Ensaluto

Komento pri Alejandro Casona

Alejandro Casona (legu Aleĥandro Kasona) estas unu el tiuj verkistoj, kiujn vi devas legi malgraŭ sia apogo al diktaturo.

Mi instruas ĉiusabate legoskribadon al infano (jam eliranta el la infaneco). Antaŭ tri semajnoj, mi demandis al li kion li estis leganta: li legadis Los árboles mueren de pie (La Arboj Mortas Stare) de Alejandro Casona. Por ne ĝeni lin per pli da taskoj, mi dirirs al li, ke li devin finlegi tiun libron kaj por la lernejo kaj por miaj klasoj, kaj ni ĝin komentus la sekvinta semajno.

La sabaton indikitan, mi eklegis la libron je la naŭa horo kaj duono de la mateno. Unua akto; matenmanĝo. Dua akto; duŝo. Tria akto; ploro; plorego. Kia libro! Mi relegis la finon, kaj reploris. Kiam mia lernanto alvenis, dek minutojn poste, mi devis sekigi miajn okulojn. La klaso okazis.

Kun tiu impeto, mi komencis legi hodiaŭ Prohibido suicidarse en primavera (Malpermesite sin Mortigi dum Printempo), kiu havas la saman generalan scenaron: animkuracejon (originale: "sanatorio de almas"). Mi jam legis la unuan el tri aktoj, kaj ĝi promesas.

Tio, kion Casona faras, estas meti fikcion en la realeco; inventi malverajn vivhistoriojn kun la intenco aranĝi aŭ feliĉigi ies vivon. Sed io detruiĝas, kaj venas la tensio.

Se vi vidis la filmon Le Fabuleŭ Destin d'Amélie Poulain (La Fabela Destino de Amélie Poulain) de Jean-Pierre Jeunet... bone, imagu, ke tio ĉi estas organizo de Amélie-oj. Bela imago, ĉu ne?

Mi finverkos ĉi tiun blogaĵon kiam mi finlegos la libron, kaj eble alian libron de Casona.

bildo de kreverk

Komentoj

bildo de Pablo

...malgraŭ sia apogo al diktaturo

Kiu apogo? Li ekziliis el Hispanio dum la intercivitana milito, kaj revenis je 1962, ĝis sia morto je 1965.

http://eo.wikipedia.org/wiki/Alejandro_Casona


povigita de