Ensaluto

Blogo de davud shams hakimi

La simbolo de la famo(20)

mi diris:Jes! je la dio mi nek ŝercas nek havas alian intencon,se vi ne kredas,ekzamenu min,ŝi volis ne kredi,mi alvojiĝis post ŝi,la pordo restis aperta,ŝiaj okuloj en la stato de nekredo kiun koketon havis!! mi tiom ripetis ĉe ŝia orelo mian diraĵon ke ŝiaj belaj okuloj estiĝis pligrandaj kaj plibelaj,subite prenis nin pluvo,ŝi diris:Se vi diras ĝuste,versu poemon pri la pluvo,mian brakon ŝi prenis kaj tiris min al subverando,kaj kudris sian rigardon al miaj okuloj,unue mi roziĝis kaj hontumiĝis,en tiu momento mia menso ne havis direndan temon escepte de ŝia beleco,sed mi ne perdis min multe kaj ne konfesis mian malkapablon,mi batis la koron al la maro,kaj deklamis poemon el alia poeto pri la pluvo kaj enmanigis al mi ŝian koron,ŝi gajiĝis kaj estiĝis ridanta,je la gajeco frapetis siamane al mia brako kaj admiris min,diris:Diru ke mi skribu,venu ni iru,prenis mian manon kaj ni batis nin al la pluvo,el la mildeco kaj delikateco de ŝia mano,mia tuta estaĵo droniĝis en plezuro,mi varmiĝis,ho ve,ke ni atingis frue kaj en la fronto de la domo en kiu ŝi vivis,lasis mian manon,mi jam ne iris renkonti la maljunulon,kaj rekomendis al la panjo ne doni vojon al lia reveno,kaŝe kaj en mia ŝajna nescio,li venis kaj donis monon,kaj volis ke la panjo pacigu nin,li demandis:Ba! kial tiu jam malpacetas al mi?La panjo diris:Mi ne scias.

bildo de davud shams hakimi

Sabla(19)

la komandanto kelkfoje respondis al kompatemaj demandantoj ke la vireto rigardas al preter-pasantaj virinoj,tia afero konvenas al kokritoj,ne al serĝento de la reĝa armeo,aŭdunte,tiun vorton,kokriton,mi devus pensi ke la kaŭzo de la batiĝo estas pro atribuita rigardo,sed efektive mi ne rigardis,kaj la persekutataj religiuloj por humiligi kaj obeigi kaj migrigi min al Afriko aŭ Arabujo atribuis tion,kaj mian hazardan kaj eventualan rigardon signifigis malbonintence,kaj la vorto,kokrito,devus pretigi min por versi poemon kaj nomi kokrito tiun edzon kies edzino iris eksteren kun tualetita stato,pro la batiĝo mi devis havi komplekson kaj dementi rajtojn de la virinoj,en religia etoso,rezulte la persekutataj religiuloj povus sukcese tiri la virinojn al siaj organizoj kaj superstiĉoj,la penson pri nehavi vualon ili atribuis al iu virino kiu estis ilia heroino ke kun la profeto-dio estis irinta al banejo por tute nudiĝi tie kiam tiun religion kreis AnglaRusaj soldatoj,por akceptigi tiun religion al virinoj,unue oni devis dementi kaj refuti ŝiliajn liberecojn,ke poste oni povu tiri humiligitajn virinojn al novekreita religio,miaj versendaj poemoj pro tio devis partopreni en humiligi la virinojn,do laŭ decido de la persekutataj kaj ordono de la persekutantaj religiuloj,la virinoj supozante ke iu rigardas al ŝili nepre kun seksema intenco kaj senrajte,palpis rimenojn de siaj mansakoj,ke poste tiu rigardanto batiĝu per vipo kvankam pro alia preteksto,oni ankaŭ trompante la virinojn atribuis la penson de la senvualiĝo al la patroreĝo de la reĝo,kvankam tiu patroreĝo por bari la vojon de postuloj kaj revolucioj kaj ribeloj,akceptis ioman liberecon atribuante la postulojn al si mem,kaj kun programo de sia mastro-imperialisto aktive partoprenis en la ekzistanta postulo kaj prenis al si progresigan mienon,rezulte kontentigis iujn kaj timigis aliajn por sukcese akceptigi koncesion pri la petrolo kun la Anglaj ekspluatantoj,se la samaj Angloj ordonus al li malan aferon,l

bildo de davud shams hakimi

La simbolo de la famo(19)

ordinarajn direblaĵojn miksas al neordinaraj Arabaj vortoj kaj Eŭropaj idiomoj kaj tion livere asertas en stato de longametriko,el la favordiroj de tiu ekscelenco unu punkto preniĝis per mi,li intencis:La poetoj simpledire devas havi unuj la aliajn.La poeto ke estis veninta el Isfahano kun legi deklame bruligan poemon komencis al riproĉo kaj plendo,lian lingvon oni eblis kompreni,li diris:Iuj(lia intenco estis Maŝheda poeto)estas fiksintaj aliancon ke...  Pasas jaroj en kiuj mi estis ignorinta pri skribi miajn memorojn,Zulfeli diris ties plej kaj malplia utilo estas tio ke via mano estiĝas facilaga,por esti skribisto oni devas ekzerci,oni devas skribi,nuntempe ke vi ne trovas temon,skribu viajn memajn pasintajn memorojn,iuj diraĵoj kiom frue sidiĝas en la cerbon!

bildo de davud shams hakimi

Sabla(18)

mi ne cedis al tiaj postuloj,rezulte laŭ la decido de la persekutataj kaj ordono de la pesekutantaj religiuloj,oni pretendis,ŝajnigis kaj kredigis al la feministoj de nia socio,ke trudi vualon al la virinoj havas kaŭzojn,inkluzive ĉi tiaj viretoj,jen ĉi tiu vireto rigardas,kial li rigardas???.Kvankam mi estis jam impotenta pro multjaraj mankoj de la seksebleco,kaj mia hazarda rigardo se ekzistus nepre kaj certe devus esti senintenca,la feministoj de nia religia socio sub kontrolo de la reĝo kaj adeptoj de la profeto-dio,kaj aliaj AnglaRusaj soldatoj,piede batis al mia kalkaneo,al ties vundita parto,kaj ŝajnigis hazardan trafon,kaj pro mia eventuala plenda rigardo insultis emfazante ke kial vi rigardas?nu,estis hazardo!

bildo de davud shams hakimi

La simbolo de la famo(18)

mi estis elirinta,ankaŭ el la pordo de la korto,en  rifuĝo de apudmuro,tiom mi embuskis ke la bela fraŭlino eliĝis ab la pordo de la domo de la maljunulo,ŝi venis kaj pavume pasis el mia apudeco,sed ne vidis min,ŝi ne vidis ankaŭ lokon kien ŝi metadis sian piedon,en tiu momento ŝi nur vidis sin mem ke estas jam famiĝita,sian vizaĝon ŝi estis desegninta sur tablon kiu estis el la famo kaj sukceso,kaj tion ŝi estis pendiginta je fronto de siaj okuloj,vidis kaj ridetis,mi iris post ŝi kaj kun sonoj el miaj piedoj perturbis ŝiajn imagojn,pro ajna voĉo kiun mi eligis per kolizio de miaj piedoj al la tero,ŝia kapo ne turniĝis al la malantaŭo,neeviteble mi iris pliantaŭen kaj elspezis kuraĝon kaj diris:Pardonu sinjorino! se vi permesu,mi havas humilan diraĵon.Maltrankvile ŝi turnis sian kapon kaj estis jam preta ke firman frapon aligu al mia vizaĝo kaj insultojn plisukajn ol si mem disŝutu al mi,ĉi tiaj fraŭlinoj ke ĉiujn voluptemojn en siaj estiĝoj estas miksintaj kun ŝati monon kaj famon,vidante simplan kaj senornaman junulon kiu havas intencon por konateco ne gajiĝas,tamen la fraŭlineto momente hezitis,mi pensis ke ŝi estas min koninta,sed nur el mia vesto kaj aspekto ŝi estis kompreninta ke mi ne estas ĝigolo nek avida al amikeco kun iu fraŭlino,nek intencas mokumi,do kun la sama kolera kaj paŭta mieno pro kio pretis respondi al ajna diraĵo kun la plej malbona kazo,permesis paroli.kun kortremo pro la timo mi diris:Se vi permesu,mi volas pri celo kiun vi havas,kaj famo al kio vi volas atingi mi parolu kun vi.ŝi min rigardis kaj siajn brovojn plie al ties meza najbareco aligis kaj faris sulkon inter ili,kaj diris:Ĉu vi ne estas tiu kiu estas servanto en la domo de la sinjoro? Mi diris:Je la dio,ser van to ke ne...sed nu! Ŝi diris:Kion vi volas diri?unue vi diru ke mi sciu ĉu vi estas freneza aŭ saĝa? -kredu ke mia saĝo bone funkcias,kaj jam mi ne havas timon el vi,ĉar respektante la sinjoron,vi ne insultos al mi,nur bonvole aŭskultu!

bildo de davud shams hakimi

Sabla(17)

estiĝis batilego de rankoro kaj trafis al la kapo de tiu alia sanktulo,la kompatinda paĉjo indikis deklamante kantume la nomojn de tiuj kiuj kalkuliĝis sanktuloj en nia religia socio,lin instigantoj kaj devigantoj,volis ke mi lasu mian poemon kiu enhavis mian suspiron,do havis pekon laŭ la cenzuristoj,ĉar mi deziris kvazaŭ ke tiu suspiro eble estu fera,mi devis lasi tiajn diraĵojn kaj versi poemojn en laŭdo de tiuj sanktuloj,por atingi al tia pozicio,unue mi devis ne fidi kaj ne konfidi al la fero,la feroj kiuj katenis mian piedon el ties interno anstataŭ helpi al kuraco,malsanigadis kaj difektis mian piedon,sed laŭdi sanktulojn eblus helpi iel se plenumiĝus obeigantaj programoj de la cenzuristoj,la kompatinda patro ne havis alian vojon por nutri sin kaj siajn familianojn,kaj humiligante min siasupoze kaj ĉiukaze krede eblus havi ankaŭ postmortan rekompencon,kaj protekti mian vivon min forigante el miskredoj kiujn oni atribuis al mi,la reĝo de la reĝoj ankaŭ volis ke mi havu religian aspekton kaj laŭdadu lin kun tia aspekto,la persekutataj religiuloj ankaŭ preferis saman aspekton por mi ke rezulte mi estiĝu ilia spiono inter la persekutantaj religiuloj,kiuj ne kapablis kompreni ke post havi tian aspekton mi devos estiĝi spiono de iliaj oponantoj,post dekjaroj en kiuj mi argumentadis pri la jena afero kaj min defendadis,ĉi tiuj torturantaj ordonantoj favordiris favorkompreninte,ke nu,se la vireto homiĝu,laŭdadu niajn kredojn neestiĝante spiono de niaj oponantoj.Do ili ne kapablis,malkapablis,neniel kapablis,ne povis,neniam povis kompreni ke post rompiĝo de mia karaktero per ĉi tiaj nesciantoj,mi eble ne povos rezisti en fronto de iliaj oponantoj,la freneza majstro,la frenezulo de niaj frenezuloj,kiu estis Esperantisto de niaj Esperantistoj,estis ankaŭ kolego de ĉiuj decidantaj torturantoj,kaj turmentantaj ordonantoj,faligis kaj forigis min por akiri permeseton kaj aranĝi Esperantan organizon kies regantoj ŝajne estu persekutantaj,kaj efektive estu persek

bildo de davud shams hakimi

Sabla(16)

ne nur multegaj komencantoj,sed Esperantistoj ankaŭ damnante siajn antaŭajn decidojn kaj entuziasmojn forlasis Esperanton,Araboj samtempe kaj antaŭe estis agresintaj al nia socio fizike kaj kulturnome kaj antikulture,imperialistoj por ekspluati ilin,trudis siajn lingvojn al ili,kaj interferis al la Araba lingvo por tion ŝanĝi,sed prefere iomete,volante trudi duecojn kaj  diversecojn per siaj ekspluataj programoj,iam oni trudis la Araban lingvon,aliam onidire iuj venĝante Arabajn perfortojn preferis lerni fremdajn lingvojn kaj instrui eĉ trudi al Araboj kaj interferi al la unuspec-estebla Araba lingvo,iam ĉi tia,onia,necesa venĝebleco kongruis al ekspluataj programoj de imperialistoj,enigi la Araban alfabeton al mia Esperanto,eblus,eĉ neprus havi samajn aŭ similajn motivjon,ĉiukaze tia propono el la flanko de la AnglaRusaj soldatoj,nome adeptoj de la profeto-dio ne povis nek rajtis havi avantaĝon por mi,feliĉe mia lingvo Esperanto restis mia,mi ne forlasis mian lingvon,sed kritikis pri tiuj proponantoj,do iliaj oponantoj kun iliaj decidoj ,ordonis ke oni persekutu min kun la nomo de la virto,laŭ la decido de tiuj perfidantoj,en persekuto kun la nomo de virto la loĝantoj de nia freneza socio tute partoprenas,ĉar ili trovas plian pretekston batalante kontraŭ ĉiuj en tereno de la seksaj aferoj,persekuti mizerulon kun tiu preteksto rajtigas ilin leĝe,ne nur freneze,ne nur antikulture,ne nur Arabeske  kiu  samtempe ankaŭ estis en agresa pozicio al nia lando,…en la aerfumiga parko de nia freneza socio ankaŭ,fumigi foliojn havas neatenditajn,kaj abomenigajn rezultojn,gejunuloj kiuj sidas distance kaj nur parolas,aŭ eĉ ne parolas timante prohibiciojn,tamen eblas poste paroli,pro la fumo,ekstarante eblas preni manon unu de la alia,fraŭlino kun preteksto de ekstaremo,cedas al helpemo de fraŭlo,ĉar klarpura seksemo kaj proksimiĝo pro tio,estas prohibita leĝe eĉ senleĝe laŭ kontrolo kaj trudo de aliaj,sed forkuri ab la fumo,eblas bezoni

bildo de davud shams hakimi

La simbolo de la famo(17)

ŝiaj belaj lipoj iam burĝoniĝis kaj aliam estis kiel floro,kun ajna frazo ŝi suspiris kaj dolora rideto desegniĝis sur ŝian vizaĝon,kiom multe mi deziris ekstari kaj tiujn enuigajn ridetojn pluki el ŝia vizaĝo kaj meti miajn lipojn al ŝiaj lipoj kaj eltiri ajnan suspiron kaj doloron kaj enuon el ŝia sino kaj alpreni al mia koro,kiam ŝia deklamo finiĝis,rideto sidiĝis sur ŝiajn lipojn kiuj havis kaj enuon kaj gajon,la miksaĵon de la enuo kaj gajo mi vidis en tiu burĝonfloro,ĉiuj aplaŭdis por ŝi,mi ankaŭ aplaŭdis,plifirme ol la aliaj,ĉar mi admiris ŝian belecon,inter la ĝojoj kaj aklamoj mi vidis aludon de la maljunulo ke diris al unu el la anĝeloj,ke ŝi restu! mi vidis ke la anĝelo estas jam rozita pro la ĵaluzo kaj ne komprenas sian staton,ŝi restis,…ah! se ŝi ne estus restinta aŭ mi estus elirinta ab tie frue!

bildo de davud shams hakimi

Sabla(15)

apud la statuo de la ĉevalo,laŭ la decido de la persekutataj kaj ordono de la persekutantaj religiuloj,familianoj sidas kun siaj infanoj,kaj manĝas kuiritajn manĝaĵojn,tia sceno devas sugesti al mi,ke vi anstataŭ edziĝi ĉiame kaj havi infanojn kaj manĝaĵojn kaj familianojn,versadis poemojn pri artefarita lingvo kaj restis solevaganta,ni fieras,ni alpaŝas antaŭen,sed via piedo estas difektita kaj la kapo de via patrino estas klinita...

bildo de davud shams hakimi

La simbolo de la famo(16)

kiam ili atingis al la pordo de la ĉambro,droniĝis en komplimentoj, unu el ili diris:Ĝis la patro de la poemo ne enigu sian piedon al la ĉambro,ĉi tiu senvalora lernanto ne arogantos kaj ne eniros al la ĉambro,la patro de la poemo opiniis ke anĝelo de inspiro devas inspiri al ili pri eniĝo al la ĉambro,la anĝeloj de la inspiroj ankaŭ pro multaj motivoj abstinis kaj pri eniĝo al la ĉambro okupiĝis al diskuto,neniu el ili konsentis al opinioj de aliaj,en la postaj tempoj mi komprenis ke pri la poemo kaj poezio ankaŭ neniu el ili akceptas opinion de la aliaj,post abundaj komplimentoj kiuj daŭris dum tempo,ili akceptis ke iu el la anĝeloj de la inspiro havante sian fronton al ilia flanko,kaj sian postaĵon al la ĉambro eniĝu tien kaj rompu ĉi tiun talismanon.En tiu tago ankaŭ mi ne povis kompreni,kio estas la novstila poemo,mi bezonis iun kiu simple kaj senorname  komencu el la principo de la afero kaj komprenigu al mi la aksiomon,iu diris:La limo de la poemo estas en ties senlimeco,alia diris:Senlimeco se estas substanco,signife se tio efktive ekzistas,mi bezonas rifuĝi al vi,tion vi ne gluu al la poemo,ĉar tio ankaŭ devas esti posedanto de la limo... Ho ve!

bildo de davud shams hakimi
Abonrilata enhavo


povigita de