Ensaluto

darvino

Dialogo pri la beleco


Akilo - Kara sinjoro Testudo, kiel vi povas diri, ke tiu ĉi nuntempa artaĵo estas bela? Ŝajnas al mi, ke ĝi estas iu el la plej malbelaĵoj, kiujn mi iam vidis!

Testudo - Mi komprenas vian miron pro mia opinio, kara Akilo, sed mi ne ŝercas: mi pensas, ke tiu ĉi artaĵo estas tre bela!

Akilo - Eĉ tre bela? Mi tute ne komprenas viajn gustojn. Tamen, mi estas scivola: kion vi vidas kiel bela en skultaĵo, kiu estas tute misformita, sub stulta ŝildo, kiu deklaras "Belaĵo''?

Testudo - Via estas tre bela demando, kies respondo ne estas tiel tuja. Se vi havas iom da tempo, mi provos respondi al vi.

Akilo - Certe! Mi havas tempon! Fakte mi estas scivola pri viaj kialoj, kiuj, mi opinias, estus sendube eksteraj kompare kun la miaj.

Testudo - Tio ne certas. Fakte, konsidere ke vi estas scivola, mi klopodos plejeble klare respondi al vi. Tamen, mia respondo partos de demando. Ĉu vi estas preta?

Akilo - Pretega!

Testudo - Bone. Vi estas mirinta, ĉar mi asertis, ke tiu ĉi artaĵo estas bela, anstataŭe!, tre bela. Tamen, sendube ĝi ne estas laŭnorma beleco. Kaj tiu ĉi, mi pensas, ke estas tre klara al vi, ĉu ne?

Akilo - Certe! Mi konas vin sufiĉe bone por scii, ke vi estas sincera kiam vi asertas, ke tiu ĉi monstraĵo estas "bela''. Krome, precize pro la fakto, ke tiu ĉi artaĵo memkompreneble ne havas laŭnorman belecon, mi povas pensi, ke la problemo pri niaj ne egalaj opinioj dependas de nia koncepto de "beleco'', ĉu ne?

Testudo - Ekzakte, kara Akilo! Kiel ĉiam, estas tre interesa dialogi kun vi!

Akilo - Kaj por mi estas la sama, malgraŭ vi ĉiam portas mian menson al la limoj!

bildo de Sandro Pollastrini
Abonrilata enhavo


povigita de