Ensaluto

Neretenebla Pasio (4/10)

Averton! Ĉi tiu novelo ĉefe temas pri erotikaĵo! La anonima novelo, tradukita el la ĉina, troveblas ĉe ĉinalingva retejo en ĉi tiu kaj ĉi tiu paĝoj.

 

Kvar

“Wu-eto” fakte ĵus plezurigis sin last-merkrede.

 

La firmao gastigis klientojn el nord-orienta regiono ĉe fiŝaĵa restoracio Xiangyang9. Direktoro Liu de la venda departemento estis bona amiko, kiu devigis Wu akompani ĉe la bankedo.

 

Tiuj ĉe la sama tablo eldrinkis ok botelojn da alkoholaĵo nomita Ĉiela Bluo. Kvankam Wu povis drinki multe, eĉ li preskaŭ ne povis elteni plu. Post satiga festeno, kompreneble ili iris al banejo, por satigi deziron “bani” sin.

 

Kutime Wu ne vizitis tian lokon, sed pro tro da alkoholaĵo, li ne povis rezisti la persvadon de Liu.

 

Liu diris: “Via edzino ne estas hejme, do vi ne bezonas registri vin ĉiu nokte. Ni nur iru bani por forvaporigi la alkoholaĵon, ne por tiuj aĉaj aferoj.”

 

Wu samopiniis post konsidero, kaj kuniris. Neatendite, post dorsofrotado kaj vaporizado en saŭno, alkoholaĵo pli kaj pli naŭzis lin, ke kvazaŭ en nebulo li ekkuŝiĝis reveninte al la ĉambro.

 

Liu aranĝis servistinon por masaĝi la gambojn al Wu, kaj diris: “Nur masaĝo de gamboj, kuŝu tie kaj malstreĉu muskolojn, tio estos tre ĝuebla.”

 

Unue Wu volis rifuzi per preteksto, sed li vidis, ke la kompatinda servistino starante tie atendis lian ordonon, kaj ŝi aspektis pura, kaj ne iris proksimen koketi al li.

 

La koro de Wu moliĝis, kaj li kapjesis. Verdire, la servistino ja servis tre lerte, frotetante kaj frapetante, ke Wu sentis sin tre komforta. Ŝiaj manoj ankaŭ kondutis tre dece. Kiam ili alproksimiĝis al la privataj lokoj, ili agis tre singarde, sen ia ajn intenco flirti.

 

Kuŝante tie kvazaŭ en nebulo, Wu eĉ komencis kanteti al si.

 

Liu ridis aŭdinte tion: “Ho Wu, kiel vi pensas, ĉu ne tre bone? La servistinoj ĉi tie masaĝis en tre profesia maniero. Ĉu vi opinias ŝin kontentiga, aŭ ne?”

 

Wu murmuris: “Jes.”

 

Liu plu persvadis, kaptante la ŝancon: “Do lasu ĉi tiun servistinon ankaŭ masaĝi la dorson, kio garantios, ke vi sentos vin komforta de la kapo ĝis la piedo, kaj vi iros por labori morgaŭ tute vigle.”

 

Wu volis rifuzi, tamen ne povis venki la larme petegantajn okulojn de la servistino. Li pensis: La servistino masaĝas ja tre bone, kaj malgraŭ ĉio la firmao pagos, la edzino ne estas hejme, ke ne gravas ĉu reveni hejmen frue aŭ ne, alie mi devos kuŝi nenifarante por atendi ilin.

 

Sekve, la servistino kondukis Wu per la mano al la ĉambro por dorsa masaĝo, kie li sternis sin vizaĝaltere sur la masaĝ-lito, kaj lasis sin al la servistino.

 

La servistino unue premis kelkajn punktojn, ke Wu ĝemis laŭte pro doloro. Poste ŝi frotadis, kaj Wu tuj eksentis malpeziĝon. Sekvis serio da frapetoj kvazaŭ posttagmeza pluvego, jen rapida jen malrapida, jen malpeza jen forta. Wu tiel ĝuis, ke li eĉ ekdormetis.

 

Dormeme Wu sensis, ke lia banpantalono estis malpeze fortirita, kaj li eksensis refreŝigan malvarmeton penetrantan la dorson, jen la servistino ŝmiris masaĝoleon al li. Wu komforte zumis, kaj tuj sensis varmiĝon sur la dorso, ĉar mola varmeta korpo jam dolĉe ektordiĝis alpremante lian dorson.

 

Helpate de la masaĝoleo, la sensoj de glateco kaj firmeco de la juno korpo pligrandiĝis, tiel ke Wu neniel povis diri ion por rifuzi. Speciale la firmaj puntketoj kaŝitaj en la du molaj ŝvelaĵoj demonstris la perfektan unuiĝon de moleco kaj firmeco.

 

Kiam raspa hararo glitis laŭ kurboj kvazaŭ ban-broso sur liaj gluteoj, Wu malebriĝis, tamen lia koro ekebriĝis.

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

Ekpreninte la plastan volvaĵon de kd-romo por envolvi la kapon de “Wu-eto”, Wu komencis ĉirkaŭkaresis ĝin, observante la agon de la mano de Mo, ekfrotadis laŭ la sama ritmo kiel ŝi.

 

Li ankaŭ komencis mense kompari la servistinon kun Mo: la temperamento kaj figuro tute malsamis, sed denso de korpa hararo estis tute sama.

 

Tiun nokton, kiam la servistino renversis lin, Wu ja hezitis momente. Sed kiam li vidis suben la hararon de la servistino same densan kiel hararon de Mo, la momenta hezito, kvazaŭ likita tergaso ekbrulita de fajrero, fariĝis dum momento intensa fajro.

 

La servistino antaŭ li ŝajne ŝanĝiĝis en la formon de Mo, kaj Wu iel krude prenis ŝiajn mamojn, frotis la firmiĝintajn mampintojn. La servistino tuj malforte ĝenis, kaj diris softe: “mastro, pli milde.”

 

Wu ridis kaj sentis pli libera, ke li etendis la manon suben, kaj diris palpante: “Kial via hararo tiel prosperas? Kio estas la sekreto?”

 

La servistino skuis siajn gluteojn, kvazaŭ ŝi volus forgliti de lia mano, tamen ŝi denove leĝere alpremis sin al Wu, kaj plendis: “Ho aĉa mastro, oni ja dekomence estis tia, ĉu vi ne ŝatas tion?”

 

Wu frapetis ŝiajn gluteojn, ridante diris: “Mi ŝatas, mi ja ŝatas ĝuste tian kiel la vian.”

 

La servistino okulumis al Wu, senvorte puŝis lin sur la liton, leviĝis kaj ĉerpis plenmanon da masaĝoleo por ŝprucigi ĝin sur lian korpon, kaj klinis sin por premgliti trans lia korpo. Malsame ol antaŭe en dormema stato, Wu ĉi foje vere spertis la elastecon kaj firmecon de juna korpo.

 

La servistino agis pli kokete. Ŝi frotetis la bruston de Wu per siaj mamoj, samtempe rigardis al li per nebulaj okuloj. Ŝiaj femuroj de tempo al tempo kunpremis “Wu-eton” kaj igis ĝin korele elstara.

 

Wu ĝuis la glatecon de la alpremiĝanta karno, kaj demandis ŝin dum li palpis ŝiajn gluteojn: “Kial vi tiel aŭdace surgrimpis sen mia voko al vi?”

 

La servistino dolĉe ridis, dirante: “Via direktoro Liu ja ordonis, alie kiel oni aŭdacis fari tion?”

 

Wu tuj komprenis, ke Liu ja varbis lin al sia grupaĉo ĉi foje, tamen Wu ne povis havi la ideon riproĉi lin.

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

Mo agis pli kaj pli rapide. Ŝia mieno ankaŭ fariĝis stranga, kiu similis kaj ploron kaj ridon, la dentoj ankaŭ firme premis la fingrojn prenantajn la t-kalsoneton. Wu ankaŭ sekvis ŝian ritmon per sia ago, kvazaŭ kunkurante en senvoĉa konkurso.

 

Subite mano de Mo haltis, riĉaj gluteoj sidantaj sur la neceseja seĝo forte ekleviĝis kelkfoje. Fingrartikoj blankiĝaj pro klopodo forte alpremis al la profundaĵo en la karna muro, kvazaŭ sen premo per tuta forto, tiu tubo en la malforta barilo fariĝus torenta breĉo.

 

Tia paŭzo daŭris kelkajn sekundojn, aŭ pli mallonge, varmega torento, kiu povis bruligi la animon, erupciis el la profundo de ŝia korpo, rapidante al ĉiuj nervofinaĵoj en ŝia tuta korpo.

 

Okazis al Mo nereteneblaj spasmoj. Ŝi kuntiris kaj malstreĉis siajn leviĝantajn gambojn, sed dolore trovis, ke ne estis ŝultro por meti la gambojn. Ŝia mano malstreĉis, ke la t-kalsoneto malrapide glitis suben. Mo rigardadis tiun teruran akcidenton, sed kun neniu ideo por saviĝi de la danĝero, nek la kapablo.

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

Wu rigardis la blankan ŝlimlikvaĵon en la kovrila membrano. La likvaĵo dislokiĝis en la faldoj, tute malsalme kiel tio en la kondomo last-merkrede, kvankam ambaŭ estas spermoj.

 

La preskaŭ troigaj ĝemoj kaj afekta orgasmo de la servistino ankaŭ estas tiel malsamaj ol la subpremata dentopremo kaj senvoĉaj spasmoj. Wu suspiris pripensante tion, samtempe ekprenis kelkajn foliojn da mantukoj, kaj zorge forviŝis la restantan likvaĵon ĉe la buŝo de “Wu-eto”. Nur post du fojoj da zorga viŝado, li prenis la kovrilan membranon, kiu ĵus aktoris kiel fajrobrigadano, envolvis kaj forĵetis ĝin en la rubujon.

 

Masturbi sidante en ofica seĝo kvankvam ŝajnis tro rapide, tamen oni sentis ian spiroraban miron. Post la purigo, bruliginte cigaredon, rigardante Mo-n, kiu sidis sur la neceseja seĝo konfuzita, Wu fine komprenis la senton de “helpemulo sen kapableco”.

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

Mo iel ne sciis kion fari. Rigardante la t-kalsoneton flosantan en la pelvo, ia sento de absurdeco kaj vakeco tute plenigis ŝin, ke ŝi ekkovris la frunton per mano, por iom malgrandigi la kapturnon post orgasmo.

 

Post pripenso, ŝi fine decidiĝis. Ŝi prenis necesejan paperon, zorge elviŝis la gluecan mielon spruĉintan el sia mielvazo, poste plukis per necesja broso la t-kalsoneton el la pelvo, kaj ŝovis ĝin profunden en la rubujon, aldone kirlis la paperan rubaĵon kelkfoje, ke la kompatinda t-kalsoneto tute kovriĝis.

 

Nur post tio ŝi iris al la lavabo, kaj lavis sian vizaĝon per freŝa akvo. Mo sentis senŝarĝiĝon, iun nepriskribeblan senzorgecon. Kial pensi tiom multe? Ŝi volis esti si mem, fakte sentis tre bone ne vesti sin per kalsoneto.

 

Antaŭ tre longe, Mo ankaŭ faris tion, kvankam tio jam fariĝis sonĝo flaviĝinta…

 

Dum la somera ferio en la dua jaro de universitato, post kiam ŝi kaj la koramiko frandis la malpermesitan, ili ekĝuis tion, kaj plu enamiĝis al si. Dum la ĉiutaga brakumo, ili ĉiam volis preni unu la alian en sian korpon.

 

Nokto fariĝis ilia tempo por sin ebriigi, tempo kiel oni kutime diras, antaŭ floroj en lunlumo. Rokseĝo en norda ĝardeno funde laŭ la pado fariĝis ilia amora loko.

 

La unua fojo amori sur la seĝo estis tute hazarda, kiun kaŭzis subita fervoro de ŝia koramiko. Post longa dolĉa kisado, ŝia koramiko iom ne povis regi sin, ke la organo premata sub ŝiaj femuroj pli kaj pli firmiĝis.

 

Rajdante sur sia koramiko, Mo prenis lian vizaĝon kaj kisadis. Distrante, ŝi sensis, ke ŝia kalsoneto estis detiris ĝis la genuoj, poste la aĵo, kiun Mo kaj ŝatis kaj timis, alpremiĝis. Eĉ sen alĝustigo de la angulo, ĝi rekte supreniris ĝis la fundo tra ŝiaj malsupraj lipoj, kiuj estis tiel malsekaj kvazaŭ ŝmiritaj de oleo.

 

Paroj da geamantoj preteriris interparolante kaj ridante ne malproksime. La stimulo de ekstera seksumo kaj la timo de malkovriĝo koincidis kvazaŭ plej forta tajfuno kun sizigia tajdo. La sensiveco de ĉiuj nervoj subite altiĝis ĝis la limo. Ambaŭ sentis kvazaŭ brogita, ke la orgasmo preskaŭ alvenis post nur momento, kaj ili nepre devis forte kisi unu la alian por bloki siajn ĝemojn.

 

Ekde tiam ĉiun vesperon en semajfinoj, por kontentigi sian koramikon, Mo kaŝis la kalsoneton sub la kapkusenon, kaj kun nuda pudendo iris al la rendevuo, kiu ekscitis ŝin eĉ nur en imago. Post la unua fojo, ili faris tion ne plu tiel streĉite, sekve ankaŭ ne plu povis sperti tian pintan orgasmon, tamen ili havis pli sufiĉan tempon por gustumi la kuniĝon divers-maniere.

 

Foje, kiam ili estis profunde kuniĝantaj, alvenis geamantoj, kiuj ekbrakumis ne malproksime, kaj la knabino dolĉe koketis la knabon.

 

Tio eksuprizis Mo kaj ŝian koramikon, ke ilia ago tuj malrapidiĝis. Post kiam la piedo leviĝis de la akcelpedalo, Mo sentis, ke la ŝafto ŝovita en ŝian motoron subite malgrandigis sian frekvencon ĝis preskaŭ neglektebla nivelo.

 

Sed tia plej malrapida tirado alportis specialan senson. La protruda malsupra rando de la grano malrapide skrapetis la faldojn de la karna muro. Ĉiu movo kaŭzis malsaman senton, kiel fingro glitas malrapide sur klavaro de piano, lundante iujn specialajn melodiojn.

 

La glano de ŝia koramiko fojfoje grandiĝis pro suĉado de ŝia karna muro, ke ŝi produktis ondojn da graseca mielo, kaj la tirado de ŝia koramiko fariĝis eĉ pli glita kaj densa.

 

La geamantoj restis kvaronon da horo antaŭ ol foriri, tial Mo kun sia koramiko dolĉe ĝuis tiun specialan kvaronon da horo. Tuj post kiam la duopo foriris, ne atendante agon de sia koramiko, Mo komencis freneze leviĝi kaj malleviĝi, ke ŝprucanta mielo malsekigis la pantalonon de ŝia koramiko.

 

Petolado en ŝia dudeka-jaraĝo malrapide flosis el memoro kaj ree malaperis paliĝinte. Ŝi ne povis imagi, ke post ok jaroj, ŝi rememoris tion en tia situacio.

 

Dum tiu tempo, antaŭ ol reveni al dormejo, Mo ĉiam iris al la necesejo por forviŝi la spermon elfluintan inter siaj femuroj. Kelkfoje tre multe da spermo elfluis preskaŭ ĝis la gamboj, ke Mo estis tre streĉita nervoze, tamen ĉiufoje ŝi sekure transpasis, kaj neniu eltrovis la sekreton inter ŝiaj femuroj.

 

Fojfoje Mo pensis: ĉu ŝi ŝatas tiun senton de paŝado sur ŝtalŝnuro kiel ekvilibristo? Eble ŝi ŝatis en streĉa kurso ĝui la ĝojon rompi tabuon, precipe ĝojon de seksumo ekster limo — la plej privata seksumado, vagante nokte ĉe la rando inter privata spaco kaj publika situacio, aprezante kun timtremo la streĉan tamen plej belan staton.

 

Mo denove ĉerpis akvon en sian mankavon, kaj trempis sian vizaĝon en la puran akavon por momento, pensante: ĉu reveni hejmen por revesti sin per kalsoneto? Post iom da pensado, ŝi fine rezigni tian ideon.

 

Kvankam ŝi portis mallongan jupon, tamen ne troviĝis spermo en ŝia korpo, do nenio elfluis. Plie Wu ne povus trarigardi ŝian veston, kion li povus scii? Se reveni hejmen, ŝi povus fari nenion en ĉi tiu posttagmezon.

 

Cetere, imagante, ke ŝi restos kun Wu la tutan posttagmezon sen kalsoneto, kaj la stultulo kun malĉasta lango tamen scios nenion, Mo ne povis deteni sin de ia petola ĝuo.

 

Rigardante sin en la spegulo, pensante pri ĉi tiu iom freneza ideo taburompa, Mo ne povis reteni sian ekridon.

 


9

[Sjang-Jang]

 

bildo de gb2312


povigita de