Ensaluto

traduko el la ĉino

La Pensanto (Verkita de Liu Cixin) 5/5

La Pensanto

Ŝi flugas kontraŭ vasta griza riverego, kiu estas la rivero de tempo, kaj ŝi estas fluganta al la fonto de tempo, dum steloj ŝvebas en kosmo kvazaŭ fridaj glacieroj. Ŝi flugas tre rapide, ke post unu bato de la flugiloj jam pasas pli ol cent milionoj da jaroj. La kosmo estas kuntiriĝanta, steloj estas koncentriĝantaj, fona radiado estas rapide pligrandiĝanta. Dek miliardoj da jaroj pasas, glacieroj de steloj eksolviĝas en la maro de energio, kaj baldaŭ disvastiĝis kiel liberaj partikloj, kiuj poste ankaŭ fariĝas pura energio. La kosmo ekbrilas, komence en karmezino, ke ŝi kvazaŭ subnaĝas en sangomaro de energio; poste la brilo abrupte pligrandiĝis, de karmezino al oranĝo, poste al blinduma pura bluo, ke ŝi kvazaŭ flugas tra giganta tubo de neonlampo, kie materiaj partikloj jam tute dissolviĝas en la maron de energio. Tra la ŝanĝbrilanta spaco, ŝi vidas, ke la globa surfaco de la kosma rando kuntiriĝas kiel giganta polmo. Ŝvebante en la centro de kosmo, kiu jam kuntiriĝis ĝis la grando de halo, ŝi atendas la alvenon de la neordinaraĵo. Fine ĉion kaŝas mallumo, kaj ŝi scias, ke ŝi estas en la neordinaraĵo.

 

bildo de gb2312
Abonrilata enhavo


povigita de