Ensaluto

politika ĝusteco

Pri politika ĝusteco en libroj por infanoj (en Germanio)

Mi celas politikan ĝustecon en la senco, ke oni ne plu uzu vortojn kiuj de priparolataj personoj estas perceptataj diskriminaciaj, ekzemple rasisme, seksisme, ktp.

Mi ne celas pretekston de politika ĝusteco, kiu estas misuzata por kaŝi per belaj vortoj la (malagrablan) veron.

 

En Germanio kelkaj eldonejoj decidis ŝanĝi kelkajn librojn por infanoj por adapti ilin al la nuntempa politika ĝusteco. Do en novaj eldonoj oni ne plu ricevos la originalajn librojn. Kvankam se temas pri tradukoj, tiuj adaptoj eble eĉ estas pli proksima al la originalo ol la antaŭa traduko. Parte temas nur pri unuopaj vortoj, parte temas pri ŝanĝoj eĉ de karakteroj kaj roloj de la figuroj.

 

Libroj por infanoj ludas apartan rolon, ĉar ju pli frue infano ion malĝuste lernas, des pli malfacile estas iam poste korekti tion. Kio estas ĝusta aŭ malĝusta kompreneble tre dependas de la vidpunkto. Ekzemple tre religiaj gepatroj ja nepre instruas sian kredon al siaj infanoj. Kaj ankaŭ en la diversaj politikaj sistemoj iuj respondeculoj zorgas pri tio ke la infanlibroj jam preparas ke la juna homo poste pli facile akceptas tiun politikan sistemon.

 

Kelkaj ekzemploj

Pipi Ŝtrumpolonga : „negroreĝo“ oni ŝanĝis tion al „reĝo de Takatukalando“ aŭ „Sudpacifika reĝo“

Traduko el la germana (mi ne konas la esperantlingvan tekston):

Pipi: „Kiel vi povas entute postuli, ke granda infano kun anĝelo kiel patrino kaj negroreĝo kiel patro ĉiam diru la veron? Cetere mi volas informi vin, ke en Nikaragvo ekzistas neniu homo, kiu diras la veron. Ili mensogas la tutan tagon.“

bildo de Sunjo
Abonrilata enhavo


povigita de