Ensaluto

La simbolo de la famo(31)

kaj prezenti versaĵojn de la ĉiepokaj poetoj,li ne akceptis la rezonojn de la ŝancturnita poeto,kaj diris ke vi ne estas pruntedoninta al mi iun panon,do pro la jena kaŭzo viaj versoj ne havas literaturan valoron,malesperigis tiun kaj alvojigis,la poeto jam komprenis ke la majstro volas esti sole kun mi,do pretekste tiun forigas,tiu ne insistis multe,iris,sed profunde intencis denove veni al la favorĉeesto de la majstro en konvena oportuno,ne restis en ĉeesto de mi aliulo,tiuulo rigardis al mi gape,mi ankaŭ kun paŭta mieno komprenigis al li ke mi havas riproĉojn,ne intermetis ekskuzon kaj pretekston ke kial en pasita tempo mi ne estas atinginta al lia favorĉeesto,mi ne ŝajnigis ankaŭ honton prie,kompreneblis ke li devas demandi pri mia stato,mi diris:La manko de la kompleta favoro estas el via flanko,ke vi ne havas informon pri mia profundo,mia deziro estas via feliĉo kaj sukceso,sed kun laca menso kaj uzdifektitaj nervoj mi jam ne povas plenumi la kondiĉon de la servado,kaj prepari motivojn de kontento al vi ekscelenco.Kun dubo kaj hezito li rigardis min,kaj pensis ke eble la batalantoj kontraŭ li,estas min trompintaj kaj nun mi laboras al aliulo,li volis riproĉi,memorigi tion kion li estas doninta al mi ĝis nun kaj akuzi ke mi ne konsideras lian favoron. -Mi estas preninta la honorarion de mia laboro,mi diris,vi ne estas bonfarinta al mi senkaŭze. Li diris:Ba! kio estas via laceco,kiun maltrankvilecon vi havas? -Mi diris:Miaj pensoj jam estas konfuzitaj kaj malkvietaj,la redaktoro mortu se mi mensogis,kun tono de miaj vortoj mi miksis mondon de senespereco,kaj el mia spirito aligis al la vizaĝo tutajn tristojn kaj enuojn kiujn mi havis,li jam sciis ke kun malkvieta kaj deprimita stato mi bezonas ripozon,kaj li kun trompo kaj ruzo ne povas tiri el mi laboron,angoris,kiom frue li sin perdis kaj sensperte la senbezonecan kurtenon preterigis el sia vizaĝo,atentante al la posto de tiu kurteno mi vidis lian efektivan mienon,estis senrimeda,kaj senpova,kaj la angoro ondadis el lia aspekto,ĉeestis tempo ke mi misu kaj lian staton atribuu al kompato kaj bonkoreco,sed frue mi komprenis ke li angoras pri sia falsa famo kaj neevidenta estonteco kaj nekonataj rivaloj kiuj en postaj tempoj aliĝos al la areno de la arto,mi vidis ke se mi ne estu,li estas humila kaj senrimeda,denove mi sapiis mian valoron kaj ju pli eblis des pli ŝajnigis maltrankvilecon el mia stato ke kompense al tiu tago en kiu oni respektegis lin kaj min kalkulis kiel nenion,li estiĝu enua.Por akompani sian penson kaj helpi al disvolvado de sia imago li ekstaris el sia loko kaj en la longo kaj larĝo de la ĉambro alpaŝadis ien reen,iam kun la mano aludis al io kaj evidentis ke por trovi solvovojon estas en diskuto kaj disputo kun si mem,kiam li laciĝis kaj lia penso ne atingis ien,venis kaj sidiĝis,sian kubuton metis sur la tablon kaj sian mentonon apogis al la polmo,lia rigardo estis senkolora kaj en tio ne vidiĝis iu decido kaj volo,mi volis sapii la enhavon de lia penso kaj penetri al profundo de lia penso kaj ties enhavon eĉ se estu svaga kaj tenebra,esplori en radio de mia penso,mi jam ligis al mi kompaton kaj afablon kaj diris:Mi bedaŭras por vi! kvazaŭ mi eltiris doloran pikon el lia koro,kun multaj riproĉoj kaj plendoj li diris:Eh! vi en malbona tempo estas malsaniĝinta,tiuuleto estas finverkinta sian lastan libron kaj frue tion presos kaj publikigos,vi anstataŭ pliaj klopodoj kaj atentoj malsaniĝas!? -Mia malsano havas kuracvojon,mi diris,mi devas ripozi,havi komforton kaj trankvilecon,vi entempo ne volu funkcion el mi,sed helpu ke mi ne estu en embaraso kaj ne restu sen subvencio kaj ne estu senigita pri manĝo kaj daŭro de la vivo,profunde li akceptis ke mi diras ĝuste,tamen ne cedis,ion ankaŭ ne diris,mi distingis el lia mieno ke kiom multe li estas malkontenta kaj enua,sublipe li damnis sian malbonsorton,do senrimede mi kun sorĉo de mia aserto,mian korpan kaj spiritan bezonon kaj perturbitan staton de mia vivo klare montradis kaj memorigis al li,lian famon kaj sukceson elmontris kaj enkorpigis,kaj kun ĉia ajn lingvaĵo dolorigis lian koron,en la lastaj momentoj mi legis radion de amikeco kaj kompato el lia rigardo,li venigis indulgon al mia veinda stato kaj favorbondonis sumon ke nuntempe mia bezono foriĝu kaj mia stato pliboniĝu,

                                                                   31

bildo de davud shams hakimi


povigita de