Ensaluto

La simbolo de la famo(44)

kaj dum kelkaj minutoj demandadis komplimente lian staton kaj kielestiĝon,kvazaŭ la vireto demandis pri la laboro de la bela fraŭlino,la agoj kaj kondutoj de la bela fraŭlino,la klarlumeco de ŝia mieno kaj rideto rakontis ke ŝia fiero estas jam kontentita kaj pro tio ŝi estas gaja,pro tio ke oni amas ŝin,ŝi aliĝis al ĝojo kaj ekstazo,mi decidis ke mi ankaŭ kun aludo kaj alegorio kaj milda parolo aŭ varma korkaresa rigardo asertu al ŝi mian amikecon,kaj antaŭ ol tio ke la estro estu aginta,mi alprenu el favoro kaj bonaĵo de ŝia amikeco por mi,kaj eĉ sekse konektiĝu kun ŝi,neniel mi timis ke la estro eblas kompreni,je la rivaleco en la tereno de la amo la timo ne havas iun signifon kaj komprenaĵon,sed la bela fraŭlino sen doni arenon al mi,iom post iom amikiĝis kaj pli amikiĝis kun la estro,kiam la estro riproĉe kriis al iu kaj plenumis tian estrecon,ŝi ĉesigis sian laboron kaj spektis lian staton,kaj kiam tiuulo humuris al iu kaj parolis iel bonguste kun iu,la fraŭlineto ankaŭ ridis,kvankam mi ankaŭ ridis,sed mia rido ne miksiĝis al ŝia sensacio kaj entuziasmo,kaj stato de ŝia rigardo kaj ĝojsento flugis al la flanko de la estro,ĉiumomente mi atendis ke ŝi ordonu al mi ion kaj mi koranime plenumu tion kaj prenu ŝian kontenton al mia posedebleco,post tajpi la leterojn ŝi diris ke mi kunportu tiojn al la favorĉeesto de la estro,sed la estro prenis el la leteroj punktojn kaj kun preteksto vokis ŝin al sia ĉetablo,kaj el proksimeco unu el ili starante kaj la alia sidante okupiĝis al parolo,kelkfoje la estro min,kaj ankaŭ mi mem min distingis esti ĝenulo,kaj mi eliris ab la ĉambro,kaj ĉiufoje disputis kun la servisto kiu serĉis kunparolanton.Atingis tago ke la fraŭlineto iris al ferio por kelkaj tagoj,estis mortinta ŝia onklinidino de la bo onklido,la estro pretekstis partopreni en la funebra kunveno kaj rapide aliĝis por vidi ŝin,mi ankaŭ pro la ĵaluzo suprentiris la ĉekalkaneajn partojn de miaj ŝuaĉoj kaj aliĝis kaj iris kun nigra vesto bedaŭrante kaj konsoldirante eniris la konsolkunvenon,unue ne estis loko ke mi sidiĝu,la estro estis sidinta en la kaploko de la kunveno,kaj la estreco kaj kapablo kaj memfido pluvis el lia mieno kaj stato,mi ankaŭ ĉe la pordo de la ĉambro trovis loketon,kaj metis la genuojn sur la plankon kaj sidiĝis,ĉiujn tristojn kaj enuojn kiujn mi estis preninta al mia cerbo el la morto de mia patro ĝis la edziniĝo de la inspira anĝelo kaj sekskuniĝoj de la rivaloj mi venigis al mia mieno,la fraŭlineto ne estis tie,estunte ankaŭ ne prenus min kiel iun,en la cerbo mi serĉis planon por aktive rivali,jam mi komprenis ke se mi ne forfuĝus el la areno de adori la famon,kaj povus preni al la brusto la atestilon de la venko,en la jena batalo ankaŭ la venko apartenus al mi,kiu estas dirinta ke post ĉiu malvenko estas venko?oni devas batali per batalilo de la venko,mi ekscitiĝis,en la imago estiĝis fama,famekonata,postulata kaj akceptata,mi jam rigardis al la estreco de la ekscelenco estro kun humiligaj okuloj kaj pro tio ke li ne havas informon pri mia rivaleco kaj kaŝa batalilo,mi sciis lin kiel senrimedan kaj malkapablan,ke mi jam vidis la loko estas malvasta kaj iu pilgriminta bazarulo estas veninta,kaj serĉante sidlokon por li la kapoj estas turnitaj al mia flanko,mi ekstaris kaj komplimente proponis mian lokon,la pilgriminto tusis kaj sidiĝis,la aliaj ankaŭ vastigis la lokon ke li sidu plikomforte ol mi,ne tiel ke mi estis sidinta,la genuojn metinte al la planko kaj netolereble premite,mi volis iri eksteren ke vidis oni alportas teon,la pleton de la teo mi prenis kaj kunportis kaj ronde proponis al la gastoj,la jena servo estis plibona ol iri eksteren kaj resti staranta,en tiu tago mi estiĝis lakeo tie,kaj bonservadis,je la fino mi aranĝis orde la ŝuparojn de la gastoj,la kunveno estis vira,la bela fraŭlino ne estis por vidi,se ankaŭ ŝi vidus,ne dankus,mi estis lakeo ke certe min la ekscelenco estro estis sendinta tien por servi al la gastoj...el tiu tago,ne nur la rivalecon sed ankaŭ mian vivon mi perdis,alifoje mi metis la paŝon al la vojo de adori la famon. Ho ve! ke la fraĉjo estas lasinta nefininte eksplikon pri siaj memoroj,ah! kiel estus bone se mi scius ke kiu penso estas en lia menso,kaj tion mi skribus,mi estis dirinta:Fraĉjo!vi skribu viajn memorojn pri la pasitaj aferoj,

                                                      44

bildo de davud shams hakimi


povigita de