Ensaluto

eseo

Monopolo estis inventita por demonstri la malbonojn de kapitalismo

Monopolo estis inventita por demonstri la malbonojn de kapitalismo

Tradukita el angla artikolo en la retejo Aeon.
Kate Raworth estas supera vizitanta esplora asociito ĉe La Instituto de Media Ŝanĝo de Universitato Oxford kaj supera asociito ĉe la Kembriĝa Instituto por Gvidado de Daŭripovo. Ŝi estas la aŭtoro de Benjeta Ekonomiko: Sep Manieroj Pensi Kvazaŭ 21a-Jarcenta Ekonomikisto (2017). Ŝi loĝas en Oxford.
La angla version estis redaktita de Nigel Warburton

<em>Mark Strozier/Flickr</em>

Mark Strozier/Flickr

‘Aĉetu teron — oni ne fabriki ĝin plu,’ spritis Mark Twain. Tio estas maksimo, laŭ kiu vi certe bone fartas en la ludo Monopolo, la plejmulte aĉetita tabulludo, kiu instruis al generacioj da infanoj foraĉeti proprietaĵon, stakigi sur ĝin hotelojn, kaj debeti kunludantojn per ĉielalta luprezo kontraŭ la privilegio de hazarda alveno tien.

 

La malmulte konita inventinto de la ludo, Elizabeth Magie, sendube sendus sin rekte en malliberejon se ŝi ĝisvivus la okazon scii, nur kiom influa la hodiaŭa tordita versio de ŝia ludo fariĝis. Kial? Ĉar ĝi instigas siajn ludantojn glori ĝuste la malajn valorojn kontraŭ tiuj, kiujn ŝi intencis defendi.

 

bildo de gb2312

Nia Kosmo Estas Tro Vasta Por Eĉ La Plej Imagema Sciencfikcio

Nia Kosmo Estas Tro Vasta Por Eĉ La Plej Imagema Sciencfikcio

Tradukita el angla artikolo en la retejo Aeon.
Michael Strauss estas profesoro de astrofizikaj sciencoj ĉe la universitato Princeton en Nov-Ĵerzejo. Li estas la aŭtoro de Bonvenon al la Kosmo: Astrofizika Vojaĝo (2016), kun-verkita kun Neil deGrasse Tyson kaj J Richard Gott.
Publikigita partnere kun Presejo de la Universitato Princeton, kiu estas partnero de Aeon
La angla versio estis redaktita de Marina Benjamin

Relativaj pozicioj de distaj kosmoŝipoj. <em>Dank' al NASA/JPL-Caltech</em>

Relativaj pozicioj de distaj kosmoŝipoj. Dank' al NASA/JPL-Caltech

Kiel astrofizikisto, mi ĉiam estas frapita de la fakto, ke eĉ la plej frenezaj sciencfikciaj rakontoj emas esti klare humaj karaktere. Kiom ajn ekzota estas la loko, aŭ kiom nekutimaj estas la sciencaj konceptoj, plejmulto da sciencfikcioj finfine temas pri kvintesence homaj (aŭ homsimilaj) interagoj, problemoj, mankoj kaj defioj. Tio ĉi estas tio, al kio ni respondas: jen kion ni povas kompreni plej bone. Praktike, tio signifas, ke plejmulto da sciencfikcioj okazas en relative rilateblaj situacioj, sur planedo aŭ kosmoŝipo. La vera defio estas ligi la rakonton al homaj emocioj, kaj homaj grandampleksoj kaj tempampleksoj, dum ankoraŭ kaptante la enormajn ampleksojn de la kosmo mem.

bildo de gb2312

Kiuj estas la etikaj konsekvencoj de senmorta teknologio? (el Aeon)

Kiuj estas la etikaj konsekvencoj de senmorta teknologio?

Tradukita el angla artikolo en la retejo Aeon.
Francesca Minerva estas postdoktora esploranto ĉe la universitato Ghent en Belgio.
Adrian Rorheim estas esploranto kaj redaktisto ĉe la Fonduso de Efika Altruismo, Berlin.
La angla versio estis publikigita kune kun Centro por la Studado de Ekzista Risko, partnero de Aeon.
La angla version estis redaktita de Sally Davies.

Detalo de La Fontano de Juneco (1546) de Lucas Cranach la Plimaljuna. Dank' al Vikipedio

Senmorteco jam sekulariĝis. Malligita de la regno de dioj kaj anĝeloj, ĝi nun estas la subjekto de serioza investado - kaj intelekta kaj financa - fare de filozofoj, sciencistoj kaj la Silici-valuloj. Kelkcent homoj jam elektis prefere ‘kriokonservadon’ anstataŭ simpla morto, dum ili atendas, ke scienco atingos kaj donos al ili duan ŝancon vivi. Tamen se ni traktas morton kiel problemon, kiuj estas la etikaj implicitaĵoj de la tre spekulativaj ‘solvoj’ proponataj?

Evidente, nun ni ne havas ajnajn rimedojn por atingi homan senmortecon, nek estas klare, ke ni iam povos. Sed du elektoj allogis ĝis nun plejparton da intereso kaj atento: rejuniga teknologio, kaj menso-alŝutado.

bildo de gb2312
Abonrilata enhavo


povigita de