus agi rapide kaj montri Sian potencon por savi la situacion?

bildo de Adebayo Afolaranmi

OFERITAJXOJ AL IDOLOJ

Estimataj,

OFERITAĴOJ AL IDOLOJ

"Rilate do la manĝadon de la idoloferitaĵoj, ni scias, ke idolo estas neniaĵo en la mondo, kaj ke ne ekzistas Dio krom unu" (1 Korintanoj 8:4).

La antikva urbo de Korinto estis kosmopolita urbo. Ĉi tio igis la junan eklezion en la urbo havi multajn socio-kulturajn problemojn. Paulo devis skribi multajn epistolojn al la anoj de tiu eklezio por pritrakti kelkajn el la problemoj kiuj staris fronte al la eklezio. Unu el tiaj problemoj pritraktitaj de Paulo en 1 Korintanoj 8 temis pri oferitaĵoj al idoloj. Ĉi tiuj estis ĝenerale viando oferita kiel oferitaĵo, kaj poste au alprenita por vendo en la vendejo, au surtabligita je la festoj okazigitaj honore al idoloj, ĉe iliaj temploj, au la domoj de iliaj sekvantoj. Kelkaj el la Korintanaj Kristanoj opiniis ke ne gravas manĝi tian viandon precipe tiun venditan en vendejo; aliaj opinis ke gravas kaj ke ĝi povas fariĝi faligilo al junaj Kristanoj. Plej prikoncernita estis la viando oferita al idoloj uzita por gastigi homojn. Ĉu Kristanoj partoprenu en tia gastigo?

Nu, lau Paulo, eĉ la idoloj estas neniaĵoj komparitaj al Dio, la Kreinto de la universo. La idoloj estas nur dioj. Tial, manĝado de oferitaĵoj al idoloj ne gravas. Tamen, pro konscienco, precipe tiu de la junaj kaj malfortaj Kristanoj, oni eble detenu sin de manĝado de tiaj oferitaĵoj al idoloj.

Kiuj estas aĵoj ŝajne oferitaj al idoloj ĉe vi? Ĉi tiuj eble ne necese estas viando au manĝaĵo uzita en sanktejo, sed ĉiutagaj agadoj kiuj estas pridiskuteblaj kaj kiuj eble igas junajn kaj malfortajn kristanojn faleti. Kiu estas via opinio pri tiaj aĵoj?

bildo de Adebayo Afolaranmi

ILI ESTAS ANKORAU RILATAJ!

Estimataj,

ILI ESTAS ANKORAU RILATAJ!

"La vorto de Kristo loĝu en vi riĉe, en ĉia saĝeco; kaj instruu kaj admonu unu la alian per psalmoj kaj himnoj kaj spiritaj kantoj, kantante kun graco en viaj koroj al Dio" (Koloseanoj 3:16).

Unu el la aspektoj de mia reta servo estas tio kion mi nomas angle “Ministering through Daily Hymns” [esperante: "servante tra Ĉiutagaj Himnoj"] kie tra diversaj sociaj komunikiloj mi ĉiutage dissendas la kantotekston de himno kiu respondas kun la verskilo de la Sankta Biblio kaj inspira citaĵo kiun mi sendis pli frue en la tago. Kelkfoje, kiel gvidata de la Sankta Spirito, mi ĉerpas iujn partojn de tiaj tekstoj kaj faras el ili preĝajn dezirojn kiujn mi periode dissendas ankau tra diversaj sociaj komunikiloj kaj tekstaj mesaĝoj. El sperto, homoj malofte reagas al la kantotekstoj de ĉiutagaj himnoj, sed plejparte ili reagas al la preĝaj deziroj ĉerpitaj el la kantotekstoj kaj atestas kiel tiaj preĝaj deziroj estas taugaj al siaj situacioj. Mi ĉiam demandas: Ĉu ĝi signifas ke la kantotekstoj ne estas inspiraj kaj ĝustatempaj? Ĉu ili ne estas plu rilataj?

bildo de Adebayo Afolaranmi

CXU VI ESTAS STRUTO?

Estimataj,

ĈU VI ESTAS STRUTO?

"La flugilo de struto leviĝas gaje, simile al la flugilo de cikonio kaj de akcipitro; Ĉar ĝi lasas sur la tero siajn ovojn Kaj varmigas ilin en la sablo; Ĝi forgesas, ke piedo povas ilin dispremi Kaj sovaĝa besto povas ilin disbati" (Ijob 39:13-15).

La Plena Ilustrita Vortaro kun Suplemento difinas strutojn kiel "...grandaj, primitivaj birdoj senkarinaj, kun longaj kolo kaj kruroj, kun nur du piedfingroj sur ĉiu piedo, nekapablaj flugi, sed tre rapidkuraj, vivantaj en dezertoj kaj sur stepoj en Afriko." Tamen, ĝi estas la plej malsaĝa el ĉiuj birdoj. La Sankta Biblio atestas ĉi tion priskribante kelkajn el ĝiaj trajtoj (Job 39:13-18).

Multaj homoj estas kiel la birdo. Ili opinias sin saĝaj. Neniu alia persono estas tiel saĝa kiel ili. Ili apenau cedas la korektojn de aliaj. Multakaze, ili malsaĝe difektas sin kaj aliaj ĉe ili per iliaj ŝajne "saĝecaj" agoj. Tiaj homoj eble posedas la forton, rimedojn kaj la influon agi, sed mankas al ili la saĝeco agi sukcese. Estus pli bone se tiaj homoj jungus sian grandecon kun la saĝeco de aliaj por farigi deziritajn rezultojn. Salomono konfirmis ĉi tion: "Pli bona estas saĝo ol forto, tamen la saĝo de malriĉulo estas malrespektata, kaj liaj vortoj ne estas auskultitaj, estas pli bonaj ol la kriado de reganto inter malsaĝuloj. Pli bona estas saĝo, ol militaj instrumentoj; kaj unu pekulo pereigas multe da bono" (Predikanto 9:16-18).

La supre citita vortaro poste aplikas sian difinon figurasence al persono "rifuzanta konstati la realaĵon malfavoran." Tiaj homoj apenau konstatas realaĵon eĉ se ĝi estas favora pri iliaj situacioj. Oni ne surpriziĝu ke estas kelkaj homoj kiuj scias ke Jesuo Kristo estas la UNUNURA vojo al savo (Johano 1:11-13; 14:6-7; Agoj 4:12) sed rifuzas akcepti Lin.

bildo de Adebayo Afolaranmi

LA PASXTISTA PSALMO

Estimataj,

LA PAŜTISTA PSALMO

"La Eternulo estas mia paŝtisto; mi mankon ne havos…" (Psalmo 23:1).

Ĉi tiu psalmo estas unu el la plej popularaj psalmoj. Multaj homoj jam lernis ĝin parkere ekde ilia infaneco. La signifo de la psalmo estas la fido al la Eternulo kiu estas kiel paŝtisto al la verkinto de la psalmo, David. David, estinte iama paŝtisto, sciis la rilaton de la paŝtisto al la ŝafoj. Li sciis kiel ŝafoj kutime fidas je la gvido, protekto kaj provizo de la paŝtisto. Li tial apilikis tiun rilaton kaj fidon al li kaj Dio.

Ĉar Dio estis lia paŝtisto, David diris ke li ne havos mankon. Ĉi tio ne signifas ke li havas ĉion kion li devus egoisme deziri, sed ĉion kion li bezonas. Ordinare, ŝafoj bezonas du fundamentajn aĵojn - "verdajn herbejojn" kie ili trovas bonan nutraĵon, kaj lokon kie ili povas oportune trinki akvon. Tial iu kiu tute fidas al Dio spertos kaj fizikan kaj spiritan nutradojn de Dio. Tia persono povas aludi al si la promeson en Filipianoj 4:19: "Kaj mia Dio satigos ĉian vian bezonon, laŭ Sia riĉo en gloro en Kristo Jesuo." Vidu ankau: Mateo 6:33.

Krom Dia nutrado, iu kiu fidas al Dio spertos Dian revigligon. Kiel la paŝtisto kondukas siajn ŝafojn al trankvilaj akvoj por ripozo kaj purigo, same, la Eternulo revigligos la animojn de ĉiuj kiuj fidas al Li. Tio signifas, ke Li provizos pardonon kaj pacon al ĉiuj kiuj sekvas Lin.

La Eternulo kondukos ciujn kiuj fidas al Li laŭ la vojo de vero. Li gvidos ilin en ĉiuj iliaj vojoj kaj certigos ke ili ne devojiriĝas. Eĉ, se ili erare faras tiele, Li, pro Sia renomo, revenigos ilin (vidu: Luko 15:3-7).

bildo de Adebayo Afolaranmi

KIAL VI MALBENUS?

Estimataj,

KIAL VI MALBENUS?

"Benu tiujn, kiuj vin persekutas; benu, kaj ne malbenu" (Romanoj 12:14).

"...ne repagantaj malbonon kontrau malbono, nek insulton kontrau insulto, sed kontraue benadantaj; ĉar al tio vi estas vokitaj, por ke vi heredu benon" (1 Petro 3:9).

Dum mi dissendis miajn kutimajn preĝajn dezirojn por la komenco de la monato per SMS malfrue je la mateno de la unua tago de ĉi tiu monato, mi ricevis telefonovokon de nekonatino kiu estis furioza je mi pro tio ke ŝi ricevis SMS de mi en sia portebla telefono. Malgrau mia prezento kaj klarigo, ŝi ne hezitis malbeni min ĉar ŝi ricevis preĝan deziron de nekonato. Eĉ miaj benoj por kontraui ŝiajn malbenojn ne cesigis ŝin de ŝia malbenado. Mi poste sendis alian SMS plene de benoj al ŝi, kvankam ŝi ne reagis al la dua SMS.

La okazo igis mi miri: kial oni malbenus alian personon? Estas kompreneble (kvankam, ne konsileble lau la Sankta Biblio) se oni malbenus iun au ion pro io malbona kiun la persono au io jam faris, au io bona kiun la persono au io ne faris. Tamen, malbeni pro io bona kiu venas de nekonata fonto estas neimageble por mi.

Multaj instruoj de la Sankta Biblio instruas kontrau malbenado, anstataue, ili instruas ke ni devas beni homojn, eĉ homojn kiuj faras malbonaĵojn al ni (Mateo 5:44; Luko 6:28; Romanoj 12:14, 19-21; 1 Tesalonikanoj 5:15; 1 Petro 3:9). Jesuo Kristo kaj aliaj fruaj kristanoj montris ĉi tion (vidu: Luko 23:34; Agoj 7:60; 1 Korintanoj 4:12-13; 1 Petro 2:21-23).

bildo de Adebayo Afolaranmi
Abonrilata enhavo


povigita de