Ensaluto

Subtenu!

Ĉiuj servoj de Esperanto.com estas senpagaj. Ni bezonas monon por domajno, servilo kaj multaj aliaj elspezoj! Vi povas donaci:

1.Pere de UEA-konto: esco-b
2.Pere de PayPal sistemo
Klaku suban butonon por donaci!


Ĉiu donacinto iĝas subtenanto kaj ricevas specialan bildeton en la profilo: Pliaj detaloj

La simbolo de la famo(19)

ordinarajn direblaĵojn miksas al neordinaraj Arabaj vortoj kaj Eŭropaj idiomoj kaj tion livere asertas en stato de longametriko,el la favordiroj de tiu ekscelenco unu punkto preniĝis per mi,li intencis:La poetoj simpledire devas havi unuj la aliajn.La poeto ke estis veninta el Isfahano kun legi deklame bruligan poemon komencis al riproĉo kaj plendo,lian lingvon oni eblis kompreni,li diris:Iuj(lia intenco estis Maŝheda poeto)estas fiksintaj aliancon ke...  Pasas jaroj en kiuj mi estis ignorinta pri skribi miajn memorojn,Zulfeli diris ties plej kaj malplia utilo estas tio ke via mano estiĝas facilaga,por esti skribisto oni devas ekzerci,oni devas skribi,nuntempe ke vi ne trovas temon,skribu viajn memajn pasintajn memorojn,iuj diraĵoj kiom frue sidiĝas en la cerbon! en la postaj tempoj la epizodoj kaj eventoj de la vivo tiris min al flanko ke tagnokte mia okupiĝo estis skribi,nune ankaŭ kvankam la doktoro estas dirinta ke skribu malplie kaj ripozu plie,tagnokte mi skribas,escepte de ĉi tiu aktiveco mi ne povas fari ion alian,kvankam ke la lumo de mia okulo estas perdita,mia intenco ne estas Zulfeli,li ankoraŭ estas,Ĥajru ankaŭ estas grandiĝita kaj iras al la lernejo,sed mi estas jam blinda kaj nevidanta,mi jam ne povas legi miajn skribitajn tekstojn,surmetinte okulvitrojn,la palpebrojn mi estas metinta sur la palpebrojn,mian fratinon kaj patrinon mi vidas kun la okulo de la koro.Zulfeli la sagaca,estas trovinta la kajeron de miaj memoroj kaj leginta,hodiaŭ mi volis fiksi trakton kun mi mem ke jam mi ne skribu iun rakonton,li petis min kaj la spiriton de la paĉjo prezentis kiel peranton de sia peto ke mi aliĝu al skribi ĝis la fino de la kajero de miaj memoroj,la knabeto entuziasme kaj gaje frapetis la manon al la mano kaj diris:Vi kiun laboron eblas fari?vi diru,mi skribas.Tion kion mi estas skribinta ĝis nun,li estas leginta por mi,la signo de senhumoreco kaj frupaseco evidentas el tio,mia cerbo ankoraŭ estas plenplena,nediritaj restas nedirite,kaj la diritaj tiom malkompletas kaj kapfunde tranĉitas,ke kvazaŭ la diritajn ankaŭ mi ne estas dirinta,tamen ĉi tiel mi daŭrigas kaj ne rompas la koron de Zulfeli,en la gastkunveno de tiu tago mi komprenis ke oni forte disbatas la novajn entuziasmojn kaj mortigas,ke ne estiĝu rivaloj,la ŝatantojn de la famo oni alvokas al si,se tiu estu el la kontraŭasekso,oni donas al tiu volupton,alikaze,al iluzia miraĝo tiom kurigas kaj tiom bruligas en la fajro de envio ke tiu jam ne deziru famon,kaj ankaŭ aliajn ignorigu pri ĉi tiu sensamo kaj kaprico,en tiu tago mi ne sciis ke ĉi-ekscelencoj havas en siaj manoj la poŝojn de riĉaj okullumoj kaj korojn de junaj fraŭlinoj,mia koro bruliĝis kompate pro iliaj statoj,kaj en la cerbo mi admiris min ke mi ne estas frenezulo de la famo,kaj inter ĉi tiom frenezaj kaj nesciaj kiuj ne distingas diferecon inter poemo kaj prozo,mi povas estiĝi solakuranto de la areno,kaj almenaŭ panpecon grabi por Ĥajrullo kaj Zulfeli,metante la botelojn de la vino sur la tablon,mi kelkfoje preĝsalutis al la spirito de la paĉjo ke li estas instiginta min por estiĝi poeto kaj portempe min sendinta al la ĉeesto de teologo Mirzanego por instrui al mi la faman prozlibron kaj poemlibron de Saadi kaj diferencon de poemo kaj prozo,la kunveno ankoraŭ ne estis finita,ke oni frapis la pordon,estis tiutaga inspira anĝelo,ŝi demandis:Ĉu la majstro estas en la domo? -jes,mi diris,li havas gaston! -Iru preni permeson kaj diru ke tiu estas veninta! Mi iris kaj ĉe la orelo de la maljunulo diris!  Li diris:Aĥ! diru ne estas en la domo,ŝi venu morgaŭ!kaj denove li okupiĝis al la diskuto,kaj plue ne aŭskultis al mi. Videblis ke oni devas diri al la anĝelo ke mi mensogis aŭ misis.pro tio ke ŝi venu morgaŭ kaj inter ili estu privatumeco kaj ĉeumiĝo,la ĵaluzo ardebruligis mian animon,mi atingigis min al la anĝelo kaj diris:La majstro favorĉeestas,sed aŭdinte pri via nomo,lia favormieno estas paŭtita,kaj restu ĉe vi mem,li favordiris ke vin mi forlasigu kaj alvojigu! Ŝi diris:Ĉu vin jam prenis ŝercemo?miasupoze li ne favorĉeestas,ne? Mi venigis ŝin kelkpaŝe al la interno de la korto kaj el la postarboj montris la majstron kaj la gastojn.Ŝi iom restis en hezito kaj demandis:Tiutage kion vi diris?ĉu vi estas poeto?

                                                              19

bildo de davud shams hakimi


povigita de