Ensaluto

naziismo

Kelkaj impresoj pri rifuĝintoj en Germanio

En kadro de filmomontrado de kritikantoj de la tutmondiĝo mi antaŭhieraŭ spektis la filmon „Can't be silent“ (mi ne povas esti silenta). Ĝi temas pri rifuĝintoj en Germanio, kiel ili vivas preskaŭ kiel en malliberejoj, kun preskaŭ neniuj rajtoj, kaj kio pli gravas: sen scii kio okazos pri ili, sen scii ĉu ili rajtos resti, sen ŝancoj al normala laboro kaj vivo – kaj ke tiu stato povas daŭri ne nur monatojn, sed multajn jarojn. En la filmo la muzikisto Heinz Ratz kreis projekton: li invitis talentajn muzikistojn el rifuĝinthejmoj por registri kune kun li albumon kaj poste koncertvojaĝi kune tra Germanio.

Kvankam la filmo estas sufiĉe pozitiva pro la vere bona muziko ĝi ne prisilentas la problemojn de la rifuĝintoj. Vere kortuŝe.

 

 

Mi vidas la bildojn pri la situacio en la landoj de kie venas la rifuĝintoj kaj mi legas kaj aŭskultas iliajn rakontojn. Pri la amataj homoj kiujn ili perdis en la milito, pri la suferoj kaj mortoj kiuj okazadas dum la fuĝo, pri la altaj riskoj kiuj estas por ili ne pli timigaj ol la situacio en kiu ili estus se ili restus hejme.

Plorige.

 

Mi vidas la bildojn pri la situacio en mia lando, mi vidas la marŝantajn naziulojn kaj aliajn senempatiajn idiotojn kiuj malĝuste asertas ke ili estas la popolo. Estas nekredeble ke iuj fihomoj kaj senkleruloj kapablas ataki rifuĝintojn pro iuj nedifinitaj timoj (kiuj estas ĉiuokaze bagatelaj en komparo al la problemoj kiujn spertis kaj spertas la rifuĝintoj). Sed la nombro de brulantaj rifuĝinthejmoj en Germanio kreskas preskaŭ ĉiutage.

Plorige.

 

bildo de Sunjo

Kontraux la forgeso - projekto "stumbligaj sxtonoj"

La najbara kunvivado funkciis ĝis 1933. Subite la loĝejo apude estis neloĝita, la najbaroj forestis, kaj neniu sciis ion pri tio?

Tio restas nekomprenebla al la Kolonja artisto Gunter Demnig, kaj tiu nekompreno estas lia motivado.

„Stumbligaj ŝtonoj“ rememorigu la individuajn sortojn de judoj, ciganoj, politike kaj konfesie persekutitoj, samseksemuloj kaj de viktimoj de „eŭtanasio“.

Demnig rememorigas pri la viktimoj de Nazia Germanio per memorigaj tabuletoj el latuno, enmetitaj en la trotuaroj antaŭ iliaj lastaj memelektitaj loĝlokoj. Engravurite estas: „ĉi tie loĝis:“ kaj la nomoj kaj ceteraj datumoj de la viktimoj.

La unuaj ŝtonoj estis enmetitaj 1996 en Berlino kontraŭleĝe. En la jaro 2000 okazis la unua permesita enmeto en Kolonjo. Ekde tiam la stumbligaj ŝtonoj iĝis tuteŭropa projekto.

 

ligiloj:

- http://eo.wikipedia.org/wiki/Stumbliga_%C5%9Dtoneto

- http://www.stolpersteine.eu/

bildo de Sunjo
Abonrilata enhavo


povigita de