Ensaluto

Blogo de Mike59

bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (76)

20a ĈAPITRO : La vicgrafo kaj la Perso.

 

Tiam Raŭlo memoris, ke lia frato, dum iu vespera spektaklo, montris al li tiun saĝan homon, pri kiu oni sciis nenion – krom ke oni parolis pri li kiel "la Perso"...

Laŭ onidiro li estis perso kaj loĝis en malnova eta apartamento en la strato Rivoli.* Vestita per ĉapo el astrakano, la viro kun ebona haŭto kaj jadkoloraj okuloj kliniĝis super Raŭlon.

 

"Sinjoro de Chagny, mi esperas, ke vi ne rivelis la sekreton de Erik?"

"Kaj kial do mi hezitintus perfidi tiun monstron, sinjoro? " arogante respondis Raŭlo, provante liberiĝi de tiu tedulo. "Ĉu li estas do via amiko?"

"Mi esperas, ke vi diris nenion pri Erik, sinjoro, ĉar la sekreto de Erik estas la sekreto de Kristina Daae! Kaj paroli pri unu signifas paroli pri la alia!"

 

"Ho! sinjoro!" diris Raŭlo pli kaj pli malpacience, "vi ŝajne scias pri multaj aferoj, kiuj interesas min. Tamen mankas al mi la tempo por aŭskulti vin!"

"Refoje, sinjoro de Chagny, kien vi tiom rapidas?"

"Ĉu vi ne divenas? Sekurigi la vivon de Kristina Daae..."

"Tiukaze, sinjoro, restu ĉi tie!... ĉar Kristina Daae estas ĉi tie!"

 

"Ĉu kun Erik?"

"Kun Erik!"

"Kiel vi scias tion?"

"Mi ĉeestis la spektaklon, kaj neniu en la mondo krom Erik povus organizi tian rabon!..." Li aldonis kun profunda suspiro: "Ho! mi rekonis la spertan manon de l' monstro!..."

 

"Ĉu vi ja konas lin?"

La Perso ne respondis, sed Raŭlo aŭdis plian suspiron.

 

"Sinjoro!" diris Raŭlo, "mi ne scias, kion vi intencas fari... sed ĉu eble vi farus ion por mi?... mi volas diri : por Kristina Daae...?"

"Jes, eble, sinjoro de Chagny. Kaj jen kial mi aliris al vi."

bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (75)

Karaj fidelaj legantoj,

Jen la sekva parto de via felietono: mia traduko de la fama franca romano de Gaston LEROŬ "Le Fantôme de l'Opéra".

 

Ĉu oni ekscios, kio okazis al la malaperinta kantistino Kristina Daae?

 

Mi deziras al vi tre agrablan legadon!

 

Por legi la komencon de tiu rakonto, jen ties ligilo:

www.ipernity.com/blog/mike59/748731

 

Koran dankon al IVAR pro lia amika helpo!

 

 

Dume Mifroid alterne rigardis la direktorojn kaj Raŭlon, kaj sin demandis, ĉu li ne perdiĝis en frenezulejo. Li pasigis sian manon tra la hararo.

 

"Fantomo", li diris, "kiu dum la sama vespero forrabas kantistinon kaj ŝtelas dudek mil frankojn : jen tre okupata fantomo!... Se vi bonvolas, ni ordigu la aferojn. Unue la kantistino, poste la dudek mil frankoj!... Nu, sinjoro de Chagny, ni provu paroli serioze. Vi opinias, ke fraŭlino Daae estis forrabita de iu Erik. Ĉu vi konas tiun ulon? Ĉu vi jam vidis lin?"

 

"Jes, sinjoro komisaro."

"Kie?"

"En tombejo."

 

Mifroid eksaltis kaj plu observis Raŭlon.

Li diris: "Kompreneble! Fantomojn oni kutime renkontas tie!... Kaj kion vi faris en tiu tombejo?"

"Sinjoro", replikis Raŭlo, "mi klare konscias pri la strangeco de miaj respondoj kaj pri la impreso, kiun ili faras ĉe vi. Sed mi petegas kredi, ke mi estas mense tutsana. Danĝero minacas la personon, kiu – kun mia frato – estas por mi la plej kara en la mondo. Mi dezirus konvinki vin per kelkaj paroloj, ĉar la afero urĝas kaj valoregas la minutoj. Malfeliĉe, se mi ne rakontos al vi la plej strangan historion de ties komenco, vi ne kredos min. Tuj mi diros al vi ĉion, kion mi scias pri la Fantomo de l' Operejo, sinjoro komisaro... Ve! sinjoro, mi scias ege malmulte..."

bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (74)

Karaj fidelaj legantoj kaj geamikoj, jen la sekva epizodo de via felietono, kiun mi ĵus esperantigis por via plezuro.

Agrablan legadon!

Mi kore dankas al IVAR kaj GINETTE pro iliaj amikaj rimarkoj!

 

 

La Fantomo de l' Operejo

 

18a ĉapitro: La polica komisaro, la vicgrafo kaj la Perso

 

 

Enirante la direktoran oficejon, sinjoro komisaro tuj demandis novaĵojn pri la kantistino: "Ĉu Kristina Daae ĉeestas?"

 

Kiel mi jam diris, lin sekvis densa homamaso.

 

"Kristina Daae? Ne! Kial?" respondis Rikardo.

 

Al Moncharmin mankas la forto por eligi eĉ unu vorton...

Lia spiritostato estas pli malbona ol tiu de Rikardo ĉar tiu ĉi lasta daŭre povas suspekti lin. Sed Moncharmin troviĝas fronte al granda mistero, kiu tremigas la homaron jam de ties komenco : la Nesciado.

 

Rikardo reparolis ĉar la homamaso ĉirkaŭ la direktoroj kaj la komisaro imprese silentis.

 

"Sinjoro komisaro, kial vi demandas, ĉu Kristina Daae troviĝas ĉi tie? "

"Ĉar oni nepre retrovu ŝin, sinjoroj direktoroj de la Nacia Muzikakademio!" solene eldiris sinjoro komisaro.

"Kiel do? ... Necesas retrovi ŝin!...Ĉu do malaperinta? "

"Jes, spektaklomeze."

"Meze de la spektaklo?... Estas eksterordinare!"

 

"Ĉu ne?... Kaj estas same eksterordinare, kiel tiu malapero, ke mi mem sciigu tion al vi!" "Jes fakte!" aprobas Rikardo, kiu prenas sian kapon per ambaŭ manoj.

Li flustras:

"Kiu estas tiu nova afero?... Ho! Jen sufiĉe por eksiĝi!"

Kaj li nekonscie forŝiras kelkajn harojn el siaj lipharoj.

 

"Nu... ŝi malaperis dum la spektaklo?!..." li diris kvazaŭ sonĝante.

bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (73)

Karaj fidelaj legantoj kaj geamikoj,

 

Jen la sekva epizodo de via felietono, kiun mi esperantigis por via plezuro!

Kun la espero, ke plaĉos al vi tiu rakonto, mi deziras al vi agrablan legadon!

 

Por malkovri la unuan epizodon, jen la ligilo: www.ipernity.com/blog/mike59/748731

 

Koran dankon al IVAR kaj TREVOR STEELE pro iliaj amikaj rimarkoj!

 

"Oni ne ŝercu pri dudek mil frankoj!"

"Pri tio mi ja samopinias!" asertas Moncharmin malfaldante gazeton, kiun li eklegas kun afekta mieno.

 

"Kion vi faros? Ĉu legi la gazeton nun?"

"Jes, Rikardo. Ĝis la horo, kiam mi rekondukos vin hejmen."

"Kiel la lastan fojon?"

"Kiel la lastan fojon."

 

Rikardo ekprenas la gazeton el la manoj de Moncharmin. Tiu ĉi rektiĝas pli kolere ol iam ajn.

 

Fronte al li Rikardo incitegite staras kaj krucas la brakojn sur sia brusto – gesto de aroganta provoko jam de la komenco de l' mondo.

Li diras:

"Jen pri kio mi pensas : kion mi opinius se, same kiel la lastan fojon post kiam ni duope pasigis la vesperon, vi rekondukus min hejmen, kaj se tuj antaŭ via foriro mi konstatus, ke la dudek mil frankoj estus malaperintaj el la poŝo de mia vesto?.. kiel la lastan fojon..."

 

"Kaj kion vi kredus?" ekkriis Moncharmin forte ruĝiĝante.

"Mi povus konjekti, ke ... ĉar vi sekvis min laŭpaŝe kaj, laŭ via deziro, nur vi mem proksimiĝis al mi kiel la lastan fojon ... mi povus pensi, ke se la dudek mil frankoj ne plu troviĝas en mia poŝo, ili ja certe estas en via."

 

Je tiu supozo Moncharmin eksaltis.

 

"Ho! Iun sekurpinglon!" li ekkriis.

"Kion vi faru per sekurpinglo?"

"Alligi vin!... Sekurpinglon!.. Sekurpinglon!.."

bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (72)

18a ĈAPITRO

 

 

Per tiu lasta frazo Moncharmin tro klare esprimis nunan suspekton koncerne sian kunlaboranton; tial tuj okazis malserena diskuto. Post tio estis konsentite, ke Rikardo submetu sin al ĉiuj deziroj de Moncharmin cele helpi malkovri la fiulon, kiu trompis ilin.

 

Venas la momento de "la interakto de l' ĝardeno", kiam la sekretario Remy – kiu ĉion rimarkas – tiel scivoleme observis la strangan konduton de siaj direktoroj. De tiam ni plej facile trovos iun kialon de tiaj sintenoj tiom escepte bizaraj, kaj precipe tiom nekonformaj al la ideo, kiun oni havu pri la direktora memrespekto.

 

Tiu konduto de Rikardo kaj Moncharmin estis definita de ilia ĵusa sciigo:

1. Tiun vesperon Rikardo ekzakte refaru ĉiujn gestojn, kiujn li faris kiam malaperis la unuaj dudek mil frankoj.

2. Moncharmin eĉ momenteton ne perdu el la okuloj la malantaŭan poŝon de Rikardo, en kiun sinjorino Giry estus ŝovinta la dudek mil frankojn.

 

En la ĝustan lokon, kie li troviĝis por saluti sinjoron subministron pri Belarto, alvenis sinjoro Rikardo kaj, je kelkaj paŝoj malantaŭ li, staris Moncharmin. Sinjorino Giry pasas, tuŝetas sinjoron Rikardo, enŝovas la dudek mil frankojn en la baskan poŝon de sia direktoro, kaj malaperas...

 

Aŭ verdire oni malaperigas ŝin.

Plenumante la ordonon, kiun Moncharmin lin donis iom antaŭ la reaktorado de la sceno, Mercier iras enŝlosi la bravulinon en la oficejon de l' administracio. Tiel neeblos al la maljunulino komuniki kun sia fantomo.

 

bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (71)

Karaj legantoj,

Jen la sekva epizodo de via felietono.

Mi esperas, ke plaĉos al vi la rakonto.

 

Por malkovri la komencon de tiu romano, jen la ligilo:

 

www.ipernity.com/blog/mike59/748731

Agrablan legadon!

 

Koran dankon al IVAR kaj pluraj aliaj geamikoj, kiuj daŭre helpas kaj apogas min.

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Ĉar Rikardo refoje ekkriegas, Moncharmin ordoneme postulas, ke li silentu :

"Pardonon mi petas!... Lasu tiun virinon sin klarigi! Lasu min pridemandi ŝin!"

 

Kaj li aldonas:

"Estas ja strange, ke vi reagas per tia tono!... Ni alvenas al tiu momento, kiam la tuta mistero estas klarigota!... Vi koleregas! Vi malpravas! Mi mem multe amuziĝas!"

 

Kvazaŭ martiro, sinjorino Giry relevas sian kapon, kiu radias de fido en ŝia propra senkulpeco.

 

"Vi diras, ke estas dudek mil frankoj en la koverto, kiun mi metis en la poŝon de sinjoro Rikardo; sed mi rediras : pri tio mi tute ne sciis... Nek sinjoro Rikardo, fakte!"

 

"Ha! ha!" ekkriis Rikardo, subite afektante bravan mienon, kiu malplaĉis al Moncharmin. "Pri tio ankaŭ mi sciis nenion! Vi ŝovis dudek mil frankojn en mian poŝon kaj tion mi tute ne sciis!... Min ĝojigas tio, sinjorino Giry!"

 

"Jes" konfirmis la aĉa virino, "... estas vere!... Nek vi nek mi sciis pri tio!... Tamen vi... nu, vi ja finfine devis kompreneti..."

 

Rikardo certe vorus sinjorinon Giry se ne ĉeestus Moncharmin! Sed Moncharmin protektas ŝin. Li rapidigas la pridemandon:

bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (70)

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (70a epizodo)

 

Karaj fidelaj legantoj kaj geamikoj,

Ĉar daŭre funkcias Ipernity tiun ĉi monaton, jen la sekva epizodo de via felietono, kiun mi ĵus tradukis por via plezuro!

AGRABLAN LEGADON!

 

Por malkovri la komencon de tiu romano, jen la ligilo:

www.ipernity.com/blog/mike59/748731

 

Koran dankon al IVAR kaj GINETTE pro ilia amika helpo!

 

 

"Vi neniam vidis lin sed li parolas al vi, kaj vi kredas ĉion, kion li diras, ĉu ne ? " demandis Moncharmin.

"Jes. Precipe ĉar dank'al li, mia eta Meg iĝis korifeo... Mi diris al la fantomo : "Por ke ŝi iĝos imperiestredzino en 1885, vi ne perdu la tempon : ŝi tuj estu korifeo!" Li respondis al mi : "Konsentite!"; nur unu vorton li bezonis diri al sinjoro Poligny, kaj jen farite."

 

"Nu, vi konfesas, ke sinjoro Poligny vidis lin!"

"Ne pli ol mi mem, sed tiu aŭdis lin, vi ja scias... La fantomo flustris unu vorton en lian orelon tiun vesperon, kiam li eliris tiom pala el la loĝio n°5."

 

Moncharmin suspiras. "Kia afero!" li plendas.

"Ha!" plu diras sinjorino Giry, "mi ĉiam opiniis, ke ekzistas sekretoj inter la fantomo kaj Poligny. Li konsentis pri ĉio, kion la fantomo petis. Nenion li rifuzis al la fantomo!"

 

"Ĉu vi aŭdas, Rikardo? Poligny nenion rifuzis al la fantomo."

"Jes ja, mi bone aŭdas!" konfirmis Rikardo. "Sinjoro Poligny estas amiko de l' fantomo! Ĉar ankaŭ sinjorino Giry estas amikino de l' fantomo, jen al la kerno venas ni!", li aldonis kun kruda tono."Sed pri Poligny mi ne zorgas. Mi ne kaŝas, ke la sola homo, kies sorto vere interesas min, tiu estas sinjorino Giry.... S-ino Giry, vi ja scias, kion enhavas tiu koverto, ĉu?"

bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (69)

Karaj geamikoj, karaj legantoj, Jen la sekva epizodo de la felietono, kiun vi (eble senpacience) atendis...

Pro la baldaŭa malapero de Ipernity, mi plu serĉas taŭgan retejon por daŭrigi tiun ĉi tradukadon. Jam "Google +" kaj "esperanto.com" ŝajnas bonaj anstataŭoj.

Sed ankaŭ la rusa retejo "vk.com" tre plaĉas al mi... ĉar oni povas tie facile uzi Esperanton, alŝuti muzikon kaj fotojn, ktp. (same kiel en Ipernity)!... Ankoraŭ mankas tie la ĉeesto de multe pli da esperantistoj!!!

Ĉu eble baldaŭ vi (senpage) membriĝos?(elektu la lingvon Esperanto).

Mi ŝatus legi vian opinion... Korajn antaŭdankojn!

... kaj agrablan legadon!

 

Por malkovri la unuan epizodon:

www.ipernity.com/blog/mike59/748731

 

                                                    --------------------

 

 

En la mateno, letero de l' fantomo ilin memorigis pri la limtempo.

 

"Faru kiel la lastan fojon", afable skribis la F. de l' O. "Ĉio iris glate. Donu al sinjorino Giry la koverton, en kiu vi enŝovu la dudek mil frankojn."

Kaj tiun mesaĝon akompanis la kutima koverto. Sufiĉis nur plenigi ĝin.

 

Tiu operacio devis esti farita tiun vesperon mem, duonhoron antaŭ la spektaklo. Do proksimume duonhoron antaŭ ol leviĝos la kurteno sur tiu fama reprezentado de Faŭst, ni eniras la direktoran administrejon.

 

Rikardo montras la koverton al Moncharmin kaj kalkulas antaŭ li la dudek mil frankojn, kiujn li enŝovas en tiun koverton sen fermi ĝin.

"Kaj nun, voku sinjorinon Giry", li petas.

 

bildo de Mike59

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (68)

Karaj fidelaj legantoj, Kun plezuro, mi prezentas al vi la sekvan epizodon de via felietono, kiun mi esperantigis el la franca. (Romano de Gaston LEROŬ : Le Fantôme de l' Opéra) Mi deziras al vi tre agrablan legadon! Por legi la unuan epizodon : www.ipernity.com/blog/mike59/748731 

 

ĈAPITRO XVII

 

LA FANTOMO DE L' OPEREJO (68)

 

Antaŭ ol sekvi la polican komisaron Mifroid al sinjoroj direktoroj, la leganto permesu, ke mi sciigu al li iujn eksterordinarajn eventojn, kiuj ĵus okazis en tiu oficejo, kien vane provis eniri la sekretario Remy kaj la administranto Mercier, kaj kie sinjoroj Rikardo kaj Moncharmin sin enŝlosis hermetike por iu celo, kiun la leganto ankoraŭ ne konas. Sed kiel historiisto, estas mia devo ne kaŝi ĝin pli longe.

 

Mi jam havis la okazon diri kiom malagrable de kelka tempo ŝanĝis la humoro de sinjoroj direktoroj, kaj mi duonkomprenigis, ke tiun ŝanĝon ne nur kaŭzis la falo de l' lustro en la konataj cirkonstancoj.

 

Malgraŭ la deziro de l' direktoroj, ke tia evento restu por ĉiam kaŝita, ni sciigu do al la leganto, ke la Fantomo sukcesis facile enspezi siajn unuajn dudek mil frankojn !

Estis la plorado kaj la grincado de dentoj!...

 

La afero tamen okazis plej simple.

Iun matenon, sinjoroj direktoroj trovis tute preparitan koverton sur sia skribotablo. Sur la koverto estis skribite :

"Por sinjoro Fantomo de l' Operejo persone."

Kun tio estis letereto de l' F. de l' O. mem :

"Alvenis la momento por plenumi la klaŭzojn de l' kontrakto : enŝovu dudek bankbiletojn de mil frankoj en la koverton. Tiun ĉi vi fermos per via propra sigelo kaj donos al sinjorino Giry, kiu faros ĉion necesan."

 

bildo de Mike59

Mia nova tradukado jam aldonita ĉe IPERNITY : LA FANTOMO DE L' OPEREJO (Epizodo 67)

Karaj geamikoj...

Kun plezuro, mi prezentas al vi la sekvan epizodon de via felietono...

Eble lastfoje aperas mia traduko ĉi tie pro la baldaŭa malapero de Ipernity... Ve!

Mi tamen intencas daŭrigi tiun laboron...

Ĉar ankoraŭ ne estas klara la estonco de iPERNITY, mi proponas rendevui ĉe Vizaĝlibro (Facebook), kie mi aldonos la taŭgaj ligiloj por ebligi al vi la legadon.

Mi jam elektis esperanto.com

Por malkovri la unuan parton de tiu fama franca romano, jen ties ligilo:

www.ipernity.com/blog/mike59/748731

Agrablan legadon!

Mi tutkore dankas vin pro via fidela amikeco kaj deziras al vi FELIĈAJN FINJARAJN FESTOTAGOJN !!!

... kaj hodiau : FELIĈAN ESPERANTO-TAGON al ĉiuj!!!!

 

 

 

 

Subite Raŭl memoras... « krado, kiu rigardas al la strato Scribe… subteraĵo, kiu de la lago direkte supreniras al la strato Scribe… »

 

Jes, Kristina ja parolis pri tio !… kaj, ve ! post kiam li konstatis, ke la peza ŝlosilo ne plu troviĝas en la kesteto, li tamen forkuras al la strato Scribe.

 

Jen li estas ekstere. Li pasigas siajn tremantajn manojn sur la ciklopaj ŝtonoj. Li serĉas enirejon… eltrovas stangojn… ĉu tiuj ?… aŭ eble tiuj ĉi ? … ĉu tio estas keloluko ?… Li senhelpe desupre rigardadas inter la stangojn… Kia profunda nokto ene tie !… Li aŭskultas… Kia silento !… Li ĉirkaŭiras la konstruaĵon ! …

 

Ha ! Jen larĝaj stangoj ! Grandegaj kradoj !… Temas pri eniro al la korto de l’ administracio ! …

 

Raŭl rapidas al la pordistino :

Abonrilata enhavo


povigita de