fabeloj

Lastatempe multaj esperantistoj interesiĝas pri tio, pri kio temas nia projekto "Fabelaj mondoj" (kio rilatas niajn retajn kaj movadajn projektojn, mi pensas, ke ĉio klaras :) ).

Por ni estas malfacile refoje respondi la samajn demandojn (tamen ni strebas :) ).

Ni (mi kaj Anna Striganova) volas iom resumi pri tiu ĉi nia grava ero de la vivo.

Do, se ni ne povos respondi, kiam oni la cent(mil)an fojon demandos ĉe ni: "Kio do finfine estas tiuj ĉi viaj "fabelaj mondoj"?", ni respondos: "Vidu la blogaĵon, tie ni ĉion priskribis". :)

Tre kurta priskribo.

Fabeloj. Ni verkas filozofiajn fabelajn novelojn kaj eĉ la romanojn! :) Ofte origine en Esperanto.

Fabeloj? Ĉu ili estas por la infanoj? Ne! Ili estas sufiĉe seriozaj kaj celas la plenkreskulojn, nu ni diru 14-1000000000 jarojn aĝajn!

Se vi volas iom pli detalan klarigon pri tio, vi povas legi du ampleksajn artikolojn ĉirilate en Esperanto:

http://fabelo.trovu.com/samaj_motivoj

http://fabelo.trovu.com/lingvo_de_fabeloj

La plej gravajn partojn de tiuj ĉi artikoloj kreis Anna Striganova, ĉar ŝi interalie estas magistro pri literaturaj sciencoj (nekredeble!), defendis disertacion pri mitologio, kaj planas baldaŭ doktoriĝi pri la sama fako.:)

Tre kurtan artikolon kun la belegaj fotoj pri ŝia defendo vi povas trovi en mia blogo ĉe Ipernity: http://www.ipernity.com/blog/55113/257531

Estas interese, ke ni ambaŭ nun laboras kaj science agadas en la universitato, kiu portas simbolan por ni nomon "Universitato de amikeco inter la popoloj" (interalie unu el la plej grandaj en Rusio).

Nu, mia fako, kiel vi scias, estas pli modesta - "ĵurnalismo". Mi defendis tie en 2010 la magistran disertacion pri Esperanto (kaj baldaŭ esperas defendi la doktoran ankaŭ pri Esperanto).

Legu popularan blogaĵon (kun pli ol 2000 vizitoj) ĉe Ipernity pri tio :) - http://www.ipernity.com/blog/55113/252420

Aperis teksto de la prelego en Esperanto, kiun ni prezentis dum la 27-a Internacia Festivalo (IF):
fabelo.trovu.com/lingvo_de_fabeloj

Fabelaj mondoj

Grupo pri Internacia Festivalo

"Unuafoje en la vivo mi komprenis, ke hejmo - estas antaŭ ĉio la homoj"

Loĝante en la grandaj urboj, ni preskaŭ perdas tiun ĉi strangan senton - senton de la hejmo. Sed kiam ni venas malproksimen de la hejmloko kaj nin brakumas blua vintra vespero, kiam nenio ĉirkaŭe estas al ni konata kaj nur kurbaj branĉoj de la kovritaj de neĝo arboj rememorigas pri la konata, kutima mondo, jen tiam do ĝi revenas - antikva sento de la senhejmeco, de la vojo - de la longa vojaĝo. Tia estis nia longa, dutaga vojo al Nordlingen: nekonataj stacidomoj kaj urboj ŝanĝis unu la alian post la fenestroj de la buso, sed pli ol ĉio post la fenestoj estis la arbaroj, plenaj de neĝo, obskuraj, ili estis kovritaj jen de la nebulo, jen de la nokta obskuro.
Kaj poste ni finfine venis al Nordlingen, al la urbo ankoraŭ konservanta antikvan fabelon, antikvan timon de la homoj antaŭ la senfina vintro kaj senfina nokto. Ĉiuj similaj urbetoj, ĉu ili estas kovritaj de la obskuraj kamparoj, ĉu per la silentaj arbaroj, ĉu de altaj montoj, estas ekstreme lumaj kaj komfortaj, ekstreme prizorgitaj, kolorigitaj per la lanternoj kaj pentritaj per la diversaj koloroj - por protekti siajn loĝantojn kaj gastojn, protekti de la vintro kaj la nokto, kiuj estas jam senfortaj en la grandaj urboj, sed estas tiom fortaj ĉi tie.

Fabelaj mondoj

Fabelaj mondoj

Fabelaj mondoj

Fabelaj mondoj

Fabelaj mondoj