Ensaluto

La simbolo de la famo(21)

 Li komencis al mensogadi,ke kie kaj kie li estis,kiojn li estas dirinta kaj aŭdinta,kritike malbonon atribuis al la poemo de tiuulo sed el la flanko de tiuuleto,kaj malbonon atribuis al la poemo de tiuulelo,efektive li instigis ke tiuulo kritiku la tiuulelon,tiuulo ke estis leginta la manon de la maljunulo,aŭskultis kaj ne diris ion,lante mi eliris ab la ĉambro kaj intencis foriri kaj ne vidi la maljunulon,se tiuulo dirus al li ke via servisto estis veninta,li ne kredus pro tiom dukoloreco ke estis inter ili,se ankaŭ iutage la maljunulo vidus min kaj demandus prie,mi dirus ke tiu estas mensoginta,post mia eliro ab la pordo tiuulo jam atentis,mi aŭdis ke tiu diris al la maljunulo:Via lernanto... Li respondis:Eh! mi eligis lin,li estis multe frivola,ventkapa kaj stulta,tamen mi pensis ke je la fino eblas homiĝi,li havas iun belan fratinon,Almozulali diris:Estas ho ve loko se ŝi restu sen protektanto,li volis ke mi provizore edziĝu kun ŝi,mi ne akceptis.El ĉi tiu mensogo li mem ankaŭ mirŝokiĝis,kaj silentis momente,eble la reston de la mensogo li diris al si en sia cerbo,mia menso varmiĝis,mi ne scias kial mi ne eniris al la ĉambro kaj ne sufokis lin,el la vestiblo kaj kortpordo ankaŭ mi venis eksteren,sed ĉu eblis ke ĉiinsultegon kaj kalumnion oni rezignu kaj nur eliru ab tie?En la apudeco de la sama domo tiom mi staris kaj alpaŝis ien reen,ke la maljunulo venis eksteren,mi havis planon pri li kaj pretis iri antaŭen kaj diri:La panjo sendis al vi saluton,aŭ la franjo Sakine estas malsana,kun truko kaj intrigo mi kondukus lin al la domo,poste ligus liajn manojn kaj piedojn,poste dirus al la franjo :Batadu lin ke jam li ne faru ĉi tiajn malbonaĵojn.El liaj movoj kaj stato kaj linioj de lia vizaĝo scieblis ke li gajas kaj pensas ke estas trompinta tiuulon kaj lin instiginta kontraŭ tiuuleto,iom mi paciencis ke li foriĝu de tiu medio,mi cirklumu el la fronta kvartalo kaj abrupte alfrontu lin,mi estis en ĉi tiu penso,subite sentis manon el mia ŝultro,turniĝis mi,estis tiuulo,li diris:Kial vi iris ne-adiaŭdirinte? -Mi abomenas ĉi tiun maljunulon,iutage li estas insultinta al mia patro,mian planon senhezite mi diris al li,li eniris al penso en stato ke rideto de kontento estis sur liaj lipoj,poste li diris:Nune estas frua,neniam malfruas por venĝi...Li diris ankaŭ aliajn frazojn,sed mi ne aŭdis,en la imago mi batis la maljunulon kaj torturis lin…,li diris:Mi faris malĝuste,la patrobrulita estas mi mem.Mi venis al mi mem,la maljunulo estis irinta,tiuulo diris:Ĉu vi komprenis?-Jes! mi diris.Li ne sciis ke en la imago kiojn mi estas farinta,li prenis tempon el mi,ke en morgaŭo de tiu tago mi iru vidi lin.En morgaŭ mi iris kaj post intersalutoj,mi komencis malbondiri pri la maljunulo,pri liaj mensogludadoj kaj falsaj promesoj,duvizaĝeco kaj komplotadoj...videblis ke tiu plezuriĝas aŭdante miajn diraĵojn,kvazaŭ mi eligas doloran pikon el lia koro kaj al ties vundo metas ungventon,mi ankaŭ iom trograndigis la aferon pri lia koluzio kaj duaspekteco… kaj singardigis tiuulon,li diris:Prava! vi utile meritas al mi.Li ekzamenis mian ortografion kaj kielskribon kaj ŝate aprobis tion,post tio me estiĝis lia sekretario,temojn kaj rakontojn kiujn li skribis,mi netigis denove,en la unuaj tagoj,ĉi tiu afero estis tre malfacila,lia ortografio estis sinua,evidentis ke li ne havas ĝustajn nervojn,liaj skriboj pliparte ne estis legeblaj,precipe kiam li troiradis en la mondo de imagaĵo kaj estis sen mema el si mem,en la noktomezoj li skribis en la obskura etoso,la paperon metis sur kusenen kaj lacigis la plumon,ba!ĉu la kuseno ankaŭ estiĝas skribsubaĵo?la vortojn li skribis tiel ke unu estis sur alia aŭ en ties ventro aŭ antaŭ aŭ malantaŭ de alia senregule,en multegaj fojoj mi avertis lin prie,sed li neniam metis apud sian liton taŭgan skribsubaĵon aŭ bonan plumon por siaj noktomezoj,post tempo ke mi estiĝis konanto de lia ortografio kaj kielskribo,en malbonskribo kaj senordeco li plie estiĝis majstro,en la lastaj tagoj li estis jam tre senbrida,post skribi li ne kapablis legi siajn skribitajn vortojn,mi devis esti kaj mi devis legi,sed li havis doloron en sia koro pri kio ne diris ion al iu,en liaj skriboj ankaŭ ne estis impreso el tiu doloro,fojfoje mi vidis ke li estas metinta sian kapon al la genuoj kaj ploras,

                                                                    21

bildo de davud shams hakimi


povigita de