Ensaluto

La simbolo de la famo(42)

kiam la fraŭlineto iris al la necesejo aŭ iris por eliĝi el la administrejo,mi vidis ke la kolego kiu evidente estis atendinta dum horoj la jenan momenton,kun sinrajtiga stato celas iri al la necesejo aŭ eliĝi el la administrejo,kelkfoje kun daŭraj kaj koleraj rigardoj mi komprenigis lin ke mi jam estas sciinta lian intencon kaj  koleras pro tio kaj mi diros al la estro,neirinte li revenis kaj pro sia reveno pretekstis fari iun alian aferon,kvazaŭ li ne estas havinta tian intencon,mian koleran rigardon li prenis kiel iun nevideblan aferon,aŭ kalkulis tion pro la sama tielestanta konflikto,mi sciis ke se iutage mi ne estu,aŭ estu tamen ne zorgu,ilia renkonto estos ebla kaj en la sama renkonto la neceso de plia videbleco intermetiĝos el la flanko de ambaŭ ili,por batali kontraŭ ties ebleco mi intrigis,kaj informis al la ekscelenco estro pri lia intenco,el la stato de la ekscelenco,el ties blankiĝo kaj flaviĝo kaj ruĝiĝo,el preniĝo de lia lango kaj el lia kolero kaj nervoziĝo mi komprenis ke li ankaŭ ne havas tolereblecon pli ol mi,kaj ne pardonos la aŭdacon de mia kolego,sed mi miris ke kvankam pasas semajnoj el mia intrigo,tamen la ekscelenco estro ne estas minacinta aŭ riproĉinta la kolegon,en la lasta tago ke tiun alvokis,kiam respondis al lia saluto,ridetis ankaŭ,mi vidis en lia vizaĝo mondvastan amon kaj amikecon... kiel vesperto kiu forkuras el la lumo mi atingigis min el la ĉambro eksteren,konfuzo kaj deprimo estis preninta mian tutan ekziston,mi pretekstis kapdoloron kaj ne aliĝis paroli kun la servisto,kiel li eblis scii ke kiom mi suferas?imago pri amikiĝo kun la fraŭlineto eĉ momente ne estis trovinta vojon al lia menso,kaj li neniam estis pensinta pri rivaliĝi al tiuulo,kiam la ekscelenco estro favoris al iu,vizaĝo el ĉi tiu ankaŭ floriĝis kun rideto kiel la rideto de la estro,kaj movetante la kapon kaj la kolon li konfirmis tiun favoron,kaj se la estro paroltimigis iun,mi vidis ke la vizaĝo de ĉi tiu ankaŭ estas jam paŭtita,li ne havis povon de komparo kaj juĝo,kiom multe mi volis rezignigi lin por ne paroli kun mi,li ne akceptis,dum horoj li estis restinta sen fari ion,kaj serĉis kunparolanton,do senrimede kun akraj kaj maldelikataj vortoj mi ofendis lin kaj forigis el mia ĉeesto,mi kaj li kun paŭtaj mienoj estis starantaj en anguloj,kiam tiuulo kies mieno estis jam plipaŭta ol ni elvenis,li estis perdinta la vojon de sia ĉambro,sed ne,li hezitis nesciante kien devas iri,je la fino post abunda hezito li decidis kaj aliĝis al la flanko de la ĉambro de la vicestro,post momento mi vidis ke la ekscelenco vicestro kun paŭta kaj malkontenta mieno iras al la ĉambro de la estro,mi prenis la pleton de la teo el la mano de la servisto kaj diris:La ekscelenco estro havas komisionon kaj ne favorpermesas al iu eniri,kun ĉi tiu preteksto mi eniris al la ĉambro,ankoraŭ la estro komplimentis kun la vicestro,ĉi tiom favoron kaj amikecon ankoraŭ mi ne estis vidinta el li,tamen ne evidentis ke kial la mieno de tiu alia flanko rakontas el abundaj deprimoj,kvazaŭ katastrofo estas alveninta al li,respondante al la estro kiu laŭdis lin,li diris:Mi oferu min al vi,ĉi tiun nian nevon... Tiu respondis:Jes,jes,oni devas deĵorigi tiun respektatan en gravaj laboroj,la vojo de la progreso estas aperta por li... Kaj aranĝante la leterojn de sia surtablo daŭrigis ke: La plisuperaj estroj senkaŭze ne estas apogintaj al la pozicio de la estreco,kaj senkaŭze ne estas sidintaj post la pesilo de la juĝo,ili ne ignoras nin,niajn agojn kaj kondutojn ili pesas en la pesilo de la saĝo kaj por ĉiu ajn el ni akceptas valoron kaj rangon,en la jena stato nia funkcio estas kompleta obeo kaj bonfaro pri la aferoj,la orbiton de la progreso ili meme elektas por ni.Li diris:Ba Ahvaz?...La estro tranĉis lian parolon kaj diris:Estas tre bona urbo,kaj kun laŭta riproĉo pliigis:Lasu ke li gustumu malvarmon kaj varmon kaj estiĝu sperta kaj ekspertizisto,la deĵoro kiun oni estas difininta por li estas tia kaj bontia... Poste li diris pri si mem ke estas estinta kie kaj kie kaj kiojn li estas farinta kaj poste atinginta al ĉi tiu digno...Frue mi eliĝis de la ĉambro kaj pro la gajeco brakumis la serviston kaj lin kisis,ankoraŭ mi ne estis libera el fine plenumi mian pacetiĝon kun la servisto ke,

                                                       42

bildo de davud shams hakimi


povigita de