Kiom longe vi jam estas vegetarano kaj kial?

Hodiaŭ estas ĝuste unu jaro, ke mia edzino kaj mi ĉesis manĝi viandon (kio inkluzivas fiŝaĵon).

Fakte ni jam pli longe pensis pri tio, ĉar ni konsciis, ke eblas bone (eĉ pli bone) nutri sin ne mortigante aŭ suferigante bestojn, sed longe simple estis tro komforte resti ĉe la malnovaj kutimoj kaj ni ne sciis, ĉu ni sukcesos ŝanĝi nian manĝaĵaron sen sopiro je viando (kio, mi konfesas, ĉiam tre bongustis al ni).

Tamen, antaŭ unu jaro, ni ie aŭdis aŭ legis, ke dum la fiŝado de nur unu kilogramo da salikokoj oni samtempe kaptas (kaj sekve mortigas sen utiligado) dek kilogramojn da aliaj vivestaĵoj maraj. Tiam ni decidis, ke en la tempo de industria manĝaĵproduktado ni ne plu povas kongruigi la manĝadon de bestoj kun nia konscienco, do ni volis provi nutriĝi sen viando.
Kaj tio plene sukcesis, nia ĉiutaga menuo eĉ plivariiĝis, ĉar ni elprovis tute novajn receptojn, kaj ekde tiam eĉ ne unu fojon ni konscie manĝis viandaĵojn.

Tamen ni ne rezignos pri lakto kaj ovoj, ĉar tio tro mallarĝigus nian elekton. Ni simple aĉetos niajn bestajn produktojn nur el ekologia mastrumado, por ke neniu besto suferu pro ni.