Ensaluto

La simbolo de la famo(38)

kaj atribuis pigrecon kaj langvoron al mi riproĉante min,kaj diris ke vi estas aginta malfrue,ankoraŭ la leteroj ne estas konfirmitaj kaj ne atingitaj al la favorĉeesto de la altranguloj,el la flanko de la altranguloj rekomendojn kaj cirkulerojn emanigis kaj por kelkaj leteroj atribuis urĝecon,mia diskuto ne havis utilon,neniun prokraston li akceptis permesiĝi pri iuj aferoj,kaj devigis tiuulon forlasi la aferon de la fraŭlineto kaj okupiĝi al la leteroj kaj dosieroj,kiam la ekscelenco estro alvokis tiuulon,unue ĉi tiu restigis min tie por plenumi funkcion kies fariĝo estis necesa kaj frue plenumenda,li ne iris ĝis ne plantis min tie,mi vidis ke la kolego estas malkonsenta kaj kolera pro tio,kaj kun diversaj pretekstoj min mavhumore forigas,kelkfoje ke mi estis forigita,senprokraste mi iris trovi tiuulon kaj tiun el la proksimeco de la estropordo ,eĉ alude el la interno de la ĉambro tiris eksteren kaj kiel akcidenta morto sendis al ilia flanko kaj afero,nur unuafoje mi diris al li ke la kolego estas sendinta min por fari alian aferon,post tio li vidinte ke mi estas forigita,komprenis,iom post iom mi rimarkis ke la bela fraŭlino distingas jam ke mi estas ĝenanto,kaj ŝi rigardas al mi humilige kaj abomene,mi volis trovi oportunon kaj ŝanĝi la planon de la batalo kaj prepari alian programon por enigi min al ŝia inklinebleco,poste eligi ŝin el la ungegoj de la rivaloj,atingis tago en kiu tiuulo ne estis,li estis mesaĝinta ke estas malsana kaj ne venos,certe li baraktis kontraŭ la mortiganta anĝelo,la bela fraŭlino kaj la kolego,aŭdinte ĉi tiun mesaĝon ridetis unu al la alia,kaj la kolego donis leteron al mia mano ke tion mi en diversaj oficejoj konfirmigu per la dependantaj respondeculoj kaj registru kaj arkivu,fari tiun aferon daŭrus dum horo,mi sentis ke la koloro de mia vizaĝo forflugis kaj mia gorĝo sekiĝis,poste mi varmegiĝis kaj mia vizaĝkoloro aliĝis al rozeco,kun helpo de ĉi tiu stato mi ŝajnigis ke mi ne estas kompreninta,mi restis mirkonsternita en mia loko,kaj image intermetis pretekston por ne iri,li diris denove,tiel klare ke evidente ne estis loko por ne kompreni,mi jam estis perdinta la rivalecon,mi postulis helpon el mia lasta forto kiu rezultis el miaj senvolaj fontoj,kaj havante la leteron en la mano min kunportis eksteren el la ĉambro,miaj piedoj tiriĝis sur la tero,estis monatoj ke ili ambaŭ en siaj cerboj atendis momentojn ke en foresto de okuloj de aliaj,amoradu reciproke,hodiaŭ iliaj rigardoj jam kun sensacio kaj entuziasmo miksiĝis unu al la alia,kvankam ili sidis fore unu de la alia,iliaj inklinoj,sensoj plikonatiĝis unu kun la alia,sukerrideto de la fraŭlino al ĉi tiu konatiĝo donis agrablajn pejzaĝojn,tiel ke lunlumo en la gazono al la kapo de la floro kaj najtingalo disŝutas prosperon kaj brilgloron,kiam mi eliĝis ab la pordo,unufoje rotaciis ,la afero de la fraŭlineto estis finita,la kolego asertis sian amon kaj intencis eksciti,eble mensoge intermetis temon de geedziĝo,la bela fraŭlino,aŭ gaja kaj hontema kaj kapklinita,en stato ke ŝia vizaĝo ĝoje roziĝis,aŭ ridante kaj koketante intermetis pretekston,aferojn ili interŝanĝis asertante kaj aŭdante,ĝis neceson de sekreta renkonto ili aprobis,la imago pri ilia rendevuo estis la lasta bato kiu descendis al mia korpo aŭ al kaprico kiu estis en mi,momente mi estis senkonscia pri mi mem ĝis scii ke mi estas korpe batinta la serviston de la ekscelenco estro kaj lin faliginta el la ŝtuparo al la tero kaj nun mi mem ankaŭ falas post li.Morgaŭ la nekuracita malsanulo venis havante signon de feblo kaj langvoro en sia vizaĝo,kun firmaj piedoj pasis el la vestiblo,mian saluton restigis senresponda,ne samĉagreniĝis kun mi ke mi malfermu mian komplekson kaj donu duonon de mia sopiro kaj fiasko al li ke mia spirito estiĝu leĝera kaj freŝa,ne estis sciata,nun ke li estas estinta malsana,kial li devas ne esti afabla al mi,mi estiĝis kiel lia ombro kaj en lia ŝirmeco post li rampumis al la ĉambro.Salutpostulante li rigardis al ili,sed ne donis respondon al la saluto,fingrumis al sia tablo kaj tion tenis en fronto de mia okulo ke mi spektu ties polvon,poste aliĝis al la flanko de mia kolego kaj bedaŭrante skuis sian kapon kaj diris:Unutage mi ne estas estinta!kaj vidante ke la kolego kun sia silento la rajton donas al lia flanko,

                                                                  38

bildo de davud shams hakimi


povigita de