Ensaluto

La simbolo de la famo(39)

kun la mano montris min kaj kriis:Tiru laboron el ĉi tiu! Ĉu ĉiam mi devas esti kaj mi devas ordoni? La kolego kun tono kiu donis la rajton al lia flanko kaj ankaŭ min riproĉis,diris:Je la dio mi hieraŭ diris al li,mi diris dufoje…,li poste aliĝis al mia flanko,ke nu,ni ne havas serviston,ni mem devas...Mi staris fronte al li kaj diris:Vi ekscelenco kiam memorigis al mi? -Ĉu mi ne diris? -Ne! Al tiuulo mi diris:Demandu la jenan sinjorinon prie! La fraŭlineto por finigi la disputon diris:Nu,nun vi purigu! Mi ne scias kiel tiom arogo troviĝis en mi ke mi diris:Mi nur purigas mian meman tablon! tiuulo nervoziĝis ke ba!ĉu vi nune estiĝis  homo por ni?mi dum dekdu jaroj estas suferinta,mi estas tiaranga kaj mia digno kaj karaktero estas avantaĝa,kial vi ne komprenas?vi ne havas ĝentilecon,edukecon kaj regulecon,vi estas sengepatra kaj evidente vi estas eliĝinta el subarbedo aŭ vi estas estinta bastardo... Mia kolego ankaŭ estis perturbita kaj atendis ke sekvante la diraĵon de tiuulo riproĉu min,mi ke pro la juneco kaj ĝentileco,ne pro la adekvato de la deĵoro,ĝis tiam memvole entreprenis tiajn servojn,ĉu devis esti celita al ĉi tiom riproĉo?tiuulo havis alian vundon,el unu flanko tiel ke ŝajnis,la diareo estis lin ruiniginta,liaj postaj insultoj kaj duoninsultoj estis tiaj ke kvazaŭ lia mavhumora edzino estas dirinta al li... kiun neceson havas ke mi diru ke la kolego konfirmante lian diraĵon,ankaŭ por arogi kaj sin montri,kiojn diris kaj mi kiel respondis,ĝis ni atingis tien ke la vireto respondante al iu insulto ke estis el mia flanko al mia kolego,venis antaŭen kaj kun preteksto de sia aĝo kaj certe por dolĉigi sin,manplate frapetis al mia vizaĝo por min silentigi,mia menso varmegiĝis kaj mia sango bolis,lia bato vekis miajn ĉiujn kompleksojn kiujn mi havis el ilia flanko en mia cerbo,eĉ vekis ĉiujn sopirojn kaj mankojn kaj malhavecojn,freneze mi jam pugnojn komencis pluvigi al iliaj kapoj kaj vizaĝoj,insultojn ankaŭ mi diris,piedbaton ankaŭ mi flugigis al ili,mia kolego ke ĉiam pretendis esti dikkola,se estus viro,ne batiĝus,mi faligis lin sur la teron kaj forte batis la tablon de la estreco al lia kapo.Kiam popolo amasiĝis kaj perforte nin apartigis unun de la alia,li trovis jam kuraĝon kaj aŭdacon kaj komencis ataki,mi vidis ke la servisto de la ekscelenco estro,kun preteksto de apartigo,estas min preninta kaj teninta,el kelkaj pugnobatoj kaj piedbatoj kaj insultoj de la kolego,mia sango kaj veneno de la venĝo en mia cerbo denove bolis,ĉifoje vitroj rompiĝis,leteroj ŝiriĝis,kapoj rompiĝis,kaj tiom tumultoj okazis,ke por eskapi el ties sekvoj ne estis rimedo escepte de tio,ke mi ieltiele ŝajnigu ankaŭ esti freneza,aĥ la frenezeco kiom multe kongruis al mia moralo kaj spirito!?kiel stagne- restita kaj mavodora akvo ke jam estas trovinta aperturon kaj en sia principa orbito estu alvojiĝinta ,kun sensacio kaj entuziasmo mi metis la piedon en la vojon de frenezeco,ĉi tio estis la sola orbito etendita en la fronto de mia piedo.Kiam la saĝo ne povas plenumi sian funkcion,la blinda instinkto,en la limo de sia kapablo entreprenas la gvidon de la vivo,jam mia laca kaj uzdifektita saĝo estis estinta senkapabla,antaŭ konfesi ties senkapablecon aŭ dispeciĝon de ĝia kunkudra fonto,mi kovris tion kun senscieco ke en la kaŝejo de mia ekzisto tio okupiĝu al ripozo,el aperturo ke ties pordeto kun mia volo fermiĝis kaj malfermiĝis,mi estis spektanto de la aferoj,oh!kiom plezuron havis la frenezeco!mi ne estis senscia pri miaj agoj kaj faroj,mi sciis kion mi faras,kaj kion mi aŭdas,sed jam kiel pasitaj tempoj,mi ne povis esti fiaskita kaj obsedita pro la manko kaj senhaveco,kaj konsideri ĉiujn tradiciojn kaj regulojn de la socio,neniu ankaŭ tion atendis el mia stato,la kolego ne nur ne povis puni min,sed estiĝis punita kaj riproĉita pro la kulpo de sia tia konduto ke estis kaŭzinta mian freneziĝon,ĉiujn kulpojn pri ŝiriĝo de la leteroj kaj rompiĝo de la tabloj kaj vitroj kaj lia mema kapo kaj brako,la tutajn kulpojn oni faligis al lia kolo,mi aŭdis ke li por senkulpigi sin,la vireton estas kalkulinta kiel kulpanton,kaj la belan fraŭlinon estas preninta kiel atestanton,la vireto reciproke la kulpon estas faliginta al lia kolo,kaj ili estas hiperbolintaj pri insultoj ke tiu aŭ tiu alia estas doninta al mi,kaj ili estis atribuintaj anticipon unu al la alia pri batadi min,

                                                                 39

bildo de davud shams hakimi


povigita de