Ensaluto

La simbolo de la famo(34)

kaj estrece legis alvenintajn leterojn,kvankam li ne havis taŭgecon de ĉi tiu digno,sed la estreco pluveskumis el lia stato,kvazaŭ el multaj tempoj li estas estinta la estro,pro troa estreco lia mieno estis aliiĝinta,kaj jam li estis kiel tigrino kies idon iu estu ŝtelinta,kiom ĝentilon kaj respektemon kiujn mi povis serĉi kaj trovi en mia ekzisto,mi kolektis al unu loko kaj miksis al la saluto,kaj humile donis al tiu ekscelenco,nu,li ne estu respondinta,mi ne prenis al la cerbo,aŭ prenis lian neatentemon sed ne venigis tion al mia mieno,post kelkaj momentoj ke estis pasita la tempo de respondo,li levis la kapon kaj rigardis al mi,en lia rigardo kvankam estis estreco,tamen ne estis humiligo aŭ insulto,do mi aliĝis al aserti miajn humilajn direndojn,entempe lia mieno paŭtiĝis,kaj mane aludis al la pordo kaj diris:Iru eksteren kaj iam poste venu! Lia estreco tre impresis al mi,kvazaŭ mia volo estas sub lia dekreto,mi vidis ke haste mi estas obeinta kaj elveninta ab la pordo,Kiam la servisto demandis:Kio estiĝis la rezulto?mi jam komprenis ke kiom multe la estro estas senĝentila,se necesus ke mi iru eksteren,li devus diri kun afableco kaj bonhumoro,cent gracoj al la redaktoro ke pro mi mizerulo,li kelkminute prokrastigis la procedon kaj elfluon de sia volupto kaj la famon de la fraŭlineto,dum horo mi alpaŝis ien reen en la vestiblo kaj rigardis la vojirantojn,iuj iris al la ĉambro de la estro kaj revenis,ne estis sciata ke la intenco de la estro el diri iam poste,kiu momento kaj horo estas estinta,la signifo de tiuj vortoj ne estis eĉ en vortaroj,por interpreti kaj ekzegezi tiun frazon,mi petis helpon de iu kiu kelkfoje estis irinta al la ĉambro de la estro kaj reveninta,li skuis kapon kaj donis nekompreneblan respondon,mi aliĝis al konsulti kun la servisto,li demandis:Kion vi diris,kion li respondis?mi diris ho paĉjo mia!kiam mi komencis paroli,li mavhumore diris:Iru eksteren,kaj venu iam poste.Kiel iu kiu estu solvinta komplikan aksiomon,aŭ trovinta respondon pri enigmo,lia vizaĝo floriĝis ĝoje,kaj diris:Ah mi komprenis,vi senpermese estas parolinta! Mi diris:La ekscelenco estro favorrigardis al mi,ĉu la sama rigardo ne estis permeso de parolo? Li kapon skuis dekstren kaj maldekstren kaj pufis kaj diris:Mi ne scias ke vi tiauloj el kie estas venintaj,la rigardo,nu,ne estas permeso de parolo! La pordisto de la ĉambro de la subestro kiu situis fronte al la ĉambro de la estro,venis antaŭen kaj demandis pri la stato kaj rakonto,kiam li aŭdis,iris kaj diris al alia,tiuulo estis leterportisto el ĉambro al ĉambro,ĉiuj komprenis ke mi estas irinta al la ĉambro de la estro kaj li estas min eliginta kaj eĉ insultinta,kaj nun mia atendo en la vestiblo,estas por akiri rekomendon kaj scii la funkcion,ĉiuj el ili unu post alia,venis antaŭen kaj denove demandis ties kielestiĝon kaj kun siaj nekompletaj saĝoj volis konduki min al solvebleco,kiel mi povus komprenigi ilin ke la rigardo de la estro havis staton de demando kaj mi estas sciinta ke mi devas respekti la saman rigardon kaj komenci por paroli? mi diris al la servisto ke li demandu la estron ke kiam mi atingu al lia favorĉeesto?kelkfoje li kun aliaj pretekstoj iris al la ĉambro,sed nedirinte mian aferon venis eksteren,li diris ke la ekscelenco estro parolas al iu alia,ne eblas diri ion inter liaj paroloj,subite kvazaŭ okazis miraklo,la aliĝintoj unuj post aliaj eliĝis ab la oficejo de la estreco,kaj neniu iris al la ĉambro,la servisto senprokraste iris enen por demandi la signifon de iam poste,kaj veni kaj diri al mi,la ekscelenco estro estis favordirinta,kiu junuleto?hieraŭ aŭ hodiaŭ?ĉu li estas dungita en nova tempo?Mi komprenis ke li min ne estas vidinta kaj ne konas,per la servisto mi mesaĝis ke iu junulo Hosejnnomita je la nova tempo estas dungita kaj nun por difini la deĵoron petas permeson por humile akiri honoron de aliĝo al lia favorĉeesto,unuafoje ke la mesaĝisto eniris la ĉambron,la telefono de la ekscelenco estis sonorita,en la duafojo,iu dignulo estis atinginta al lia favorĉeesto pro afero,ne necesis ke la estro nepre respondu,perdiĝis mia administreja tempo,el lia riĉeco kaj digno,nenio reduktiĝis,sed en la triafojo,li estis respondinta,li estis dirinta ke tiu venu iam poste,

                                                                   34

bildo de davud shams hakimi


povigita de