Ensaluto

sobriĝi necesas

bildo de Poeto

Pri tiu kiu forirendas, sed -ve! - ne por ĉiam.

poemo pri la milico, kiu baldaŭ policiĝos.

Fatraso

Sidis foje mi sur ŝtip’,
drinkis “kvason” kun Filip’.
De Filipo mi eksciis,
ke edzino mia liis.
Interpugni startis ni
jam tro verdaj pro ebri’.
Milicanoj tuj alkuris,
ni kun ili forveturis
en kaleŝ’ kun feraj kradoj’
plena de malsobraj fratoj,
al milica bastion’ –
alivorte, - al prizon’.
Ĝis kalsonoj nin nudigis
sbira bando kaj tre … kikis,
en karceron matrikulis,
tie ni testikojn rulis…
Post la nokto korpotrema
ni jam sobraj ĉe l’ mateno
al majoro prezentiĝis,
li al ni severe kriĉis
kaj muzelojn niajn ŝmace
li boksaĉis, tro senlace…
Nur tagmeze el karcer’
nin elĵetis al liber’
sobrigejo – putra nest’
de l’ milica malhonest’.
Kaj vespere kun Filip’
ree mi sur sama ŝtip’
nin kuracis per la kvaso:
- “Sbiroj estas ja fatraso!..”

 

Abonrilata enhavo


povigita de