Ensaluto

Sabla(67)

La plenumita rekomendo kaj prohibicio al mia seksrajto daŭris,post tridek jaroj okazis miraklo,la freneza psikologo de nia religia socio trovis solvovojon,lia lernanto devis enlitiĝi en la hospitalon,oni kaŭzis la neceson de operacio,kaj prokrastis pri la necesa kaj urĝenta operacio,kaj tiradis la sangon de la vundita mizerulo  kun la nomo de esploro por decidi pri la operacio per tiu aŭ alia doktoro kiu havis aŭ ne havis tempon,volis aŭ ne volis koruptomonon kaj nun aŭ kondiĉe konsideris la ekzistantan asekuron,la feblo pro manko de la sango devis kaŭzi ke la mizerulo pro la feblo rifuĝu al la sanktuloj,petu la helpon de la sanktuloj eĉ poeme akceptante ekziston de rivaloj al la dio,kaj per poemoj kaŭzu duecojn kaj  diferencojn inter religiuloj,aŭ petu poeme la helpon de la dio por aserti kaj emfazi la ekziston de la dio,la Turkaj komunistoj ankaŭ trudis la samajn programojn por kompleksigi la mizerulojn kaj rezulte teroristigi ilin ie aŭ alie laŭ la ekspluatataj programoj de Rusaj perfortantoj,iu doktoro post informiĝi pri la iama,antaŭ dudekjara rekomendo de la freneza majstro,utiligis al si la oportunon,kaj ordonis al kvar flegistinoj kiuj simbole,nur simbole,neefektive pretis serioze edziniĝi kun la mizerulo ĉiame,ŝilia kunseksanto,la sama doktoro promesis emfaze al ŝili,ke la mizerulo neprege kaj certege versados religiajn poemojn kaj laŭdados la reĝon de la reĝoj kaj gajnos monon,kaj aĉetos domon kun la nomo de siaj edzinoj kaj juvelojn kaj necesaĵojn kiujn nune li ne havas,la doktoro kun la sama kondiĉo venis kun kvar flegistinoj rulante ĉaron sur kiu situis medikametoj kaj esploriloj,la esploriloj samtempe devis implici kaj signifi sugeste kaj inspire pri la valoroj de la versendindotaj poemoj kaj la mizerulo pro la feblo rifuĝante al sanktuloj devis versadi unuarangajn poemojn,denove oni tiris la sangon de la mizerulo por memorigi al li neceson de la geedziĝo en kiu oni tiras la sangon por esplori,kaj oni tiel implicis ke vi povas edziĝi eĉ kun kvar virinoj se vi antaŭe versadu postulatajn poemojn,jen la feblo kompreneble helpos ke vi rifuĝu al la sanktuloj kaj ilin adorante kaj admirante,laŭdegante ankaŭ la reĝon de la reĝoj versadu ordonatajn kaj postulatajn poemojn ke rezulte oni operaciu vin,el la centro de Esperanto dufoje venis virino por scii pri la situacio de la mizera Esperantisto kaj raportis al la Esperantistoj la rezulton de sia vizito,tiam la centro de Esperanto estis sub kontrolo de bonfarantoj,kompatemantoj kaj protestantoj kontraŭ la freneza majstro de Esperanto,la vizitanto en la unua fojo raportis ke oni volas operacii lin,jes mi vidis lin ĉe la operacio,jes,efektive,en la dua fojo ŝi raportis ke li estas operaciita,kaj petas la doktoron,mi mem aŭdis tion,ke kelktagojn li plie restu en la hospitalo,li ne havis taŭgan lokon por daŭrigi sian enlitiĝon,la doktoro,ne volis akcepti tion,tamen favordonis tritagan prokraston.En la samaj tri tagoj ankaŭ oni tiradis mian sangon,ĉiutage,efektive por kaŭzi la feblon kaj rifuĝigi al la dio aŭ al la sanktuloj volante ade versigi religiajn poemojn kaj laŭdadigi la reĝon de la reĝoj,kaj pliefektive,pro tio ke la profeto-dio estis mortinta pro la disenterio,oni tiradis kaj verŝadis sangojn por venĝi timigante kaj obeigi aliajn kaj trudi siajn absurdaĵojn kaj neniel akcepteblajn superstiĉojn,la freneza majstro de Esperanto kiel ĉiam ne sciis,nek kapablis scii,nek povis eĉ supozeti,ke la mizerulo en fronto de la samaj sangeltiroj,sekrete,neaŭdeble per la aliaj,diris preĝumante al si mem,ripetante ke mi ne havas,ne havas,ne havas kaj neniam havos religian Esperanton,jen la rezulto de la alia miraklo pro kio oni ne donis Nobelpremion al la freneza majstro de Esperanto,pasis multaj jaroj en kiuj mi kreadis scenojn por komenci,povi,sukcesi,danci image kun la Angla inteligenta fraŭlino,iutage troviĝis alia solvovojo per genio de la freneza majstro,ŝanje laŭ lia frenezeco por humiligi…,kaj versigi religiajn poemojn kaj laŭdigi la reĝon de la reĝoj,samtempe efektive,senscio de la frenezulo,por kompleksigi min kaj estigi teroristo…,la freneza majstro kolegis kaj laboris kun ĉiuspecaj trudantoj por devigi min ke ne kritiku la persekutatajn religiulojn aŭ forlasu Esperanton,mi devis iri aĉeti panon kaj trinkeblan akvon,lamante,kaj frue reveni ke la ŝtelistoj ne forprenu miajn havaĵojn,mi eliris el la vivoloko,mia piedo ankoraŭ ne estis tranĉita kun preteksto de kuraco,ke mi ne volu danci,

                                                                 67

bildo de davud shams hakimi


povigita de