Ensaluto

La simbolo de la famo(27)

la fajnecon de ŝia korpo mi sentis inter miaj brakoj,kaj superpleniĝis el la vino de ŝia amkonekto,oni diras ke miajn okulojn ŜI estas senlumiginta,kaj miajn nervojn ŜI estas trivinta,senama kaj senamikeca estaĵo ne estas vivulo aŭ homo,se ŝi ne ekzistus,mi estus mortinta,ŝi estas kompensinta mian mankon.Kion vi signifigas la vorton de la famo?ĉi tiu pompoplena vorto,dum jaroj ne havis elmontron kaj prosperon en mia distingo,vi estas vidinta balonetludon de knaboj,tio amuzas la knabojn kaj donacas al ili gajecon,kaj se knabo pli ol aliaj spertiĝis en ĉi tiu ludo,mirigos kaj admirigos la aliajn,postuli famon en mia distingo havis ĉi tiom valoron kaj krediteblecon,kvankam kun iom diferenco,tio ne estis principa ago kaj ne havis profundan unuiĝon al la vivo,la sensacio kaj stato de aliaj por atingi al la famo amuzis min kaj estis observinda,iam mi ankaŭ pensis alpaŝi al la vojo de la arto kaj ne nur rivali al tiuulo,sed rivali al la maljunulo kaj tiuuleto kaj aliaj,kaj estiĝu famulo de horizontoj,tiel ke renomo de mia famiĝo atingu ankaŭ al la oreloj de la inspira anĝelo,sed mi vidis ke mi ne havas tian artan kapitalon ke valoregaj versoj el mia cerbo tralikiĝu,aŭ mi ne havis tian doloron ke serĉu tian artkapablon en mia ekzisto,mi jam estis kompreninta ke miaj antaŭaj skriboj ne estas enhavintaj rimarkindajn valorojn,ajna diraĵo kaj skribaĵo de aliaj,eĉ estante sensignifaj kaj sinuaj,eĉ nehavante ritmon kaj rimon kaj sensacion,akceptendiĝis kaj akiris honoron,do senrimede mi akuzis min pri sengusteco kaj sciis ke aliaj havas altegajn perfektegojn kaj profundajn kapablojn,kaj pro tio ke skribaĵo de tiuulo estis plie sensignifa sed lia famo estis pli ol la famo de aliaj,mi trovis min kiel humilitan en fronto de lia profunda kapablo,kaj al la vortoj kiujn li uzis,mi atribuis nematerian valoron,li diris ke mi estas forpelinta tiuuleton el la areno de poetiĝo kaj tiu ne estas atinginta ien kaj nun okupiĝas al komerco,la poeto estas nur mi,la entuziasmon kaj senton nur MI havas,la spirito de la poemo estas eniĝinta al mi,kaj mi estas metinta la kronon de la poetiĝo al mia kapo,la aferojn li atingigis ien ke en sia hejmo preparis asocion,mi ankaŭ en tiu asocio estiĝis pordisto kaj servanto,kiam la gastoj atingis,li inter la aliaj alude kaj dekrete min vokis kaj aligis al sia ĉeo kaj sendis min por aligi tien fotiston,mi tre ŝatis esti en lia stato kaj preferus ke la jena asocio estus por honori min,kiam mi revenis,la junaj gefraŭloj amasege estis sidintaj,grupo estis staranta,mi ankaŭ staris en angulen,tiuulo estis en malantaŭo de laŭtparolilo,oni estis demandintaj:Kiomaĝa vi estas? Li ne diris,li diris ke mia koro tre junas,la nombrojn de mia vivo vi mem divenu!mi vidis ke apud mi iu mondo de koketo ke estas miksita al beleco kaj allogo staras,kaj pro la sensacio kaj entuziasmo pri la poemo kaj literaturo ne distingas sian kielestiĝon,mi tusadis,ŝi informiĝis pri mia preterestiĝo,sed ŝia kapo ne turniĝis al mia flanko,tiuulo volis deklami poemon,ĉiuj kun gajo kaj sensacio kriis kaj volis deklamiĝon de poemo kiun iu kaj tiu el ili preferis,inter ĉi tiom petegoj kaj postuloj,li jam restis hezitante,subite fraŭlino perdis la baskon de la pacienco,leviĝis ab la seĝo kaj vidinte ke ŝia diraĵo ne atingas al la orelo de iu,flugis al la antaŭo de la megafono,kaj etendante siajn manojn kaj brakojn al siaj du flankoj kaj tiel montrante la bruston petege diris:Sinjoro sinjoro! mi petegas ke deklamu la ebriecon de la brusto! ĉiuj ridis vidante ŝian senpaciencecon,ŝi mem ankaŭ ridis,hontetis kaj venis,sidiĝis en sian lokon,tiuulo suprenlevis brovon kaj post iom silentiĝo deklamis temojn ke mia saĝo ne kapablis kompreni ties signifojn,li diris:La lumo pri vidi vin,en senlumeco de obskuroj,estis ega obskuro,la ebrieco de via brusto ho senstela ĉielo! pensigis la fluganton,sed ne havante flugilon kaj plumon la fluganto ne kapablis pensi.Ĉiuj aplaŭdis por li,pro la ĵaluzo mia menso varmegiĝis,li poste cedis al la petoj de fraŭlinoj kaj parolis pri siaj vivjaroj,sentoj kaj preferoj kaj ŝatoj,oni demandis ke inter printempo kaj aŭtuno kiun el ili vi preferas?fraŭlino kiu surhavis brunan ĉemizon kaj havis  okulojn kaj brovojn nigrajn,petis permeson kaj ekstaris kaj,

                                                                    27

bildo de davud shams hakimi


povigita de