Ensaluto

kurado

Iom pli pri kurado

Pasintjare mi jam skribis kiel mi komencis kuradon (http://www.esperanto.com/enhavo/kurado-%C4%B5ogado-por-komencantoj-%E2%8... ). Post la konkurso en majo mi decidis plutrejnadi sola. Sed baldaŭ poste venis ferioj, kiuj interrompis la ankoraŭ ne sufiĉe fiksitan rutinon, kaj krome mi de ie kaptis inflamon ĉe la granda piedfingro de la maldekstra piedo. Tiu inflamo okupis kaj suferigis min dum pli-malpli kvar monatoj kaj paŭzigis min dum tiu tempo pri sportumado. Du operacietojn poste kaj kun unu ungo malpli mi ne trovis la emon rekomenci la kuradon sola. Pri tio ankaŭ ludis rolon, ke jam estis antaŭ la malvarmaj kaj malhelaj sezonoj.
 
Estis do la demando ĉu kurado simple ne estas taŭga sporto por mi aŭ ĉu mi denove provu ĝin. Mi elektis la duan eblon kaj denove aliĝis kaj al la benefica kuradkonkurso kaj al la prepariga kurso. Tiu kurso en 2016 tre similis al tiu en 2015, do mi ne volas skribi multon pri ĝi. Mi nur kun bedaŭro devis konstati ke mi ne havis avantaĝon pro mia pasintjara kurspartoprenado (do mi ne pli rapide realkutimiĝis kaj ne atingis pli bonan rezulton en la konkurso).
 
Poste mi kun kelkaj aliaj el tiu grupo aliĝis al kuradgrupo en klubo. Unufoje en la semajno ni kuras kune, kaj unufoje en la semajno memstare. La grupa trejnado havas la avantaĝon ke eĉ se oni ne vere volas kuri (pro pigreco aŭ aĉa vetero) oni tamen volas revidi la aliajn kaj babili kun ili. Krome ni havas subtenon de unu aŭ du trejnistoj, kaj pli varian trejnadon ol antaŭe (kun ŝtuparkurado, montokurado, kurado kun rapidecŝanĝoj, ktp.).
 
En septembro mi denove partoprenis 5-kilometran konkurson kaj, kvankam estis terure varmega vetero, plibonigis mian rezulton. En oktobro mi kun iom da fiero sukcese partoprenis mian unuan 10-kilometran konkurson.
 

Kaj nun? La defio por la vintro estas daŭrigi la trejnadon.

bildo de Sunjo
Abonrilata enhavo


povigita de