Ensaluto

La simbolo de la famo(48)

certe tiujn skribaĵojn ke en tiuj jaroj mi skribis en la magazino(la espero de Irano)vi estas leginta kaj vi vidis ke restis nefinita,sed tion komplete mi faris libro,mi ne havas aferon pri tiaj diraĵoj,mi legis vian libron,senkomplimente estis tre bona kaj interesa,kaj mi miras ke kiel vi povis publikigi tion,certe mi vidis ke vi ne havis stampon de la nacia librejo,ĉar oni baras la vojon al la publikiĝo de ĉi tiaj libroj,en tiuj jaroj ke mi skribis:Mi kondamnas,ne necesis permeso de la nacia librejo ke mi povis publikigi la libron,sed nun la nacia librejo ne lasas ke la verkistoj eĉ spiru,ne eblas kritiki eĉ iom malplie,mi mem en la pasita jaro estis skribinta libron kun la nomo de Adiaŭ kun la suno,ke mi ne povis presigi ĉar la publikiganto diris ke la nacia librejo konfiskos la libron,en la jena stato kaj situacio legi vian libron estis interesa por mi,speciale la sceno de la tombejo kaj la administracio,la proceso de la estreco,kara amiko!se estus ebla,certe mi prezentus la jenan libron en la magazino La espero de Irano,sed bedaŭrinde ne eblas,ĉar oni konfiskos vian libron,sed mi esperas ke vi same iru antaŭen,en la fino de via libro vi estis skribinta:ĉi tiuj artistoj ke kun la piedo de ruzo kaj artifiko galopas en la vojo de la famo,ĉu ne scias ke ili trompas siajn memojn kaj la aliajn?kelkaj mallogitaj kaj retroiritaj personoj kun miloj da reportitaj kaj neplenumitaj inklinoj,la arton estas tirintaj al la ŝlimo,la samaj vortoj estas kiujn vi estas skribinta en via libro,kara amiko!dekdu jarojn antaŭe, en la libro:Mi kondamnas,mi montris la efektivajn mienojn de la artistoj,mi kompromitis la artistumeskojn,sed ĉu havis rezulton?ĉu vi pensas ke mi per skribi mian aventuron kaj kompromiti tiujn nombrojn povis purigi kaj senmakuligi la artan socion?ankoraŭ la situacio estas same,sed mispecaj homoj jam ne eltenas,vi sciu ĉi tiun ke la artistumeskaj mem scias ke ili trompas siajn memojn kaj la popolon,en la jena mia dekjara silento,kiom poetoj kaj verkistoj estas aperitaj kaj poste neniitaj,ĉu ĉi tiuj estis efektive artistoj?ne,ĉar se la esenco de la arto ekzistus en ili,ili ne forgesiĝus,ankoraŭ kelkaj el niaj junaj poetinoj aĉetas preson de siaj poemoj cedante sian honoron,ĉi tiu stato ekzistas,sed ne por mieskaj homoj,ĉar mi kiu skribis:Mi kondamdas,nun post dekjara silento revenis al la presaĵo,kaj ĝuste havas staton de tiu,ke la ŝtelistkatoj timas ke mi denove levu la bastonon kontraŭ ili,vi skribu,daŭrigu,se vi efektive estas artisto,ke mi leginte la libron,La simbolon de la famo,profunde kredas ke vi estos sukcesa verkisto,la samaj ke post la morto de Frug Farroĥzad estis afliktitaj kaj por ŝi jam fendumigis siajn sinojn,kiam ŝi estis viva,ne supozis ke ŝi havas valoron,mi havas rezonon,la preso de la libro:Alia naskiĝo,havas la daton 1342(laŭ nia kalendaro heĝira)la dua preso:1346,signife post la morto de Frug,ni vivas en lando en kiu oni implikiĝas al adori la mortinton,sed kiel majstro Behzad,kaj Ali Aŝtari estantaj...ke la sama Ali Aŝtari,ĉe lia morto nur kelkaj el liaj gazaloj presiĝis,ne forgesiĝas,kaj Frug Farroĥzad ankaŭ same,kaj vi ankaŭ ,se efektive tiu reala esenco de la arto ekzistas en vi,ke mi ripetas vi havas tion,skribu,ne donu gravecon ke ĉu vi atingos al tiu ebura turo de la famo aŭ ne,tiam ke mi skribis:Mi kondamnas,ĉu mi ne estis la plej fama verkisto de tiu tempo?kion donis al mi ĉi tiu famo?ĉu vi scias kio estis la kaŭzo de la jena dekjara silento?mi estis implikita al la psika malsano,kaj unu jaron mi estis enlitiĝinta en la hospitalo ĉehrazi,kaj eĉ en la hospitalo majmanat,mi forfuĝis el la manoj de la jena popolo,el tiuj kiuj altigis min ĝis la apogeo de Fransvaz Sagan,poste batis min al la tero,mi fuĝis,mi edziniĝis kun viro kiun mi ne amis,kaj kvankam mi havas du idojn el li,ĉiam la pasitan li disŝutis al mia vizaĝo kiel ŝlimon de la marĉo,en stato ke li estis ankaŭ leginta mian aventuron,la jena mi,ke dum tempoj pro la psika malsano ne kapablis legi kaj skribi,petegis ke oni legu por mi libron,kaj poste ankaŭ ke mi volis komenci mian aktivecon en la presaĵo,la jena edzo mia ne permesis,sed mi nune skribas,nenio ankaŭ povas rompi mian plumon,sed la rezultoj de tiuj duraj kaj rigidecaj jaroj estas jene ke mi en la komenco aludis,

                                                                48

bildo de davud shams hakimi


povigita de