Ensaluto

Blogo de davud shams hakimi

La simbolo de la famo(51)

mi iam iris duafoje renkonti iun virinon kiu deĵoris en hospitalo,kaj nepre eblis edziniĝi kun mi provizore,sed per intensa kontrolado el la flanko de la persekutataj religiuloj oni estis informiĝinta pri tia ebleco,en la hospitalo kvankam antaŭe ŝi estis konsenta kaj preta pri mia renkonto,oni diris ke ŝi estas irinta al festeno de cirkumcido al la domo de sia familiano,kiam mi eliris el la hospitalo,mirante vidis tiun interferanton kiu estis komisiito de timiga administracio de la informoj kaj sekureco,kiu el la alia parto de la granda urbo Tehrano troviĝis tie kaj denove avertis minace min ke tiu estas mia samurbano kaj ŝia edzo estas kolonelo,lia averto kaj intenco estis pri la koresponda verkistino,tamen en mia menso neebleco pri edziĝi provizore kun la flegistino de la hospitalo kaj ŝia eliro por partopreni en cirkumcida festeno neante al mi,povus havi alian signifon,kaj iu kolonelo de la armeo eblus tranĉigi mian seksan membron,multaj aliaj aferoj ankaŭ okazis kaj mi komprenis ke oni volas trovi pretekston kaj efektive fari tiun destinitan decidon de la persekutataj religiuloj,ĉar nehavante seksan membron,mi devis nepre ĵaluzi pri aliaj kaj por konsoli min versadi poemojn laŭdante la virton kaj pudoron kaj abstinon kaj ignoron kaj rezulte bataligi mizerulojn kontraŭ siaj seksrajtoj ke ili ne rezistu en fronto de la Anglaj ekspluatantoj kiuj volis trudi koncesion pri nia petrolo,versunte tiajn poemojn,mi akceptiĝus en kunvenoj de la persekutantaj religiuloj,kaj pro rompiĝo de mia karaktero,la adeptoj de la profeto-dio povus siasupozaĉe spionigi min por siaj celaĉoj,kaj versigi poemaĉojn laŭdigante siajn superstiĉojn por publikigi kun la nomo de alia poetnomita nepoeto,kaj neniu suspektus ke efektiva versanto de tiaj poemoj estas la sama konata membro de la persekutantaj religiuloj,el multegaj programoj pri kastri min,almenaŭ la jenan aferon mi neniam forgesas,la kolegoj de la freneza majstro trompis min pretendante,ke post mendi librojn kaj akiri

bildo de davud shams hakimi

Sabla(50)

la adeptoj de la profeto-dio mem sufiĉe kunseksas estante AnglaRusaj armeanoj,ili trudas mankon al mizeruloj kun preteksto de la virto,barante eĉ la vojon de la provizora edziĝo,la virtonomitan perforton ili uzas por kontroli aliajn,kaj esploradas pri situacioj kaj vivmanieroj de aliaj,el la infanaĝo de aliaj ili zorgas ke mizeruloj eĉ ne pensu pri la seksaj aferoj,post mia maturiĝo ilia kontrolo intensiĝis pro mia poezia talento kaj klopodis trovi pretekston kaj atribui al mi senvirtemon kaj rezulte deviginte migrigi al Arabujo,kvankam por solvi la problemon de eventuala senvirtemo,oni devas solvi la kaŭzon kaj neniigi la mankon,ne nepre trudi neceson de pilgrimado,la pilgrimo havas sian meman regulon,ili uzis la Esperantistecon de la freneza majstro por aligi min al pilgrimo,poste restigi min tie,la psikologo de la psikologoj ne povis scii per sia freneza cerbo ke en Arabujo mi ne kaj ne kaj ne prezentos mian lingvon,ilia reĝo ne permesas kaj baras ajnan vojon de evolucio al sia popolo,la persekutataj religiuloj ne inklinas iri al Arabujo,tamen ilia mastro-imperialisto volas havi soldatojn tie,do mizeruloj devas esti elektitaj kaj senditaj kun la nomo de pilgrimo kaj kun preteksto de proksimiĝo al la dio,ŝajne por protekti saman proksimiĝon la mizeruloj devas resti tie,sed efektive ekzistas programoj kiujn la freneza majstro de Esperanto en nia religia socio ne kapablas distingi,en nia socio oni eblas legi la Sablanomatan romanon kaj memvole almenaŭ iluzie vojaĝi al supozataj lokoj,mi preferas prezenti mian lingvon al tiu Sabla de tiu romano,ŝi kuŝante delokiĝis turniĝe kaj kuŝis surventre por doni sunon al sia postaĵo,ŝiaj femuroj kaj gluteoj vidiĝis denove el la fora distanco,Lizi diris al Sam:Ŝi faru kion ajn laŭ sia volo,ŝi havas sian meman volon kaj memon,se iutage venu iu bastardo por kunporti ŝin,ne estas malbona ke ili iom flirte manumu unu la alian,mi mem kun tiu Ĝef flirte manumis,en tiuj tagoj havis multajn plezurojn kaj ĝuojn,Sabla scias b

bildo de davud shams hakimi

La simbolo de la famo(50)

la polico de la armeo deĵoris en la fina parto kaj elirejo de la garnizono en ties oficejo,ab tiu oficejo unupaŝe oni povus iri al la strato,mi estis gardisto en la antaŭa nokto,kaj post fini mian funkcion en kiu miaj armeaj vestoj makuliĝis kaj malpuriĝis,mi volis ŝanĝi la veston,kaj vesti mian ordinaran veston en la fina kaj ĉestrata parto de la garnizono,vesti mian ordinaran veston kiun mi havis en la sako,kaj kunporti la armean veston kun tiu sako,kaj pro tio mi petis permeson de tiu serĝento kiu estis samranga kun mi,li ne permesis,mi ne insistis,kaj obeis lin kaj aliĝis al foriro,sed li vokis min kaj minacis jene:Mi restigos ploranta tiun unun.Mi ne komprenis kaj foriris,tiam penseblis ke li punas min pro mia peto,aŭ li havas alian nekonatan problemon,post jaroj kiam oni devis permesi ke mi ĉiame eliru el la armeo,oni blindigis unu okulon de mia patrino,kaj kun trudata operacio desegnis profundan kaj vundan kaj ĉiaman plorsignon sur ŝian vizaĝon,soldatoj iam mokis pri tiu serĝento,kaj rakontadis aferojn al mi kaj al aliaj tiel ke mi aŭdu,kompreneble kun decido de la persekutataj kaj ordono de la persekutantaj religiuloj,en la funebra programo de la garnizono,en la martiriĝtago de sanktulo,tiu venis al la sceno,kaj suriris la seĝon,staris sur la seĝo kaj silentigis la funebrantojn,oni atendis ke li jam kantos funebrajn versojn kaj poemojn kaj nepre plorigos ĉiujn,sed li diris:Ĉu vi scias kio okazis hodiaŭ?hodiaŭ la sanktulo martiriĝis.post diri tion li malsupren venis ab la surseĝo,oni ridis pro lia tiela partopreno en tiu funebra kaj ploriga programo,post jaroj oni rompis mian piedon,kaj por facile plidifekti tion,prokrastis pri la urĝenta operacio,kvankam pro la prokrasto necesis operacio,oni ordonis al alia persono kiu atendis operacion de sia piedo diri kaj ripeti mensogon,kaj la mensogon li tiel diris al aliaj ke nepre mi aŭdu,li pretendis ke malsupren-veninte el la surseĝo lia piedo estas rompita,do,rezulte mi devis memori mokitan kaj riditan

bildo de davud shams hakimi

Sabla(49)

en la silento de obskuraj noktoj mi eblus reve iri al transakvo kaj atingi al liberaj teritorioj por ejakuli,oni ne kapablus bari mian vojon se mi ne estus ĉi tiom kripligita ke neniu virino ne volu min laŭ la decido de la persekutataj kaj ordono de la persekutantoj,Rami en tiu romano metis  sian manon al la femuro de Sabla kaj komencis froti tion,se mi edziĝus provizore malgraŭ malpermeso de la profeto-dio,ne necesus nepre ekscitiĝi pro tia okazita afero de tiu romano,post multjaraj trudataj prohibicioj,la perfortantoj pretendas ke tia edziĝo ne estis kaj ne estas prohibita,tamen la vireto estas jam kriplita kaj neniu virino akceptas provizoran edziniĝon kun li,li ne havas ankaŭ necesan monon por allogi iun virinon,oni senmonigis min,oni kripligis min ke neniu virino akceptu min,oni baris ĉiujn eblajn vojojn por versigi specialajn poemojn,laŭdigi la reĝon de la reĝoj kaj superstiĉojn per miaj poemoj,laŭ interpreto,iu estis aranĝinta sorĉon,kaj tion enteriginta en puto,rezulte la sanktulo malsanis,en la sonĝo li informiĝis pri tio,kaj vekiĝis,kaj ordonis ke la alia sanktulo eligu tion,la alia sanktulo kun iu helpanto ĉerpis la akvon de la puto kaj preterigis la ŝtonon de la profundo de la puto kaj trovis la sorĉilon kaj vidis ke tio havas dekunu nodojn,dekunu versoj alvenis el la flanko de la dio,por sanigi la sanktulon oni legis la versojn,do la nodoj malfermiĝis,rezulte la sanktulo kuraciĝis,oni preparis funkcian aferon ke mi falu en puton,tiam miaj piedoj doloregis,tamen ne rompiĝis,pro la decido de la persekutataj kaj ordono de la persekutantaj religiuloj ab tiam estis destinita ke mian rompotan piedon katenu dekunu platenoj tirante  min al deĵoro ke mi versu religiajn poemojn,ne nur laŭdante la religian libron,sed konfirmante erarajn interpretojn kaj diferencigante opiniojn ke iuj batalu kontraŭ aliaj,mi ne cedis,do dekunu platenoj restis en mia piedo,kaj kaŭzis limfadeniton,restriktis komisurojn kaj kaŭzadis sufuzon,mi estis dungita en l

bildo de davud shams hakimi

La simbolo de la famo(49)

la sama malsano estas jam atakita al mia lumbo kaj al la parto de la liva piedo,mi ĉiutage kaj ĉiunokte toleras doloron,malgraŭ tio ke mia doktoro-kuracisto estas prohibinta por mi skribon,sed mi skribas,ĉar se mi ne skribu freneziĝos,skribemo estas miksita al la sango de iuj,oni ne povas eligi la sangon el la korpo,sed en via libro vi atakis al la novstila poemo,kial?la novstila poemo havas vastan arenon,ne rigardu al vanitaĵoj kaj absurdaĵoj de iuj,legu la poemojn de Nima,Ŝamlu,Frug,vidu kiom ties areno estas vasta,ĉiam ne eblas paroli pri la floro kaj najtingalo,se ni volu ke kiel en la pasitaj tempoj versi gazalojn kaj odojn,ni devas pri malfideleco de la partnero paroli,niaj socianoj havas milmilajn aliajn dolorojn,mi antaŭnelonge estas publikiginta libron kiu enhavas novstilajn poemojn kun la nomo:Post la silento,je la pasita semajno la eldonejo Gutenbergo publikigis tion,kaj pro tio ke kun sia mema kapitalo tion publikigis,ne donis al mi pli ol dek volumojn,kaj se ne,mi sendus por vi unu volumon,en tiu libro mi havas poemon kun la nomo:Pardonu al mi,ke en la Magazino Ferdosi en la pasita monato presiĝis,mi pensas ke ĝis iom tio estu nudiganto de la novstila poemo,mi babiladis plie,kara amiko!

bildo de davud shams hakimi

Sabla(48)

Riĉardo diris:Mi inklinas haltigi tion nun,Mari diris:Do haltigu!...ĉi tie en la vojo ne estas multaj trafikoj,se iu troviĝu,ni frue atentos,li haltigis la aŭtomobilon,kaj senprokraste la lipoj de Mari tiel kisis lin ke denove Riĉardo enflamiĝis,Riĉardo estis ekscitita antaŭe vidante kaj palpante ŝiajn femurojn,ĉu mi ankoraŭ estis leginta kaj ŝatinta tiun romanon?Ne,kial oni ĝenadis la okulojn de mia patrino per sablo? por esplori kielojn kaj kialojn,ajna femurafero eblus tiri mian atenton,kaj mi eblus studi nelasante ian aŭ alian femuraferon,samtempe la freneza majstro de Esperanto volis prepari scenojn kaj atribui al mi femuraferon,akuzi kaj kondamni kaj forigi el la Esperanta afero pro la decido de la persekutataj kaj ordono de la persekutantaj religiuloj,religian Esperanton tute mi ne havas,en Ruslando ankaŭ seksaj liberecoj ekzistis,laŭ la romano Viktimoj kiun venĝis niaj reakciuloj,kaj venĝante tiun romanon atakis al la okuloj de mia patrino,kies filo mi,devis,devis,devis edukiĝi kaj havante konatan talenton skribadi romanaĉojn laŭdante religiajn superstiĉojn,Katja en tiu romano amis Johanon,proksimiĝis al li,do ne havis ieltielan kondiĉon,ke unue versu religiajn poemojn ke mi poste edziniĝu kun vi ĉiame,la bruon de ŝiaj paŝoj englutis la mola sablo,Katja karese metis la manojn sur la ŝultrojn de Johano,antaŭ tio Johano egalpaŝe mezuris la sablan vojeton kondukantan al transmonta vilaĝo,li iris al sia vojo kun siaj pensoj kaj staris pro sia mema afero en la ruĝa revolucio,ne volante nepre versi religiajn poemojn,efektive jes,Katja tiam volis trompi Johanon,tamen ne por versigi religiajn poemojn,ĉu oni  dolore ruĝigante okulojn de mia patrino per sablo,povis estigi kaŭzon ke mi abomenu tiun romanon se mi legus tion?

bildo de davud shams hakimi

La simbolo de la famo(48)

certe tiujn skribaĵojn ke en tiuj jaroj mi skribis en la magazino(la espero de Irano)vi estas leginta kaj vi vidis ke restis nefinita,sed tion komplete mi faris libro,mi ne havas aferon pri tiaj diraĵoj,mi legis vian libron,senkomplimente estis tre bona kaj interesa,kaj mi miras ke kiel vi povis publikigi tion,certe mi vidis ke vi ne havis stampon de la nacia librejo,ĉar oni baras la vojon al la publikiĝo de ĉi tiaj libroj,en tiuj jaroj ke mi skribis:Mi kondamnas,ne necesis permeso de la nacia librejo ke mi povis publikigi la libron,sed nun la nacia librejo ne lasas ke la verkistoj eĉ spiru,ne eblas kritiki eĉ iom malplie,mi mem en la pasita jaro estis skribinta libron kun la nomo de Adiaŭ kun la suno,ke mi ne povis presigi ĉar la publikiganto diris ke la nacia librejo konfiskos la libron,en la jena stato kaj situacio legi vian libron estis interesa por mi,speciale la sceno de la tombejo kaj la administracio,la proceso de la estreco,kara amiko!se estus ebla,certe mi prezentus la jenan libron en la magazino La espero de Irano,sed bedaŭrinde ne eblas,ĉar oni konfiskos vian libron,sed mi esperas ke vi same iru antaŭen,en la fino de via libro vi estis skribinta:ĉi tiuj artistoj ke kun la piedo de ruzo kaj artifiko galopas en la vojo de la famo,ĉu ne scias ke ili trompas siajn memojn kaj la aliajn?kelkaj mallogitaj kaj retroiritaj personoj kun miloj da reportitaj kaj neplenumitaj inklinoj,la arton estas tirintaj al la ŝlimo,la samaj vortoj estas kiujn vi estas skribinta en via libro,kara amiko!dekdu jarojn antaŭe, en la libro:Mi kondamnas,mi montris la efektivajn mienojn de la artistoj,mi kompromitis la artistumeskojn,sed ĉu havis rezulton?ĉu vi pensas ke mi per skribi mian aventuron kaj kompromiti tiujn nombrojn povis purigi kaj senmakuligi la artan socion?ankoraŭ la situacio estas same,sed mispecaj homoj jam ne eltenas,vi sciu ĉi tiun ke la artistumeskaj mem scias ke ili trompas siajn memojn kaj la popolon,en la jena mia dekjara silento,kiom poetoj kaj ver

bildo de davud shams hakimi

Sabla(47)

ajnan argumenton oni prohibis al mi,pro la decido de la persekutataj kaj ordono de la persekutantaj religiuloj,…ĉi...ĉi...a...ĉiame kapklinita mia patrino!mi…b… bezonas legadi… Esperantaaaaaajn librooooojn eĉ kapklinite pro laceco…,oni trudis ĉiaman ploron al ŝia vizaĝo,oni per kvazaŭsablo ĝenadis ŝiajn okulojn,oni blindigis kaj mutigis ŝin,ke se mi prezentu mian Esperanton al iu,tiu eĉ palpante siajn okulojn aŭ lipojn,aŭ nur okulumante silentigu min,ajna sablokoncerna kaj femurdependa afero eblas tiri mian atenton kaj esploremon ke mi  sciu kielojn kaj kialojn,el la alia flanko la freneza majstro embuskas por atribui al mi kulpon kaj pekon,ŝajne por servadi al persekutantaj kaj efektive al persekutataj religiuloj,mi ne havas religian Esperanton,el la sama tempo ke mi volis kuraci la okulojn de mia patrino,ĝis tiam ke mi havos funebron pro ŝiaj fermitaj okuloj,mi devas barakti,ĉinokte mi volas reve traduki ĉiujn erotikajn tekstojn al mia mema Esperanto,la Anglaj frenezuloj,tiuj arogantoj ne fieru ke ĉiuj nepre bezonas ilian malfacilan lingvon,kial mi devis timi kaj ne legi la sablanomatan romanon,aŭ legunte  devus angori,kaj abomeni tion?kial provizora edziĝo estas prohibita?reage  mi bezone devas  helpi al miaj revoj legante tian romanon,la infano kun sia mano kiu estis teruma kaj sablerhava,purigis sian vizaĝon,kaj estis ebla ke iom sablon ŝi disŝutu al sia okulo...Lizi en stato ke frapetis al ŝia karnuda  femuro diris,ties nomo estas sabla,ĉar mi trovis ŝin el sursablo kaj nomis ŝin sabla,kio devas dependi al la okuloj de mia patrino ke mi ne legu tian romanon aŭ leginte timu,rezulte skribu romanojn laŭdante superstiĉojn?Mari la bela servistino estis jam senkonscia kaj ŝia ĉemizo estis suprenita ĝis la lumbo,kaj ŝiaj belaj blankaj femuroj estis jam elmontritaj,kvazaŭ doktoro Hariĝ ankaŭ tion kion vidis sensacie ŝatis el sia vidpunkto,unue li metis sian manon al la supraj partoj de ŝia femuro

bildo de davud shams hakimi

La simbolo de la famo(47)

kielestiĝo de lia sento kaj percepto kiommezure fontas el veroj aŭ pesimismo?mi ne asertas opinion pri ĉi tiu afero.Ni sciis ke la esploro ne estas kompleta kaj ĉiuflanka,apertigi la komplekson estas el la pordeto de la vidpunkto de la ĉampiono mem,kaj pro tio ke en la finaj stadioj liaj senrimedecoj kaj enuegoj estas pliitaj,malfermi la komplekson el lia vidpunkto jam ne estis ebla,kaj la kapablo de la imago ankaŭ pri tio estis stagna,do la rakonto ŝajnas esti nefinita,mi ĉi tiun nefinitecon scias kiel finon por aserti la aventuron,sed kielestiĝo de la aventuro dependas al la jena afero ke kio fluas kaj procesas en niaj presaĵoj,ĉu por novefloritaj talentoj ekzistas tereno de kresko kaj produkto?mi ne kvalifikas la situaciojn kaj statojn de la medio de la  presaĵo,la ĉampionon de la rakonto ankaŭ ne scias kiel sciantan kaj erudician,kaj ne konfirmas lian diraĵon,sed ĉiukaze en la komenco de la laboro li estis havinta entuziasmon kaj sensacion,li estis junulo serĉanta kaj vojiranta ke por taksi valorojn de siaj versaĵoj ne estis havinta normon kaj pesilon,kun la leganto kune ni atentas al liaj versumoj kaj statoj,kaj ankaŭ ni vidas ke en la medio de gazetaro kaj aliaj presaĵoj por taksi la valoron de la cerbaj elmontroj ĉu ekzistas normo kaj mezurilo?ĉu la pura kaj principa arto havas aĉetanton aŭ por montri la artajn produktaĵojn oni devas koluzii aŭ esti adepteto kaj disĉiplo,kaj debutanto al iu,devigite imiti lin,eĉ por plie konformi al li oni devas kutimiĝi al narkoto?kaj ĉu ĉiuj poetoj kaj poeteskuloj sekvas la filozofion de la arto por arto,aŭ grupo nur por kontentigi siajn voluptajn postulojn kaj kompensi spiritajn mankojn,ne nur mem galopas en la vojo de la arto,sed ankaŭ baras la vojon al la aliaj,kaj la ĉampiono de la rakonto al kiu grupo apartenas?La jena rakonto,la simbolo de la famo,ke ŝajnas esti nefinita,en la cerbo de la leganto por esplori kaj studi kaj trovi respondojn de ĉi tiuj demandoj,preparas favoran terenon,la intenco el la

bildo de davud shams hakimi

Sabla(46)

mi bezonis nepre ejakuli per provizora edziĝo,kaj pro multegaj kialoj ne eblis edziĝi ĉiame,antaŭ ĉio mi devis protekti kaj nutri miajn parencojn,tamen la freneza psikologo oponis kaj volis edzigi ĉiame,certe ĉiame,ĉar la ĉiama edzino eblis lerni Esperanton kaj paroladi Esperante kun mi,la provizora edzino eble ne havis tian kaj tiom oportunon,post multaj prokrastoj,iuj interferis al la perforto kaj trudo de la freneza majstro,kaj la papaghavanta najbaro delokiĝis,sen bati min,kaj alia najbaro loĝis en ties lokon kiu havis ok filinojn,edziniĝpretajn,la programo de la adeptoj de la profeto-dio estis edzigi min ĉiame,certe ĉiame,kun iu el tiuj fraŭlinoj,kaj edzinigi iun el ŝili kun iu el mia bo bo,post bo bo diroj,fora kvazaŭ familiano kiu kutimis perforti kaj trudi sian opiniaĉon,kaj same opiniaĉon de aliaj laŭ situacioj,oni interferis ankaŭ al la vivo de tiu elektito ke nepre kaj reale kaj efektive,plie pruveble familianigi lin kun mi,ke li perfortu kun preteksto de familieco kaj parenca proksima kunvivado,pasis kelkaj dekjaroj,mi maljuniĝis,tiu elektito maljuniĝis,tiuj filinoj edziniĝis,ŝiliaj filinoj edziniĝis kun aliaj,tamen la freneza psikologo ne komprenis,ne kapablis kompreni,ne pensis por kompreni,ke antaŭ ĉio mi ne plie familianiĝas kun tiu elektito eĉ se aliaj multegaj problemoj solviĝu,ĝeni mian patrinon egalis al ĝeni min por humiligi laŭ la decido de la persekutataj religiuloj,kaj prefere la ĝenoj multofte devis esti kun pretekstoj,ke mia ebla reago kaj eventuala venĝemo ne frontu al la decidantoj,mi devis barakti kaj oponi kontraŭ pretekstoj,kaj humiligite rifuĝi al la pretendoj kaj favoreblecoj de la persekutataj religiuloj obeante ilin,laŭ la sankta libro,la Eternulo diras al sia popolo:Pro viaj krimoj estas forpuŝita via patrino.

bildo de davud shams hakimi
Abonrilata enhavo


povigita de