Ensaluto

La simbolo de la famo(54)

kaj kisante la kusenon jam kompreneble mi volis emfaze rajtigi mian revon trovante kaj memorante la saman aferon ke ŝi estas divorcita,tamen ĝis tiam ke mia advokatino malkovru la jenan punkton kiun montrus la komputero el mia menso,la freneza majstro de Esperanto eblus atingi al favorĉeesto de iu religia sinjoro,preni ordonon por tranĉigi mian piedon kaj plenumi decidon de la persekutataj religiuloj,la ŝmirmonavida oficiro estis enkarceriginta min dekunu tagnoktojn,mi estis plendinta,en komisiono kun partopreno de Turkaj komunistoj kaj la adeptoj de la profeto-dio antaŭ multaj dekjaroj,tiu decido estis aprobita,kaj oni devis prepari pretekstojn,la psikologo de la psikologoj devis aranĝi la estiĝon de preteksto kaj sin ŝatigi al virinoj de la persekutataj religiuloj kiuj volis migrigi min al Afriko ke iliaj filoj ne migru tien,kvankam tie ili havis firmaojn kaj sekretariinojn kun kiuj ili flirtadus kaj kunseksadus,se iu mizerulo migrus tien, subkontrolo de multaj aliaj,devus edziĝi kun iu el ŝili ĉiame,kaj la adeptoj de la profeto-dio,povus provizore kaj senleĝe,sekrete flirtadi kaj kunseksadi kun aliaj,ĉiukaze la virinoj kiuj devus ŝati kaj danki nian frenezan majstron,ne preferis ke ŝiliaj filoj migru al Afriko,mi tre angoris,en la efektiva vivo la religia asembleo volis ke antaŭ tranĉigi mian piedon,unue katenu la piedon dekunu platenoj,ke poste mi memoru pri dekunutagnokta enkarceriĝo,kaj suspektu komplete pri la komploto de la ŝmirmonavida oficiro,kaj ne havu ĝustan distingon kaj eblan venĝemon pro la decido de la persekutataj religiuloj,en fronto de danĝera ordono kiun eblis akiri la freneza majstro,mi kun tremanta koro kelkfoje diris kaj emfazis ke mi ne havas religian Esperanton,ke kiam la frenezulo revenus kaj esplorus tra la komputero,eblus distingi ke kio estas la rezulto de lia servado al la adeptoj de la profeto-dio,mi deziris ke escepte de la advokatino kaj la Sveda sinjorino,tiu koresponda verkistino ankaŭ sciu ke mi ne havas religian Esperanton,do denove mi revis pri ŝi kaj volis trovi vojon por informi al ŝi mian tutkoran kaj tutaniman opinion,mankis ajna pekemo,kaj la frenezulo forestis,do mi kuraĝis distingi reve ke ŝi post divorci el sia koloneledzo bezonas helpanton pro sia kripliĝo kaj dolora piedo kaj enlitiĝas en la hospitalo,ŝi ne povas ekstari kiel mi mem,ŝi ne lasis min venĝante sian iaman koloneledzon,mi volis helpi kaj starigi ŝin,tiu  meme falis al mia lito kaj mi sentis ŝin en mia brusto,sub mia korpo,mi volis preni pekajn kisojn el ŝiaj suĉendaj lipoj kiajn ŝi ŝatis laŭ siaj poemoj,sed la freneza majstro revenis kaj jam atingis tien ke situis la komputero,mi rezignis la revan amoron kaj rezignis ĉion kaj dormetis,poste vekiĝis timante ke la frenezulo vidos mian iaman kisemon,kvankam nenuntempan sed el la lipoj de iame vidita foto,la fraŭlina foto ke antaŭ multaj dekjaroj estis en magazino,la Sveda sinjorino sciis ĉion kiel la bela verkistino,ŝi argumentis ke tiuj magazinistoj ne estis Esperantistoj,kaj post akiri pekajn kisojn el la lipoj de tiu fraŭlino estis presintaj ŝian foton,ĉi tiu lernanto de Esperanto post multaj dekjaroj ne rajtas eĉ reve kisi la supozatajn lipojn de iluzia foto,tamen li ne lasas sian lingvon,sed rajtas senreligiigi sian Esperanton pro la medicinaj aferoj,eĉ por progresigi Esperanton havas tiun vojon unupiede aŭ dupiede aŭ eĉ senpiede,sidante en rulseĝo,kion vi diras? La freneza majstro respondis ke ni ne akceptas lin inter ni,li devas lasi nin,signife Esperanton,ni ne povas fronti al koloneloj,mi dormis ke la freneza majstro ne frontu al koloneloj,en la mateno en hararanĝo vundiĝis mia vizaĝo el kelkaj partoj pro mia nervoziĝo,la oficiro vidis ke mi lamlamante alpaŝas kaj mia vizaĝo estas vundita,la vunditan vizaĝon li montris al la serĝentoj kaj predikis ke oni obeu la regulojn,alikaze jen vidu!li ŝajnigis kaj eĉ mem kredis ke la vundoj dependas al hieraŭaj vangofrapoj,poste li kurigis nin ĉiujn ŝajne por sportaj aferoj kaj efektive por plie dolorigi mian lamantan piedon,poste mi dormis kun la supozata figuro de la koresponda verkistino kaj ni konsolis unu la alian karesante la dolorajn piedojn unu de la alia,ŝi estis jam memoreble divorcita kaj ŝia iama koloneledzo ne rajtis interferi,kaj mi havis permeson de la religiaj sinjoroj pri senkulpaj revoj kaj sonĝoj kiam ne ĝenas iun alian,tamen mi ne donis nek prenis pekan kison ke la Sveda sinjorino venku en sia argumento al la freneza majstro,

                                                                    54

bildo de davud shams hakimi


povigita de