Ensaluto

La simbolo de la famo(43)

tiuulo elvenis kaj en la fina parto de la vestiblo iris ien reen,post momento la fraŭlineto ankaŭ elvenis angore kaj deprimite kaj iris al lia flanko,sen atenti al mi kaj al aliaj kiuj pasis el ilia preterestiĝo,ili okupiĝis al parolo,evidentis ke tiuulo volis trovi rimedon per helpo de la bela fraŭlino,kaj eble volis  ŝian  mediacion  ke li ne iru al ĉi tiu vojaĝo,mi ne povante toleri iris al la ĉambro de la estro,eĉ lian parolon kiu estis longa kaj daŭra,mi tranĉis kaj ĉe lia orelo diris:Frue favoru veni eksteren kaj vidi la vestiblon,li volis daŭrigi sian parolon kaj transdoni ĉi tian favoron al post kelkaj minutoj,mi pliigis:Nun,nun.li sciis foreston de la fraŭlineto kaj ŝiajn precedencojn,kaj komprenis la aferon,sen bezoni prokraston ekstaris li kaj diris al mi:Vi restu ĉi tie! li malfermis la pordon kaj eligis sian kapon,poste li mem eliris,tiel ke mi poste aŭdis el la servisto,li staris en la mezo de la vestiblo,metante sian manon al sia lumbo,grupoj de la oficistoj kaj preterpasantoj ankaŭ staris kaj ĉiuj sekvante la rigardon de la estro kaj ilia kunestiĝo,estis kudrintaj la rigardojn al tiuulo kaj same al la fraŭlineto,kaj pro kolera rigardo de la estro kaj kunestiĝo de tiuj du,en siaj imagoj estis aventurojn kreintaj kaj atribuintaj al ili,abrupte tiuflanko estis turninta kaj vidante tiujn rigardojn kiuj zorgis pri li,kiel kato kiu ŝtelante viandon estu kompromitata,sian aferon estis neplenuminte forlasinta,kaj hontante pro la peko, la piedon tirinta malantaŭen al la flanko de sia ĉambro,mi estis en la ĉambro de la estro,la fraŭlineto kapklinite kaj hontbatite revenis,ŝia vizaĝo pro troa honteco estis kiel rozfloro,post ŝi la estro envenis kun malbonhumora kaj paŭta mieno,duonon de sia kolero kaj furiozo,kun rigardo verŝis al la profundo de la fraŭlineto,kaj la alian duonon asignis al la vicestro,liaj vortoj estis akraj kaj dusignifaj,li diris:Ni en la jena administrejo havas honoron,ĉi tie ne estas loko por doni koron kaj preni renon,se la estroj komprenu,ni ĉiuj falos al la embaraso,mi ĝis nun estas neglektinta kaj ne estas raportinta,la kompenso de ĉi tia ago estas ekzilo kaj ekzekuto,la fraŭlineto mordis sian lipon,la vicestro en la unua stadio ne sciis,ke la intenco estis lia nevo,li pensis ke la estro estas kolera kaj grumblas kontraŭ iu alia,kiam li komprenis,mire demandis:Torabo?kion li estas farinta?ĉu? La krio de la estro altiĝis ke:Vi volis kion li faru?li venu rajdi sur mian ŝultron,tio estas lia laboro kaj ĉi tio estas lia bonfaro... Tiom diris kaj diris li kaj ne permesis parolon,ke la vicestro nekomprenante la aferon ekstaris kaj iris,profunde li estis kolera kontraŭ la estro,post minutoj mi vidis ke tiuulo estas dirinta al li la aksiomon de la malhonoriĝo en tiu tago kaj plue kaŭzinta lian koleron,tiom multan enprenitan koleron kiun li havis el la estro,ĉiun li estis asigninta al sia senĝentila Torabo,kaj kun minaco kaj laŭta riproĉo estis apertiginta la buŝon por humiligi lin,jam ne la vicestro arbitraciis,nek tiuulo havis tian aŭdacon por ade petegi senrezulte,ne havis rezulton,li iris kaj sian beatan malicon  malpliigis,la vireto estis gaja kaj kun tiu preteksto ke mi ankaŭ gajas kaj ni havas komunan senton,ade ridetis al mi por pacetiĝi kun mi,kaj post mi flataĉis ade por informiĝi pri la kielestiĝo kaj statoj de la fraŭlineto kaj rivali aktive,mi ne atentis kaj ne prenis lin kiel iun,kvazaŭ en sia najbareco li estis trovinta maljunulinon kaj kun ŝi estis miksinta sian voluptan aferon,li jam lasis la rivalecon,mi restis kaj la estro,la fraŭlineto dum tempo estis velkita kaj batita per tristeco,en la mateno kiam ŝi atingis,saluton donis al la estro,mian saluton ankaŭ kun malvarmsangeco respondis,kaj sidiĝis por fari sian funkcion,kiam ŝi liberiĝis el sia ĉiutaga laboro,legis magazinon aŭ skribis leteron,kiel mia koro ŝi estis sola, ne estis amikino kun mi nek kun la estro,sed ne tiel ke  estu preninta rankoron el ni,tion kion ŝi volis ni ne havis,mi estis lakeo kaj senkaraktera,kaj la estro estis maljunega kaj sentaŭga,iutage kiam ŝi pasis el la fronto de la ĉambro,kie la vireto deĵoris,la vireto laŭte ridis kaj saluton donis,kaj pro tio ke ŝin estis vidinta,asertis sian ĝojon,la bela fraŭlino eniris al la ĉambro,

                                                                  43

bildo de davud shams hakimi


povigita de